ଏକ ପବିତ୍ର କ୍ରମରେ, ଯେଉଁମାନେ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇଥାନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଣିଥରେ ଜଳ ଛିଟିଏଇ ଶୁଦ୍ଧ ହେବା ଉଚିତ। ପରେ, ଆକାଶରେ ପ୍ରଣବ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଓ ଶରୀରକୁ ଅନ୍ୟଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ କାରଣ ଭାବରେ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଉତ୍ପାଦନ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଉପାଦାନକୁ ଯୋଡ଼ିବା ଆବଶ୍ୟକ, ବୃଷଧ୍ୱଜ, ତୁମେ ଶୁଣ। ଏହାର ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ଉଚିତ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର କ୍ରମ ଅନୁସାରେ। ତାଳୁ ହେଉଛି ମଣିର ଆଧାର ଓ ନଖ ହେଉଛି ତାହାର ତନ୍ତୁ। ଏହି ହସ୍ତକୁ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଶିଷ୍ୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ; ଏହି ସ୍ପର୍ଶରେ ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ୱର ହୁଏ। ଗୁରୁ, ଯଥାବିଧିରେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଚକ୍ଷୁ ଚାଦର ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧି, ଯେଉଁଠାରେ ଫୁଲ ଶାର୍ଙ୍ଗୀ ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼େ, ସେଠାରେ ଏହି ନାମ ଦେବା ଉଚିତ; ଯଦି ନାରୀ ହୁଏ, ତେବେ ଗୁରୁ ନିଜେ ଚିହ୍ନିତ କରିଥିବା ନାମ ଦେବେ। ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରୀ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ନିମନ୍ତେ ବିଦ୍ଧିପୂର୍ବକ ମଣ୍ଡପ ଓ ଏହାର ସମାନ ସ୍ଥାନରେ ସଫଳତା ପାଇଁ ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରେ। କ୍ରମଶଃ ଶ୍ରାଁ, ଶ୍ରୀଁ, ଶ୍ରୂଁ, ଶ୍ରୈଁ, ଶ୍ରୌଁ, ଶ୍ରଃ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହାପରେ ହୃଦୟ, ଶିରଃ, ଶିଖା ବିଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ, ପଦ୍ମର କେନ୍ଦ୍ରରେ, ଚାରି ଦ୍ୱାର ଓ ଧୂଳି ସହିତ ଏହାକୁ ସଜାଯାଏ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଯୁକ୍ତ; ଆକାଶ, ବେଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ପଥ ରେ ଏହି ଯୋଗ। ତାପରେ କ୍ଷେତ୍ରପାଳ ଓ ଅଗ୍ନିର ଆରମ୍ଭରେ, ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ଅର୍ପଣ କରାଯାଏ। ଏହିପରି ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀଙ୍କୁ ଏବଂ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସହଚରୀମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରାଯାଏ; "ଓଁ ହ୍ରୀଁ ସଉଁ, ଶାରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ। "ଓଁ ହ୍ରୀଁ, ବଦବଦାବାଗ୍ବାଦିନୀ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହ୍ରୀଁ, ଶାରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର" ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ହୁଏ। ଏବେ ମୁଁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଯେପରି ବିଦ୍ଧି ଶିଖାଇଥିଲି, ସେହି ନବବିଧ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପୂଜା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ପ୍ରଥମେ "ରଂ" ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚତତ୍ତ୍ୱମୟ ଶରୀରକୁ ଦହନ କରିବା ଦରକାର। "ଲଂ" ବୀଜ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳକୁ ପ୍ଲାବିତ କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ଫେନର ମଧ୍ୟରେ ହଳଦିଆ ବସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଚାରିଭୁଜା ଧାରଣ କରିଥିବା ଏକ ବିଗ୍ରହକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ ହସ୍ତ ଓ ଶରୀରରେ ତିନିପ୍ରକାର ମନ୍ତ୍ରସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଛଅ ପ୍ରକାର ବିଧିରେ ଏହାକୁ କରିବା ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କ ଦର୍ଶନ ସାକ୍ଷାତ ହୁଏ। ମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ ବୀଜ ରଖି, ପୁଣି ଏହାକୁ ଅଙ୍ଗପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗରେ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ବୀଜମାନେ ହସ୍ତ, ବାହୁ, ଘୁଁଡି ଓ ପାଦ ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ନାଥ, ନିର୍ମଳ ପରମତତ୍ତ୍ୱକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ ମୁଣ୍ଡ, ଚକ୍ଷୁ, ମୁଡି, କଣ୍ଠ ଓ ହୃଦୟ ଉପରେ ବୀଜମାନେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ଛଅ ପ୍ରକାର ବୀଜ ହସ୍ତରେ ରଖି, ଶରୀରରେ ପୁଣି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ହସ୍ତର ମଧ୍ୟରେ ଚକ୍ଷୁ ବୀଜ ରଖିବା, ଏହି ଅଙ୍ଗସ୍ଥାପନର କ୍ରମ। ଶିଖା ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଓ କବଚ ସମସ୍ତ ଶରୀର ଉପରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦିଗ୍ବନ୍ଧନ କରି, ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବିଧିରେ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଧର୍ମ, ଜ୍ଞାନ, ବୈରାଗ୍ୟ ଓ ଶାସନଶକ୍ତି—ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ କ୍ରମରେ ଶରୀରକୁ ଆବୃତ କରି, ଏହାକୁ କ୍ରିୟାର ଆସନ ଓ ସାର୍ଥକତା କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ଅଷ୍ଟଦଳ ପଦ୍ମ ଉଦ୍ଭବକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର, ଯେଉଁଥିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦଳ ଏକ ଦିଗକୁ ସୂଚିତ କରେ। ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ସହିତ ଧ୍ୟାନ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିର ସାରରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ପୂର୍ବ ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ କେଶବଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଥିବା ଶକ୍ତିମାନଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦରକାର। ଏପରି ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଯୋଗୀୟ ଆସନକୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ଦରକାର। ହୃଦୟ ଆଦି ଚାରି ଦିଗରେ, ପଦ୍ମଦଳ ସହିତ ଯୋଗ କରିବା ଉଚିତ। ପୂର୍ବ ଆରମ୍ଭରୁ କ୍ରମିକ ସଙ୍କର୍ଷଣ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ବୀଜମାନେ ସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ହଜାର କିରଣର ସୁଦର୍ଶନ ଚକ୍ର ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ ଗଦା ଓ କୋଣାରେ ଶଂଖ ସ୍ଥାପିତ କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ତଳୱାର ଓ ଚକ୍ର ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ବଜ୍ରାଦି ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ଶ୍ରଦ୍ଧା, ନିୟମ ଓ ଶୁଦ୍ଧତା ସହିତ କ୍ରମବଦ୍ଧ ଉପାସନା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।