ଏକ ସମୟର କଥା, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଋଷି ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ଓ ଦୈନିକ ବ୍ୟବହାର ବିଷୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ କରିଥିଲେ। ସେ ମହାପୁରାଣ ଗରୁଡ଼ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଏହି ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ କଥାନୁସାରେ, ଯେଉଁ ନାରୀ ମଦ୍ୟପାନ କରନ୍ତି, ରୋଗୀ, ଶତ୍ରୁ-ଭାବାପନ୍ନ, ବନ୍ଧ୍ୟା, ନିଜ ସନ୍ତାନକୁ ହତ୍ୟା କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ଅସୁମଧୁର କଥା କହନ୍ତି, ସେମାନେ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନରେ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ। ଯେଉଁ ଘରରେ ପତି ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିରୋଧ ନଥାଏ, ସେଉଁଠି ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ତିନି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଫଳେ। ଏଠି ଲୋକ ନାମ କୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ ଓ ଉମା ସହ ବିନୋଦ କରିଥାଏ। ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ, ଏହା ନାରୀଙ୍କ ପ୍ରମୁଖ ଧର୍ମ। ଏଠି ଯୁବକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଆରମ୍ଭ ଥୁ ଉତ୍ସବ ଓ ଏପରି ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ସେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଓ ରୋଗ ନଥିବା ପୁଅ ପ୍ରସବ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖିବା ପୁରୁଷ ସମସ୍ତ ନାରୀଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ଉଚିତ। ନାରୀମାନେ ଆପଣା ଆତ୍ମୀୟ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗହଣା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ। ଶ୍ବଶୁର ଓ ଶ୍ବଶ୍ୱା ଙ୍କ ପାଦ ପରେ ସଦା ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯିଥିବା ନାରୀ ଅନ୍ୟ ଘରକୁ ଯିବା କିମ୍ବା ଅତି ହସିବା ଦୂରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ପୁଅ ସୁରକ୍ଷା କରେ, ନଥିଲେ ଆତ୍ମୀୟ ଲୋକ କରନ୍ତି। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଜେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ, କ୍ଷୁଦ୍ରଙ୍କୁ କେବେ ନୁହେଁ। ବିଧିମାନ ରୀତି ଅନୁସାରେ ପତ୍ନୀ ଗ୍ରହଣ କରି ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଦେରି ନ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ଉପରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ନବ୍ୱେ ପଞ୍ଚମ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ମିଶ୍ର ଜାତି ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଦେୟ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମ ଘୋଷଣା କରାଯାଉଛି। ଶୂଦ୍ର ଜନନୀ ଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ପୁଅକୁ ଅମ୍ବଷ୍ଠ କୁହାଯାଏ, ନିଷାଦ ନାରୀରୁ ପର୍ବତ ହୁଏ। ବୈଶ୍ୟ ପିତା ଓ ଶୂଦ୍ର ମାତା ଠାରୁ କରଣ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଶୂଦ୍ର ଠାରୁ ଚଣ୍ଡାଳ ହୁଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଜାତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ। ବୈଶ୍ୟ ନାରୀ ଯଦି ଶୂଦ୍ର ସହ ଏକତା ନ କରି, ସେ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥାଏ। ଏଠି ଉଲ୍ଟ ଓ ସଠିକ ଅନୁକ୍ରମରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଅଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଚିହ୍ନଟ ହୁଏ। କାର୍ଯ୍ୟର ଉଲ୍ଟା ଦିଗରେ ଉଚ୍ଚ ଠାରୁ ନିମ୍ନ ଯାଏ, ସମତା ରହିଥାଏ। ଯଜ୍ଞ ଓ ବୈତାନିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ରଖିବା ଉଚିତ, ଦାନ ଦେବା ବେଳେ ଛାଡ଼ି। ପ୍ରଭାତ ସମୟରେ ଦାନ୍ତ ମାଜି ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅର୍ଥ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ କରି ଦେବତା ଓ ପିତୃ ମାନେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ପାଠ ଓ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆତ୍ମଜ୍ଞାନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ମହାଯଜ୍ଞ ଜୀବ, ପିତୃ, ଦେବ, ଋଷି ଓ ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ। କୁକୁର, ଚଣ୍ଡାଳ ଓ ପକ୍ଷୀ ପାଇଁ ଭୂମିରେ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇବା ଉଚିତ। ବେଦ ପାଠ ଦୈନିକ କରିବା ଓ ନିଜ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ରାନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅତିଥି ଓ ଦାସମାନେ ପୂର୍ବେ ଖାଇବା ପରେ, ପତି ପତ୍ନୀ ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଖାଦ୍ୟ ମଧ୍ୟମ, ଭଲ ରାନ୍ଧା, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ପ୍ରଥମେ ଶିଶୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଦେବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଅଗ୍ନି ନ ଲାଗିଥିବା ଖାଦ୍ୟ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ। ଅତିଥିକୁ କେବେ ବି ଫେରାଇବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ସଂଧ୍ୟା ସମୟରେ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁ ଲୋକ ଆସନ୍ତି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ଗାଁ ଦେବା ଉଚିତ। ପ୍ରିୟ, ବିବାହ ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞର ଉପଧାନ ପୁରୁଷକୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଦୁଇ ଲୋକ ଗୃହସ୍ଥ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ, ଯେଉଁ ଲୋକ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ଚାହାନ୍ତି। ବର୍ଜନ କରିବା ଉଚିତ କ୍ଷୁଦ୍ର ବାଣୀ, ହାତ, ପାଦ ଚଞ୍ଚଳତା ଓ ଅତି ଖାଇବା। ଅବଶିଷ୍ଟ ଦିନ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ପ୍ରିୟ ଲୋକମାନେ ସହିତ ଅତିବାହିତ କରିବା ଉଚିତ। ଭକ୍ତିଶୀଳ ଦାସମାନେ ସହ ନିଜ ପାଇଁ ଉପକୃତ କରିବା ଉଚିତ। ବୃଦ୍ଧ, ଅସୁସ୍ଥ ଓ ଭାର ବୋହିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ପଥ ଦେବା ଉଚିତ। ଏପରି ନିୟମ ଓ ଧର୍ମ ଗୃହସ୍ଥ ଜୀବନରେ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।