ଏହି ଗରୁଡ ପୁରାଣରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରଥମ ଚାରି ପ୍ରକାର ବିବାହ ଉପଯୁକ୍ତ, ଏହି ସହ ଗାନ୍ଧର୍ବ ଓ ରାକ୍ଷସ ବିବାହ ମଧ୍ୟ ଅନୁମତିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ କୁଳର ଜନନୀଙ୍କୁ ହାତ ଦେଇ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ବିବାହ ସମୟରେ ଧନୁ ଧରିବା ଉଚିତ। ବିବାହ ସମୟରେ ପିତା, ପିତାମହ, ଭାଇ, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ମାତା ଦେବାରେ ଅଧିକାରୀ; ଯିଏ ଏହି ଅଧିକାରୀମାନଙ୍କୁ ବିବାହ ପାଇଁ ଦେଇନଥାଏ, ସେ ଏହି ଜଗତ ଓ ପରଲୋକରେ ଗର୍ଭହତ୍ୟାର ପାପ ଭୋଗିଥାଏ। ଏକ କନ୍ୟାକୁ କେବଳ ଏକଥର ଦିଆଯାଏ; ଯିଏ ତାକୁ ଚୋରି କରି ନେଇଯାଏ, ସେ ଚୋରିର ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିଥାଏ। ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ ପୁଅ ନାହିଁ ଓ ବଡ଼ମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇଛନ୍ତି, ତେବେ ଭାଉଜ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତାନ ଦେଇପାରିବେ, ଏହା ଗର୍ଭଧାରଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କରିବା ଉଚିତ; ଏହାର ପରେ ହେଲେ ଉଭୟ ଅଧମ ହୋଇଯାଏ। ଯିଏ ନାରୀ ସ୍ୱାଧିକାର ହରାଇଛି, ଅଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଛି, କିମ୍ବା କେବଳ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଖାଇଥାଏ, ସେମାନଙ୍କୁ ସୋମ ଶୁଦ୍ଧତା ଦେଇଛନ୍ତି, ଗାନ୍ଧର୍ବ ମଧୁର ଭାଷା ଦେଇଛନ୍ତି। ବ୍ୟଭିଚାର ଦ୍ୱାରା ଏହି ଜଗତରେ ଶୁଦ୍ଧତା ହରାଯାଏ; ଗର୍ଭରେ ଏହା ବିମୁକ୍ତି ଆଣିଥାଏ। ଯିଏ ନାରୀ ମଦ୍ୟପାନ କରେ, ରୋଗୀ, ଶତ୍ରୁ, ବନ୍ଧ୍ୟା, ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନକୁ ହତ୍ୟା କରେ, କିମ୍ବା ଅପରିଷ୍କାର ଭାଷା କହେ, ସେ ଅନୁଚିତ। ଯେଉଁଠି ପତି ଓ ପତ୍ନୀ ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିରୋଧ ନାହିଁ, ସେଠାରେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ତିନି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଫଳିବାରେ ସମୃଦ୍ଧି ଆସେ। ଏଠାରେ ମନ୍ୟ ଉମାଙ୍କ ସହ ଆନନ୍ଦ ଓ ଖ୍ୟାତି ପାଉଥାଏ। ନାରୀମାନେ ପତିଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ; ଏହି ନାରୀଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ। ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଛାତ୍ର ଆରମ୍ଭରୁ ଉତ୍ସବ ଓ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟରୁ ଦୂରେ ରହିବା ଉଚିତ। ସେ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଓ ରୋଗ ନଥିବା ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେବା ଉଚିତ। ନିଜ ପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ଥିବା ପୁରୁଷ ନାରୀମାନେ ସଦା ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବା ଉଚିତ। ନାରୀମାନେ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୂଷଣ, ବସ୍ତ୍ର, ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ। ମାଞ୍ଚ ଓ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କ ପାଦରେ ସଦା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେବା ଉଚିତ। ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯିବା ନାରୀ ଅନ୍ୟ ଘରକୁ ଯିବା ଓ ହସିବାରୁ ବର୍ଜିତ ହେବା ଉଚିତ। ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ପୁଅ ସୁରକ୍ଷା କରେ; ଯଦି ନାହିଁ, ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଏହି କାମ କରନ୍ତି। କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବଡ଼କୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ, କେବେ ଅପେକ୍ଷା କମ୍ ଜନକୁ ନିଯୁକ୍ତ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ନିର୍ଦ୍ଧିଷ୍ଟ ବିଧି ଅନୁସାରେ ପତ୍ନୀକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଓ ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଦେରି ନକରି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରେ ମିଶ୍ର ଜାତି ଓ ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିୟମ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଶୂଦ୍ରା ଜନନୀ ଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା କୁମାର ଅମ୍ବଷ୍ଠ, ନିଷାଦା ଜନନୀ ଠାରୁ ପର୍ବତ ନାମକୁ ହୁଏ। ବୈଶ୍ୟ ପିତା ଓ ଶୂଦ୍ରା ମାତା ଠାରୁ କରଣ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ; ଏହି ନିୟମ ସ୍ମୃତିରେ ରହିଛି। ଶୂଦ୍ରା ଠାରୁ ଚଣ୍ଡାଳ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ, ସେ ସମସ୍ତ ଜାତିରେ ଅବହେଳିତ। ବୈଶ୍ୟା ଜନନୀ ଶୂଦ୍ରା ସହ ଏକତା ନ କରି ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠି ଉଲ୍ଟ ଅନୁକ୍ରମ ଓ ନିୟମିତ ଅନୁକ୍ରମ ଅଛି, ସେଉଁଠି ଅଶୁଦ୍ଧ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ଜନ୍ମ ଚିହ୍ନିବାକୁ ଉଚିତ। କ୍ରମ ଉଲ୍ଟା ହେଲେ, ସମତା ପୂର୍ବର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଉପରୁ ତଳକୁ ରହିଥାଏ। ଦାନ ବେଳା ବାହାରେ, ଶ୍ରୌତ ଓ ବୈତାନିକ ବିଧିରେ ଅଗ୍ନି ସ୍ଥାପନ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଭାତ ଭାଗରେ ଦନ୍ତ ମାଜି ଉଷା ବନ୍ଦନା କରିବା ଉଚିତ। ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଅର୍ଥ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଉଚିତ। ସ୍ନାନ କରି ଦେବା ଓ ପିତୃମାନେ ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ପାଠ ଓ ଯଜ୍ଞ ପୂରଣ ପାଇଁ ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ଜ୍ଞାନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବଡ଼ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ ସମସ୍ତ ଜୀବ, ପିତୃ, ଦେବ, ଋଷି ଓ ମାନବ ପାଇଁ। କୁକୁର, ଚଣ୍ଡାଳ, ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଭୂମିରେ ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ସଦା ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ଓ କେବଳ ନିଜ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ରନ୍ଧିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଅତିଥି ଓ ଦାସମାନେ ଖାଇବା ପରେ, ପତି ଓ ପତ୍ନୀ ଅବଶିଷ୍ଟ ଭାଗ ଖାଇବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ନିୟମ ଓ ଉପଦେଶ ଗରୁଡ ପୁରାଣର ଆଚାରକାଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଅଂଶରେ ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ଉପରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ଅନୁସୂଚିତ ଅଂଶର ସମାପ୍ତି ଘୋଷିତ ହେଲା।