ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ମୁନି କହିଲେ—ତାପରେ ସେ ମାନିନୀ ନାମକ ଏକ କନ୍ୟାକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି ମହାମୁନି, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ନଦୀର କୂଳରେ ବାସ କରିଥିଲେ। ମାନିନୀଙ୍କୁ ଠାରୁ ତାଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲା, ଯିଏ ବଡ଼ ପ୍ରାକ୍ରମ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ। ଏହିପରେ ଗରୁଡ ମହାପୁରାଣର ଆଚାର କାଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଅଂଶର 'ପ୍ରମ୍ଲୋଚାର ଆଗମନ' ନାମକ ନବଉଁ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୂବ ଆଦି ଋଷିମାନେ କାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ସେ ଦେହ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରାଣ ଓ ଅହଂକାରର ଶୂନ୍ୟ; ସେ ପାଣି ଓ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଗୁଣର ଅଭାବୀ। ସେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଦ୍ରଷ୍ଟା, ବନ୍ଧନର ନିୟନ୍ତା, ସମସ୍ତର ମାଧ୍ୟମ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ। ସେ ଅସଙ୍ଗ, ମହାଁ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ପୂଜ୍ୟ। ସେ ସଦା ରାଗ ରହିତ, ତିନି ଗୁଣରୁ ଭିନ୍ନ। ସେ ଅଭିଲାଷା ଶୂନ୍ୟ, ଶୁଧ୍ଧ, ଦୋଷ ରହିତ। ସେ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ, ଅଚଳ, ମୋହ ରହିତ। ସେ ନିଜେ ସତ୍ୟ, ଆଚରଣ ଶୂନ୍ୟ, ଅଖଣ୍ଡ, ପରମେଶ୍ୱର। ସେ ଜାଗୃତ ଓ ଅନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାର ଦ୍ରଷ୍ଟା, ଶାନ୍ତ ରୂପ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାଥ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ତଥା ଶରୀରୀ, କିନ୍ତୁ ଅତି ସୂକ୍ଷ୍ମ ଓ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ସେ ସଂସାରରୁ ମୁକ୍ତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରୁ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ। ସେ ସମସ୍ତର ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତର ନାଶକ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଆତ୍ମା। ସେ ଅଚଳ, ଏବଂ ବେଦାନ୍ତ ମାଧ୍ୟମରେ ଜଣାଯାଇପାରିବା। ସେ ଶବ୍ଦ ଓ ରସରୁ ମୁକ୍ତ, ରୂପ ଓ ଗନ୍ଧରୁ ମୁକ୍ତ। ଏହିପରି ଜାଣି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତା ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ମହାଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ମୁଁ ତୁମକୁ 'ଅଶ୍ୱ ଧ୍ୟାନ' ବିବରଣା କରିଛି। ଏହିପରେ ଗରୁଡ ମହାପୁରାଣର ଆଚାରକାଣ୍ଡର 'ହରିର ଧ୍ୟାନ' ନାମକ ଏକାନବଉଁ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଲା। ଆଉ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ହରିଙ୍କୁ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦାଧାରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଧ୍ୟାନ ବିବରଣା କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ ହେଲା। ମୁଁ ଏହି ହରିଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କଥା କହିବି, ଯାହା ମାୟାର ଜାଳକୁ ନଶ୍ୱ କରେ। ଅଗ୍ରେ ନିରାକାର ରୁଦ୍ରଙ୍କ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି; ଏବେ ମୁଁ ଦେହୀ ରୂପର ଉଲ୍ଲେଖ କରିବି। ମୁକ୍ତିକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ କୁନ୍ଦ ଫୁଲ ଓ ଗାଈର ଦୁଧ ପରି ଧଳା। ତାଙ୍କ ରୂପ ହଜାର ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଅଗ୍ନି ଶିଖାରେ ଭୟଙ୍କର। ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ବଡ଼ ମୂଲ୍ୟବାନ ମୁକୁଟ, ରତ୍ନରେ ଚମକିଉଥିବା। ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲର ମାଳା, ସୁନା ଗଣ୍ଠି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦେହ, ଶୁଭ୍ର ମାଳା ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ସଜିତ। ତାଙ୍କ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଅଛି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତିଭାବରେ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ଋଷି, ଦାନବ ଓ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ତାଙ୍କ ରୂପ ଅତି ସୁନ୍ଦର। ସେ ନିତ୍ୟ, ଅବିନାଶୀ, ଶୁଧ୍ଧ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କୃପା କରୁଥିବା ପ୍ରଭୁ। ସେ ଦୁଃଖ ଦୂର କରନ୍ତି, ପୂଜ୍ୟ, ମଙ୍ଗଳମୟ, ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ୱ କରନ୍ତି। ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ଚମକୁଥିବା ଅଳଙ୍କାର ଓ ମନୋହର ଅଂଗୁଠି, ନଖ ଚମକୁଥିବା। ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଚନ୍ଦନ ଲେପରେ ମନ୍ଦ ଗନ୍ଧ ରହିଛି। ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତର ଭଲ ଚାହୁଁଥିବା, ସମସ୍ତର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜନର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା। ମୁକ୍ତିକୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ଧାରକ। ଏଭଳି ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଏହିପରି ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମ ଦଶାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି।