ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ କଥାରେ, ଦେବତାମାନେ ରୁଚିଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରି କହିଲେ— "ତୁମେ ବଂଶର ଉତ୍ପାଦକ ହେଇ, ଚାରି ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବେ। ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରରେ ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଆମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ଧନ, ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ଅନେକ ଶୁଭ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର, ଯେଉଁଠି ପିତୃକର୍ମରେ ଭକ୍ତି ସହିତ ପାଠ କରାଯାଏ, ତାହା ଆମକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ। ପିତୃମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାବେଳେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଶ୍ରବଣ କରି ଓ ଉଲ୍ଲାସିତ ହେଲେ, ଯଦିଓ କର୍ମରେ ବିଦ୍ୱାନ ପୁରୋହିତ ନ ଥାଏ, କିମ୍ବା କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ରହିଯାଏ, କିମ୍ବା ଅନୁଚିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କିମ୍ବା ଅଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ, କିମ୍ବା ଅନାସ୍ଥା ଓ କୃତ୍ରିମତା ସହିତ କରାଯାଏ— ଯେଉଁଠି ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଠ ହୁଏ, ସେଠାରେ ଆନନ୍ଦ ଆସେ। ଶୀତକାଳରେ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପିତୃମାନେ ଉପରେ ସନ୍ତୋଷ ଦେଇଥାଏ, ବସନ୍ତକାଳରେ ଷୋଳ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତୃକର୍ମରେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ସନ୍ତୋଷ ଦେଇଥାଏ। ଯଦି କର୍ମ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ରହିଯାଏ, ତଥାପି ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ ପାଠ କଲେ ପିତୃମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି। ଶରତ୍କାଳରେ ପାଠ କଲେ ମଧ୍ୟ ପିତୃକର୍ମରେ ସନ୍ତୋଷ ମିଳେ। ଯେଉଁ ଘରେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଲେଖି ସଦା ରଖାଯାଏ, ସେଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାଳରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରିବାବେଳେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପାଠ କରି ଦେବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପିତୃମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ 'ରୁଚିକୃତ ପିତୃସ୍ତୁତି' ନାମରେ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଆଚାର କାଣ୍ଡରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହା ପରେ ଦେଖାଯାଏ, ନଦୀର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ। ସେ କନ୍ୟା ମହାତ୍ମା ରୁଚିଙ୍କୁ ମଧୁର ଓ ସୁଶ୍ରାବ୍ୟ କଥାରେ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ। ସେ ସୁନ୍ଦରୀ, ମୋର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଛି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମର ଜୀବନ ସଂଗିନୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର। ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ୍ରବର୍ଣ୍ଣା ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୁଣର ଅଧିକାରିଣୀ। ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ— ତାପରେ ରୁଚି ସେ କନ୍ୟାଙ୍କୁ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ମାନିନୀ, ଗ୍ରହଣ କଲେ। ନଦୀ କୂଳରେ ସେ ଋଷି, ଋଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବାସ କରିଲେ। ମାନିନୀଙ୍କୁ ନେଇ ତାଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିଲେ। ଏହିପରି ଅଧ୍ୟାୟ 'ପ୍ରମ୍ଲୋଚାର ଆଗମନ' ନାମରେ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଆଚାର କାଣ୍ଡରେ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହାପରେ ଋଷିମାନେ, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବାଦି ଋଷିମାନେ, କାର୍ଯ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ସେ ହରି ଦେହ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରାଣ ଓ ଅହଂକାର ରହିତ। ସେ ଜଳ ଓ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଗୁଣରୁ ମୁକ୍ତ। ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନିୟନ୍ତା, ବନ୍ଧନ ଦ୍ୱାରା ନିୟମିତ, ପ୍ରଭୁ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। ସେ ଅସଙ୍ଗ, ମହାପ୍ରଭୁ, ଦେବତାମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ସେ ନିତ୍ୟ ରାଗ ରହିତ, ତିନି ଗୁଣରୁ ଅଲଗା, କାମନା ରହିତ, ପବିତ୍ର ଓ ଦୋଷ ଶୂନ୍ୟ। ସେ ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁ ରହିତ, ଅବିକାରୀ ଓ ମୋହ ଶୂନ୍ୟ। ସେ ସତ୍ୟସ୍ୱରୂପ, ଆଚରଣ ଶୂନ୍ୟ, ଅଖଣ୍ଡ ଓ ପରମେଶ୍ୱର। ସେ ଜାଗ୍ରତ ଓ ଅନ୍ୟ ଅବସ୍ଥାର ନିରୀକ୍ଷକ, ଶାନ୍ତ ରୂପୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପ୍ରଭୁ। ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୃଶ୍ୟମାନ, ଦେହୀ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ, ପରମ। ସେ ସଂସାର ରହିତ, ତେଜସ୍ୱିତା ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସଂହାରକ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆତ୍ମା। ସେ ଅବିକାରୀ ଓ କେବଳ ବେଦାନ୍ତ ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଯୋଗ୍ୟ। ସେ ଶବ୍ଦ ଓ ରସ ଶୂନ୍ୟ, ରୂପ ଓ ଗନ୍ଧ ଶୂନ୍ୟ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ହରିଙ୍କୁ ଋଷିମାନେ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି।