ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗାରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର କଥା ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାବରେ ଶୁଣିବା। ଏଠାରେ ରୁଚି ନାମକ ଏକ ମହାମୁନି, ଯୋଗୀ ପୂର୍ବଜମାନେ—ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପରେ, ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ରୂପରେ ଅଛନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ବନ୍ଦନା କରିଥିଲେ। ରୁଚି ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ପରେ, ସେଉଁଠି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୂର୍ବଜମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଉପହାର ଦେଇଥିଲେ—ସେ ଫୁଲ ଓ ଶୁଭ୍ର ଉତ୍ତମ ଚନ୍ଦନ ଦେଇ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ରୁଚି ଦେବୋନ୍ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଜୋଡି ହାତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ପୁନି ବନ୍ଦନା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ପୂର୍ବଜମାନେ ରୁଚିଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ରୁଚି ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ: “ମୋତେ ଏକ ଦିବ୍ୟ, ଶୁଭ୍ର, ଫଳଦାୟି ଭାର୍ୟା ଅଭିଲାଷା ଅଛି।” ପୂର୍ବଜମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ: “ତୁମେ ଏହି ଭାର୍ୟା ମାନିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଅଛ। ତାଠୁ ତୁମେ ଏକ ପୁତ୍ର ପାଇବା, ଯେଉଁଥିରେ ବିବେକ ଓ ପ୍ରଭା ଅଛି। ସେ ତୁମ ନାମ ଧାରଣ କରି ଏକ ମନ୍ବନ୍ତରର ଶାସକ ହେବେ। ସେ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ପାଇବେ। ତୁମେ ଚାରି ପ୍ରକାରର ପ୍ରାଣୀ ସୃଷ୍ଟି କରିବା ପ୍ରଜାପତି ହେବା।” ପୂର୍ବଜମାନେ ଏହିମାନେ ଏହି ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଏହି ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଷ୍ଟୋତ୍ର ପ୍ରଶଂସା କରି କହିଲେ: “ଯେଉଁ ମନୁଷ୍ୟ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆମକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରସନ୍ନ କରେ, ସେ ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ, ସମ୍ପଦ, ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ଯେଉଁ ଜଣେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ରକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥାଏ, ଆମେ ଉପସ୍ଥିତ ରହି ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି ଆନନ୍ଦ ପାଉଥାଏ। ଯଦି ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କୌଶଳୀୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିନା, କିମ୍ବା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଯୋଗ୍ୟ ବ୍ୟକ୍ତି, କିମ୍ବା ଅଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଅଭିନୟରେ ହୁଏ, ତଥାପି ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ଶୀତକାଳରେ ବାରୋ ବର୍ଷ, ବସନ୍ତକାଳରେ ସୋଳା ବର୍ଷ, ଶରତକାଳରେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ହେଲେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୃପ୍ତି ଦେଇଥାଏ। ଯେଉଁ ଘରେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ଲିଖି ରଖାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବାବେଳେ ଏହି ଷ୍ଟୋତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ଅଠାଉଁଠି ଅଠାନବେ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ, 'ରୁଚିଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ଷ୍ଟୋତ୍ର' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ।" ତାପରେ, ନଦୀର ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ଉଦ୍ଭବ କଲା। ସେ ମହାମୁନି ରୁଚିଙ୍କୁ ମଧୁର ଓ ମନୋହର କଥାରେ କହିଲା। ଏହି ଅତି ସୁନ୍ଦର କନ୍ୟା ମୋର କୃପାରେ ଦିଆଯିବା ଦିବ୍ୟ ଦାନ ଅଟୁଟ। “ତୁମେ ସେଉଁଠି ମାନିନୀ ନାମକ କନ୍ୟାକୁ ଭାର୍ୟା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କର। ସେ ଉତ୍ତମ ରୂପ ଓ ଚିତ୍ତର ଅଛି।” ମାର୍କଣ୍ଡେୟ କହିଲେ: ତାପରେ ରୁଚି ମାନିନୀକୁ ଭାର୍ୟା ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସେ ନଦୀକୁଳରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲେ। ମାନିନୀରୁ ତାଙ୍କର ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ବିଶେଷ ପ୍ରଭା ଓ ପ୍ରବଳତା ଅଛି। ଏହି ନବ୍ଵତି ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ, 'ପ୍ରମ୍ଲୋଚାର ଆଗମନ' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ।" ଏହି ପରେ, ସ୍ୱାୟମ୍ଭୁବ ଆଦି ଋଷିମାନେ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରନ୍ତି। ହରି ଦେହ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରାଣ, ଅହଂକାର ଶୂନ୍ୟ। ସେ ଜଳ ଶୂନ୍ୟ ଓ ଧର୍ମ ଗୁଣ ଶୂନ୍ୟ। ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନିର୍ଦେଶକ, ବନ୍ଧନକାରୀ, ସ୍ୱାମୀ ଓ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ। ସେ ବନ୍ଧନ ଶୂନ୍ୟ, ମହାପ୍ରଭୁ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପୂଜିତ। ସେ ସଦା ରାଗ ଶୂନ୍ୟ, ତିନି ଗୁଣରୁ ଅଲଗା। ଏହିପରି ଗାରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ମହାମୁନି ରୁଚିଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ପୂଜା, ଦିବ୍ୟ ଭାର୍ୟା ଆଗମନ ଓ ଅନ୍ତେ ହରିଙ୍କ ଉପାସନାର ଅମୂଳ୍ୟ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି।