ଏକ ଦିନ, ଏକ ଶିଷ୍ୟ ନିଜ ଗୁରୁଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶନାନୁସାରେ ଭୂମିରେ ଏକ ମଣ୍ଡପରେ ସ୍ନାନ କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ମଣ୍ଡଳରେ ପୂଜା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲା। ସେଠାରେ, ଶୋଳୋଟି ଘେରା ତିଆରି କରି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୁଦ୍ରର ଆକୃତି ଗଠନ କରିବା ଉଚିତ। କୋଣରେ ଥିବା ତାରଗୁଡିକୁ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଭଲଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ପରେ ଅନ୍ୟ କୋଣଗୁଡିକୁ ଏହିପରି ଧରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ଖାଲି ସ୍ଥାନରେ ଏବଂ ଅଠ ଦିଗରେ ଭୟ ନାକରି ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ, ଚତୁର୍ଥାଂଶ କମି ଏକ ବୃତ୍ତ ଆଙ୍କିବା ଉଚିତ। ବିବେକ ସହିତ, ମଧ୍ୟ ଭାଗର ତାରଗୁଡିକୁ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବିଭାଜନ କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ ନାଭି କେନ୍ଦ୍ରଗୁଡିକୁ ଏହି ମାପରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଆରମ୍ଭିକ ତାର ଭାଗକୁ ବିଭାଜନ କରି ଦ୍ୱାରଗୁଡିକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟ ଭାଗ ହଳଦୀ ରଙ୍ଗର ହେବା ଦରକାର, ତାରଗୁଡିକ ଧଳା, ଲାଲ ଓ ଅନ୍ୟ ରଙ୍ଗର ହେବା ଉଚିତ। ଚତୁର୍ଭୁଜ ଭାଗକୁ କଳା ଚୂରାରେ ପୂରଣ କରିବା ଦରକାର। ଧଳା, ଲାଲ, ହଳଦୀ ଓ କଳା—ଏହି ଚାରି ରଙ୍ଗକୁ ଅନୁସୂତିକ୍ରମେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ହୃଦୟର ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର, ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କୁ ଗଳାରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଅଙ୍ଗରେ ଏବଂ ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ହାତରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କୁ ପୂର୍ବ ଦିଗରେ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଉଚିତ। ଶ୍ରୀଧରଙ୍କୁ ରୁଦ୍ର କୋଣରେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଏହା ପରେ, ଉଚିତ ସମୟରେ ଦିକ୍ଷିତ ଶିଷ୍ୟ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଧି ଚାଦର ଦ୍ୱାରା ଢାକି ଉପଚାର ଆରମ୍ଭ କରିବା ଦରକାର। ପୁଅ ପାଇଁ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱିଗୁଣା, ସାଧକ ପାଇଁ ତ୍ରିଗୁଣା କରିବା ଶିକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଛି। ଯେ ଗୁରୁ, ବିଷ୍ଣୁ, ଦ୍ୱିଜ, କିମ୍ବା ଜନନୀକୁ ହତ୍ୟା କରିଥାଏ, ତାଙ୍କୁ ଦିକ୍ଷିତ ଦ୍ୱାରା ବନ୍ଧିବା ଦରକାର। ଶିଷ୍ୟମାନେ ବାହାରେ ବସିବା ପରେ, ଗୁରୁ ତାଙ୍କୁ ନିୟମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ଲଗାଇବେ। ଯେଉଁ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦକ୍ଷିଣ-ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ଅଗ୍ନିରେ ଦହିଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ କରିବା ଦରକାର। ଗୁରୁ ଆକାଶରେ ପ୍ରଣବ ଧ୍ୟାନ କରିବେ, ଦେହକୁ ଅନ୍ୟ ସ୍ଥାନରେ କାରଣ ଭାବରେ ଭାବିବେ। ଏହା ଉତ୍ପନ୍ନ କରି, ପ୍ରତ୍ୟେକଟିକୁ ଏକାଉଁଠି ଯୋଡିବେ। ଚାରିଟି ଦ୍ୱାର ଥିବା ଦରକାର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର କ୍ରମ ଅନୁସାରେ। ତାଳ ହେଉଛି ମଣ୍ଡଳର ମୂଳ, ନଖ ହେଉଛି ତାର। ଗୁରୁ ଏହି ହାତକୁ ଏକାଗ୍ରତା ସହିତ ଶିଷ୍ୟର ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବେ; ଏହି ସ୍ପର୍ଶରେ ଶିଷ୍ୟର ସମସ୍ତ ପାପ ନଶ୍ଟ ହୋଇଯିବ। ଗୁରୁ ନିୟମିତ ଭାବେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଧି ଫୁଲ ଦେବେ; ଶାରଙ୍ଗୀ ଦେବତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ଫୁଲ ପଡିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଶିଷ୍ୟଙ୍କୁ ନାମ ଦିବା ଉଚିତ, ନାରୀ ପାଇଁ ଗୁରୁ ନିଜେ ଚିହ୍ନିତ ନାମ ଦେବେ। ଏବେ ମୁଁ ଶ୍ରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀଙ୍କ ପୂଜା ଆରମ୍ଭ କରୁଛି, ସଫଳତା ପାଇଁ ବେଦୀ ଓ ଏହିପରି ସ୍ଥାନରେ; କ୍ରମରେ ଶ୍ରାଁ, ଶ୍ରୀଁ, ଶ୍ରୂଁ, ଶ୍ରୈଁ, ଶ୍ରୌଁ, ଶ୍ରଃ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ପରେ, ହୃଦୟ, ଶିରଃ, ଶିଖା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ବୃତ୍ତର ମଧ୍ୟରେ, ପଦ୍ମର କେନ୍ଦ୍ରରେ, ଚାରିଟି ଦ୍ୱାରରେ ଧୂଳି ସହିତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ସମସ୍ତ କିଛି ଆକାଶ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଯୋଡିତ; ଆକାଶ, ବେଦ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରର ମାର୍ଗରୁ ଯୋଡିତ ଅଟୁଛି। ପରେ, ଶେତ୍ରର ରକ୍ଷକ ଓ ଅଗ୍ନିର ଆରମ୍ଭରେ ଅନ୍ନ ଅର୍ପଣ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଚାହିଁବା ଉଚିତ। ଏହିପରି, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଅଟେଣ୍ଡେଣ୍ଟମାନେ ଦେବୀଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର; "ଓଁ ହ୍ରୀଁ ସୌଁ", ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। "ଓଁ ହ୍ରୀଁ, ବଦବଦବାଗ୍ବାଦିନୀ ସ୍ୱାହା; ଓଁ ହ୍ରୀଁ, ସରସ୍ବତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ଏବେ ମୁଁ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଶିଖାଯାଇଥିବା ନବ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ପୂଜା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରିବି। ପରେ, 'ରମ' ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ପଞ୍ଚଭୂତମୟ ଦେହକୁ ଦହିବା ଉଚିତ। 'ଲମ' ବୀଜ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଚଳ-ଅଚଳ ଜଗତକୁ ଆବୃତ କରିବା ଦରକାର। ପରେ, ଫେନ ମଧ୍ୟରେ ହଳଦୀ ପୋଷା, ଚାରି ହାତ ଥିବା ଏକ ଦେବତାକୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ହାତ ଓ ଦେହରେ ତିନି ଭାଗରେ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବା ଦରକାର। ଶେଷରେ, ଛଅ ଧାରାର ପଦ୍ଧତି ସହିତ ଏହା କରିବା ଦରକାର, ଯାହାରେ ହରି ସ୍୵ୟମ୍ ପ୍ରକଟ ହେବେ। ଏହିପରି ନିୟମ ଏବଂ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ସହିତ ଶିଷ୍ୟ ଏବଂ ଗୁରୁ ଭକ୍ତି ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି ମାନ୍ୟତା ଓ ଦିବ୍ୟ ଫଳ ଲାଭ କରନ୍ତି।