ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ମହାନ ଋଷି ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଉଛନ୍ତି—"ତୁମେ ତୁମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସିଦ୍ଧିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ। ଏହି ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ, ପିତୃଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ବିଧିବତ କ୍ରିୟା କର। ଯଦି ତୁମେ ପତ୍ନୀ ଓ ସନ୍ତାନ ଉପରେ ତୃପ୍ତ, ତେବେ ପୂର୍ବଜମାନେ କାହିଁକି ତୁମକୁ ଏହି ସମ୍ପଦ ଦେବେନାହିଁ?" ଏହିପରି ଶ୍ରୀବ୍ୟାସଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଯେଉଁଥିରେ ଅବ୍ୟକ୍ତ ଜନ୍ମର ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବିଶ୍ରାସ ଓ ଭକ୍ତି ସହିତ ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଷ୍ଟୁତି ଗାଇଲେ। ସେ କହିଲେ—"ମୁଁ ଭକ୍ତିସହିତ ସେହି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବସିଛନ୍ତି। ମୁଁ ସେହି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ଦ୍ୱାରା ମହାର୍ଷିମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ମୁଁ ସେହି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ସିଦ୍ଧମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ। ମୁଁ ସେହି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ନମସ୍କାର କରୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱର୍ଗରେ ପୂଜିତ। ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜିତ। ମୁଁ ସେହି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ସଦା ପୂଜିତ। ମୁଁ ସେମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ। ମୁଁ ସେହି ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରୁଁ, ଯେଉଁମାନେ ନିୟମିତ ବ୍ରତ ଓ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଯେଉଁମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧଦାନ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଭୈଷ୍ୟମାନେ ଯେଉଁମାନେଙ୍କୁ ପୃଥିବୀରେ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଶୂଦ୍ରମାନେ ଭକ୍ତିସହିତ ଯେଉଁମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଅଧୋଲୋକରେ ମହା ଅସୁରମାନେ ଯେଉଁ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ରସାତଳରେ ଯେଉଁମାନେଙ୍କୁ ପୂଜାଯାଉଛି, ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ସର୍ପମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରି ଯେଉଁ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଯେଉଁ ପିତୃମାନେ ସିଧାସଳଖ ଦେବଲୋକ କିମ୍ବା ପୃଥିବୀରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆତ୍ମା, ଦେବ ଯାନରେ ବସିଛନ୍ତି, ନିରାକାର, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଯେଉଁମାନେ ଦେହଧାରୀ, ସ୍ୱଧା ଭୋଗ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଅଭିଲାଷିତ ଫଳ ପାଇଁ ଉଦ୍ୟତ, ସେହି ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଯେଉଁମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଛନ୍ତି, ଆମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ।" "ଯେଉଁମାନେ ସୋମର କିରଣ, ସୂର୍ୟମଣ୍ଡଳ ଓ ଦେବ ରଥର ଅନ୍ତରେ ସଦା ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଯେଉଁମାନେ ହବିର ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶରୀରରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଯେଉଁମାନେ ତଳୱାରର ମାଂସ, ଇଚ୍ଛିତ ପାନୀୟ, କଳା ତିଳ, ଓ ଦିବ୍ୟ ନୈବେଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଯେଉଁମାନେ ନିତ୍ୟ ପୂଜା ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ମାସ ଶେଷରେ ସମ୍ମାନ ଅର୍ହ, ଏବଂ ପୃଥିବୀର ଇଟିରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁମାନେ କମଳ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଉଜ୍ୱଳ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ୟ ପରି ଦ୍ୟୁତିମାନ, ସେମାନେଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ। ଫୁଲ, ଗନ୍ଧ, ଧୂପ, ଜଳ, ଭୋଜ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଉନ୍ତୁ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରଥମ ନୈବେଦ୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଉପହାର ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ତୃପ୍ତ ହେଉନ୍ତୁ।" "ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଦୁଷ୍ଟ ଭୂତପ୍ରେତ ଓ ସମସ୍ତ ବିପଦ ନଶ୍ଟ ହେଉ, ଲୋକମାନେ କୌଣସି କ୍ଷତି ଭୋଗ ନ କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ, ବର୍ହିଷଦ୍, ଆଜ୍ୟପା, ସୋମପା ପିତୃମାନେ ମଧ୍ୟ ମୋ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ ହେଉନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ, ଆଜ୍ୟପାମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ, ସୋମପାମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ। ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ପ୍ରେତ ଓ ଅସୁର ଦୋଷ ଠାରୁ ରକ୍ଷା ମିଳୁ।" "ସେମାନେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ସମସ୍ତ ଭୋଗ୍ୟର ଭୋକ୍ତା, ପୂଜ୍ୟ, ଧର୍ମିକ, ଶୁଭ ମୁହଁ ଓ ଶୁଭଦାୟକ। ଶୁଭ ଦାନକର୍ତ୍ତା, କର୍ମଶୀଳ, ଶୁଭ ଆଶ୍ରୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସେମାନେ ଉତ୍ତମ, ଅତି ଉତ୍ତମ, ଵରଦାତା, ତୃପ୍ତିଦାନ କରନ୍ତି, ପୋଷଣ କରନ୍ତି। ସେମାନେ ମହାନ, ମହାତ୍ମା, ଗୌରବ ଓ ଶକ୍ତିର ଧାମ। କେହି ସୁଖ ଦେଇଥାନ୍ତି, କେହି ଧନ ଦିଅନ୍ତି, କେହି ଧର୍ମ ଦିଅନ୍ତି, କେହି ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଦିଅନ୍ତି। ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଯେଉଁମାନେ ଆବୃତ, ସେହି ଏକତ୍ରିଶି ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରୁଁ।" ଏଭଳି ଭକ୍ତିସହିତ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କ ଉପକୃପା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।