ଗାରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଆଚାରଖଣ୍ଡରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଗୟାର ମହିମା ବିଷୟରେ ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ କୁହାଯାଇଛି—ଯିଏ ସିଧ୍ଦେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେ ନିଜେ ପୁରୁଷାର୍ଥରେ ସିଧ୍ଦି ଲାଭ କରି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନଗରକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହିପରି ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ବଂଶର ଶତ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ନଗରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ଯିଏ ଭୋଗ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେ ଭୋଗ ଲାଭ କରନ୍ତି; ମୋକ୍ଷ ଚାହିଁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ମୋକ୍ଷ ପାଆନ୍ତି। ଯିଏ ସବୁକିଛି ଚାହେ, ସେ ଆଦିଗଦାଧରଙ୍କୁ ପୂଜି ସବୁକିଛି ପାଇଯାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଜନନୀ ସନ୍ତାନ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେ ସନ୍ତାନ ପାଇ ପରେ ଗଦାଧରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଗଦାଧରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ବ୍ରହ୍ମାଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଗଦାଧର ଶିଳାର ଆକାରରେ ବି ବିଦ୍ୟମାନ ଅଛନ୍ତି ଏବଂ ସେ ନିଶ୍ଚିତଭାବେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ। ଏହିପରି ଗୟା ମହିମା ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ ହେଉଛି। ଏବେ ମୁଁ ଚୌଦ ମନୁ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା କହିବି, ଯେଉଁଥିରେ ଶୁକା ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆଗୁଆ ଅଛନ୍ତି। ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ—ଏହି ଋଷିମାନେ ଏହି ମନୁମାନଙ୍କ ସନ୍ତାନ। ଜୟମାନେ ଏବଂ ଅମିତମାନେ, ଶୁକ୍ର ଏବଂ ଯମମାନେ—ଏମିତି ଅନେକ ଦେବତା ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ବିଶ୍ୱଭୁକ୍, ବାମଦେବ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାଶ୍କଳି—ଏମାନେ ତାଙ୍କର ବିପକ୍ଷୀ ଥିଲେ। ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ମନୁ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ମଣ୍ଡଳେଶ୍ୱରଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି। ବୃହଦ୍ଗୁଣ ଓ ନଭସ, ଏହି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରବଳ। ଦତ୍ତ, ଅମ୍ଭୋଳି, ଅବରିବାନ୍, ଋଷ୍ୟ—ଏହି ସାତ ଋଷି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ବିପଶ୍ଚିତ ଇନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କ ବିପକ୍ଷୀ ପୁରୁକୃତ୍ସର ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଉତ୍ତମ ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଜ ଓ ପରଶୁ। ଦେବବୃଦ୍ଧ, ରୁଦ୍ର, ମହୋତ୍ସାହ ଓ ଜିତ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ସୁତପା ଓ ଶଙ୍କୁ—ଏହି ସାତ ଋଷିଙ୍କ ନାମ ଦିଆଯାଇଛି। ପାଞ୍ଚ ଦେବଗଣ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ସମସ୍ତେ ଦ୍ୱାଦଶ ଜଣ। ହରି, ମତ୍ସ୍ୟ ଆକାରରେ ବିଷ୍ଣୁ ଦାନବକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ନବାଖ୍ୟାତି, ନୟ, ପ୍ରିୟଭୃତ୍, ବିବିକ୍ଷିପ ଏବଂ ଜ୍ୟୋତିର୍ଧାମ, ପୃଥୁ (ଧୃଷ୍ଟ), କାବ୍ୟ, ଚୈତ୍ର, ଚେତସ୍, ଅଗ୍ନି, ହେମକ ଏମିତି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ନାମ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ହରି ନାମକ ଦେବମାନେ କେତେବେଳେ ଚାରି, କେତେବେଳେ ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତ ଜଣ ଥାନ୍ତି। କୂର୍ମ ଆକାରରେ ହରି ଭୀମରଥ ଦାନବକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ବନ (ଲ), ବନ୍ଧୁ, ନିରମିତ୍ର, ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ, ପରହା, ଶୁଚି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କ ନାମ ଦିଆଯାଇଛି। ବେଦଶ୍ରୀ, ବେଦବାହୁ ଓ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱବାହୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଅଭୂତରଜସ୍ ଏବଂ ଅଶ୍ୱମେଧ ନାମକ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଗୋଷ୍ଠୀରେ ଅଛନ୍ତି। ଏଠାରେ ଚୌଦ ଦେବତା ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ପ୍ରଧାନ। ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଉରୁ ଓ ପୁରୁରୁ, ଯେଉଁମାନେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଅଗ୍ନିଷ୍ଣୁ, ଅତିରାତ୍ର, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଏବଂ ନର ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଅଭିମାନ, ସହିଷ୍ଣୁ, ମଧୁଶ୍ରୀ ଏହି ଋଷିମାନେ ସ୍ମୃତ। ଅଷ୍ଟକର ପାଞ୍ଚ ଗୋଷ୍ଠୀ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛନ୍ତି। ଅଶ୍ୱ ଆକାରରେ ହରି, ଯାହା ଏହି ଜଗତର ପାଳକ, ଦାନବକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ତାପରେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ନାଭାଗ, ଧୃଷ୍ଟ, ଶର୍ୟାତି ଏବଂ କରୂଷ, ପୃଷଧ୍ର, ସୁଦ୍ୟୁମ୍ନ—ଏହିମାନେ ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର। ଗୌତମ, ଭୃଗୁ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏହି ସପ୍ତ ଋଷି। ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ସାଧ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାଦଶ ଜଣ। ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ଏବଂ ଦଶ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖିତ ଭିନ୍ନ ବିଶ୍ୱେଦେବ। ଶକ୍ର ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ବିପକ୍ଷୀ ହିରଣ୍ୟାକ୍ଷ ସ୍ମରଣୀୟ। ଏଭଳି ଗାରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ଚୌଦ ମନୁ, ସେମାନଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣନା ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ।