ଗୟାର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ଏପରି କଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି—ଯେଉଁଜଣେ ମାନବୀ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ପୂଜିଥାନ୍ତି, ସେ ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେବୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। କ୍ଷେତ୍ରପାଳଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଗ୍ରହଦୋଷ ଓ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଅଷ୍ଟନାଗଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସର୍ପଦଂଶରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ। ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଶକ୍ତି ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ। ଅନ୍ୟଦିଗରେ, ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛିତ ବସ୍ତୁ ଲାଭ ହୁଏ। ନରସିଂହଙ୍କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଓ ନମସ୍କାର କଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ ହୁଏ। ମାଳାଧାରୀ ବିଦ୍ୟାଧରମାନେଂକୁ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ ବିଦ୍ୟାଧର ହେବାର ସଉଭାଗ୍ୟ ମିଳେ। ସୋମନାଥଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଶିବଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ରାମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ ରାମଭକ୍ତମାନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ହୁଏ। କାଳେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ମୃତ୍ୟୁ ଉପରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରାଯାଏ। ସିଦ୍ଧେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ସିଦ୍ଧି ଓ ବ୍ରହ୍ମାପୁରୀ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏହିପରି, ଜଣେ ପୁରୁଷ ସେଉଁଠି ନିଜ ବଂଶର ଶତ ପୁରୁଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରି, ସେମାନେଂକୁ ବ୍ରହ୍ମାପୁରୀକୁ ନେଇଯିବାର ସଉଭାଗ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଭୋଗ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭୋଗ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ମୋକ୍ଷ ଆଶା କରୁଥିବା ଲୋକ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତ କିଛି ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଆଦିଗଦାଧରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ସମସ୍ତ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ସନ୍ତାନ ଆଶା କରି ଯଦି ସନ୍ତାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେ ଗଦାଧରଙ୍କୁ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଗଦାଧରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ବ୍ରହ୍ମାଲୋକ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଏହିପରି, ଶିଳାରୂପେ ଥିବା ଗଦାଧର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଓ ପରମ ଦେବତା। ଏପରି ଗୟାର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିଷୟରେ ଏଠି ଅଛି। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡର ଆଚାର ପ୍ରକରଣର ଛଅଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଠାଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଠାଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଠାଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଠାଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଠାଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଠାଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟ୍ଠାଉଠିଏ ଅଧ୍ୟାୟର ଶେଷ। ଏବେ ମୁଁ ଚୌଦ ମନୁ ଓ ସେମାନଙ୍କର ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କଥା କହିବି, ଯେଉଁଥିରେ ଶୁକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଆରମ୍ଭ କରି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି। ମରୀଚି, ଅତ୍ରି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, ଓ କ୍ରତୁ—ଏହି ସମସ୍ତେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଋଷି। ଯେଉଁମାନେ ଜୟ ଓ ଅମିତ ନାମରେ ପରିଚିତ, ଶୁକ୍ର ଓ ଯମମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। ବିଶ୍ୱଭୁକ୍, ବାମଦେବ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବଶ୍କଳି—ଏମାନେ ତାଙ୍କର ବିପକ୍ଷୀ ଥିଲେ। ତାପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ମନୁ ସ୍ୱାରୋଚିଷ ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ ମଣ୍ଡଳେଶ୍ୱର ଥିଲେ। ବୃହଦ୍ଗୁଣ ଓ ନଭସ, ଏମାନେ ଦୁହେଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପୀ। ଦତ୍ତ, ଅମ୍ଭୋଳି, ଅବରୀବାନ୍, ଓ ଋଷ୍ୟ—ଏହି ସପ୍ତ ଋଷି ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବିପଶ୍ଚିତ ଓ ତାଙ୍କ ବିପକ୍ଷୀ ପୁରୁକୃତ୍ସର ଥିଲେ। ଉତ୍ତମ ମନୁଙ୍କର ପୁଅ ହେଲେ ଅଜ ଓ ପରଶୁ। ଦେବବୃଦ୍ଧ, ରୁଦ୍ର, ମହୋତ୍ସାହ, ଓ ଜିତ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି। ସୁତପା ଓ ଶଂକୁ—ଏମାନେ ସପ୍ତ ଋଷି। ପଞ୍ଚ ଦଳର ଦ୍ୱାଦଶ ଦେବମାନେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ବନ୍ତରରେ ହରି, ମତ୍ସ୍ୟ ରୂପେ, ଦାନବକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ନବଖ୍ୟାତି, ନୟ, ପ୍ରିୟଭୃତ, ଓ ବିବିକ୍ଷିପ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି। ଜ୍ୟୋତିର୍ଧାମ, ପୃଥୁ (ଧୃଷ୍ଟ), କାବ୍ୟ, ଚୈତ୍ର, ଚେତସ, ଅଗ୍ନି ଓ ହେମକ ନାମକ ଦେବମାନେ ଅଛନ୍ତି। ହରି ଦେବମାନେ କେବଳ ଚାରି, ପାଞ୍ଚ କିମ୍ବା ସାତି ଜଣ ଥିଲେ। ତରଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି ହରି, କୂର୍ମ ରୂପେ, ଭୀମରଥ ଦାନବକୁ ବଧ କରିଥିଲେ। ବନ (ଲ), ବନ୍ଧୁ, ନିରାମିତ୍ର, ପ୍ରତ୍ୟଙ୍ଗ, ପରହା ଓ ଶୁଚି ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛନ୍ତି। ବେଦଶ୍ରୀ, ବେଦବାହୁ ଓ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱବାହୁ ମଧ୍ୟ ଏହାରେ ଅଛନ୍ତି। ଅଭୂତରଜସ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦଳରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ। ଏହି ଦଳରେ ଚୌଦ ଦେବ, ଯାହାର ପ୍ରଧାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର। ଚାକ୍ଷୁଷ ମନୁଙ୍କର ପୁଅ ଥିଲେ ଉରୁ ଓ ପୁରୁରୁ, ଯେଉଁମାନେ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଏହିପରି ଚୌଦ ମନୁ ଓ ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୁଅମାନେ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ କଥା ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି।