ଏହି ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର କଥାରେ, ପିତୃପିତାମହମାନେ ଏବଂ ପୂର୍ବଜମାନେ କେମିତି ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖ ଓ ଦୁର୍ଦଶାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଥିରେ ଅତି ଦୟାଳୁ ଭାବରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଅନେକ ପୂର୍ବଜମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ସିଂହ ବା ବାଘର ଆକ୍ରମଣରେ ନିଅଁରେ ପୁଡ଼ି ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଛି। କେହି ଅଗ୍ନିରେ ପୁଡ଼ିଛନ୍ତି, କେହି ତାହାରୁ ଅପରିଚିତ ଅନ୍ୟ ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି। କେତେକ ଆତ୍ମା ରୌରବ, ଅନ୍ଧତମିଶ୍ର, କାଳସୂତ୍ର ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ଯାଇଛନ୍ତି। କେହି ଆସିପତ୍ର ବନରେ, କେହି କୁମ୍ଭୀପାକ ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି। ଅନେକ ପୂର୍ବଜ ଏହିପରି ଯମଦେବଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଅନେକ ଯନ୍ତ୍ରଣା ନିବାସରେ ଅଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, କୀଟ, ସର୍ପ ଆଦିର ଗର୍ଭରେ ପୁନଃଜନ୍ମ ନେଇ ବ୍ୟଥିତ ହେଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କର୍ମଫଳ ଅନୁଯାୟୀ ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମରେ ଘୁରିବାକୁ ପଡ଼ୁଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜ, ଆମ ପିତୃପକ୍ଷ, ଯେଉଁମାନେ ଆମର ନିକଟ ଓ ଦୂର ଆତ୍ମୀୟ, ଏବଂ ଆଗର ଜନ୍ମରେ ଆମ ସମ୍ପର୍କୀୟ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଯେଉଁଠି ଥାନ୍ତି, ଯେଉଁ ଦୁଃଖରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ଏଠାରେ ଗୟାକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆସିଛି। ମୋ ପିତୃବଂଶରେ ଓ ମାତୃବଂଶରେ ଯେଉଁମାନେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି, କିମ୍ବା ଯେଉଁମାନେ ପିଣ୍ଡ ଓ ପିତୃତର୍ପଣରୁ ବଞ୍ଚିତ, ପୁଅ ଓ ଗୃହିଣୀ ନଥିବାରୁ ଦୁଃଖିତ, କିମ୍ବା ଅପବିତ୍ର ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମନେଇଥିବା, ଅପରିଚିତ କିମ୍ବା ପରିଚିତ – ସମସ୍ତଙ୍କ ମୋର ପିତୃପିତାମହ ହେବା ସାକ୍ଷୀ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ରହନ୍ତୁ। ହେ ପ୍ରଭୁ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଗୟାକୁ ଆସିଛି, ମୋ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ପିତୃକର୍ମ ପାଇଁ, ହେ ଗଦାଧରୀ! ଗୟାକ୍ଷେତ୍ରର ମହାନ ନଦୀ, ବ୍ରହ୍ମସରସ୍, ଅକ୍ଷୟ ବଟବୃକ୍ଷ, ଉଦିତ ରବିର ଦିପ୍ତି ଓ ଗୟାପର୍ବତର ଶିଖର – ଏହି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଏଠି ଅଛି। ଏପରି ଭାବେ, ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଏଠି ଅଠାସି ଅଧ୍ୟାୟ 'ଗୟାମାହାତ୍ମ୍ୟ' ଅନ୍ତିମ ହୁଏ। ଏହା ପରେ, ଗୟାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ 'ପ୍ରେତଶିଳା' ପଥରଟି ତିନିପ୍ରକାରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ବୋଲି କୁହାଯାଏ। ସେହି ପଥର ଦେବତାମାନେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଟୁଟ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧରିଥିବା, ମଙ୍ଗଳ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅଛି। ପୂର୍ବଜଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଏହି ପ୍ରେତଶିଳା ଅତି ପବିତ୍ର। ଏଠି ଯେଉଁମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟ କର୍ମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମଲୋକରେ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ତେଣୁ, ଏହି ପର୍ବତ ଶିଖର ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ଏଠିରେ କମଳ ଉଦ୍ୟାନ ବିଶେଷ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। କ୍ରଉଞ୍ଚପାଦ ପର୍ବତ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମଲୋକ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ପଥର ଦେବତାମାନେ ବ୍ୟାପ୍ତ ଅଦୃଶ୍ୟ ରୂପରେ ଅଛି। କାଳକ୍ରମେ ମୂଳ ଗଦାଧରୀ ପ୍ରଭୁ ଏଠି ପ୍ରକଟ ହୋଇ ରହିଲେ। ଧର୍ମର ରକ୍ଷା ଓ ଅଧର୍ମର ନାଶ ପାଇଁ, କୂର୍ମ, ବରାହ, ନୃସିଂହ, ବାମନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ଆଦି ଅବତାର ନେଇଥିଲେ। ଏଭଳି ମୂଳ ଗଦାଧରୀ ଦେବ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦୁଇ ରୂପରେ ପ୍ରକଟ ହୋଇଥିଲେ। ତେଣୁ, ଏହି ମୂଳ ଗଦାଧରୀଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ସହିତ ପୂଜିବା ଉଚିତ। ଅର୍ଘ୍ୟ, ଦ୍ରବ୍ୟ, ପାଦ୍ୟ, ଗନ୍ଧ, ପୁଷ୍ପ, ଧୂପ, ବସ୍ତ୍ର, ମୁକୁଟ, ଘଣ୍ଟା, ଚାମର ଓ ଦୃଷ୍ଟିକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ବସ୍ତୁ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କଲେ, ଧନ, ଧାନ୍ୟ, ଆୟୁ ଓ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀସମୃଦ୍ଧି ମିଳେ। ଏହା ସହିତ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ସୁଖ, ସ୍ୱର୍ଗବାସ ଓ ପୁନଃ ପୃଥିବୀରେ ରାଜ୍ୟ ମିଳେ। ହତ୍ୟା ଓ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ଅନ୍ତେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଜଗନ୍ନାଥ, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ବଳଭଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି, ସେମାନେ ପରମପୁରୁଷ, ରାଜା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଦେବସମୂହଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଆନ୍ତି। କପର୍ଦ୍ଦିନ୍ (ଗଣେଶ) ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର ହୁଏ। ବାରୋଟି ଆଦିତ୍ୟଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ସମସ୍ତ ରୋଗ ନାଶ ହୁଏ। ଏପରି, ରେବନ୍ତଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ମିଳେ। ଏହିପରି ଗୟାକ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା, ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଦ୍ଧାର ଓ ଦେବପୂଜାର ମହତ୍ତ୍ୱ ଏଠି ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।