ଗୟାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟରେ ବିଶାଳଙ୍କ କଥା ଏଭଳି ଆସିଛି—ବିଶାଳ ସହ ସମସ୍ତ ପିତୃଗଣ ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ, ଏବଂ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରିଥିବା ବିଶାଳକୁ ପୁତ୍ର ସୁଯୋଗ ମିଳିଲା। ବିଶାଳକା, "ମୁଁ କିପରି ପୁତ୍ର ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇବି?" ଏପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ତାପରେ, ଗୟାଶୀର୍ଷରେ ବିଶାଳ ପିଣ୍ଡ ଦାନ କରି ପୁତ୍ର ଲାଭ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବିଶାଳ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମେମାନେ କିଏ?" ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଶାଳଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ପିତା, ବ୍ୟକ୍ତି ଅତ୍ୟାଚାରୀ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଧ କରିଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରେ ପ୍ରଧାନ ଥିଲେ। ସେ ଅବୀଚି ନରକକୁ ଗଲେ, କିନ୍ତୁ ପିଣ୍ଡ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତି ପାଇଲେ।" ବିଶାଳ ତାଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରିଲେ ଏବଂ ଶେଷରେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉତ୍କ୍ରମ କଲେ। ଏହି ଦାନ ଦ୍ୱାରା ଚୂଡା କ୍ରିୟା ନହୋଇଥିବା, ଗର୍ଭରୁ ବିସ୍ତାରିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପୃଥିବୀରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦଶାକୁ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। ଏହି ଅବିରତ ଦାନ ମାତା, ପିତୃମାତା, ପ୍ରପିତୃମାତା, ବୟସ୍କ ମାମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାମୀ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉ। ଏଭଳି ଗୟାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଉଛି। ପ୍ରେତଶିଳାରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ବରୁଣାସନ ଅମୃତ ଦ୍ୱାରା, ଆମ ବଂଶରେ ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାଙ୍କର ଗତି ଅଜଣା, ପିତୃ ବଂଶ, ମାତୃ ବଂଶ, ମାମା ବଂଶର ଅଜଣା ଆତ୍ମାମାନେ, ଜନ୍ମରୁ ଦାନ୍ତ ନଥିବା, ଗର୍ଭରେ ପୀଡିତ, ନାମ ଓ ବଂଶ ଅଜଣା ଆତ୍ମାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୁକ୍ତି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ଅର୍ପଣ ଦିଅଉଛି। ଫାସି, ବିଷ, ଅସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସିଂହ ବା ବାଘ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ, ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଥିବା, ଜଳିନଥିବା, ରୌରବ, ଅନ୍ଧତମିସ୍ର, କାଳସୂତ୍ର, ଭୟଙ୍କର ଅସିପତ୍ର ବନ, କୁମ୍ଭୀପାକ ନରକରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା, ନରକରେ ବିହାର କରୁଥିବା, ପଶୁ, ପକ୍ଷୀ, କୀଟ, ଅଜଗର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା, ଯମଙ୍କ ନିୟମରେ ଅନେକ ନରକରେ ପହଞ୍ଚିଥିବା, କର୍ମାନୁସାରେ ଅନେକ ଜନ୍ମରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଥିବା, ସମ୍ପ୍ରତି ବା ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର ଆତ୍ମାମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ପିତୃରୂପେ ବଉଛନ୍ତି, ପିତୃ ବଂଶ, ମାତୃ ବଂଶ, ପୁତ୍ର ଓ ପତ୍ନୀ ନଥିବା, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଦାନ, ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଗର୍ଭ, ଜଣା ଅଜଣା ଆତ୍ମାମାନେ, ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ, ବ୍ରହ୍ମା, ଈଶାନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସାକ୍ଷୀ ହେଉନ୍ତୁ। ମୁଁ ଗୟାକୁ ପହଞ୍ଚିଛି, ହେ ଗଦାଧର, ପିତୃ କ୍ରିୟା ପାଇଁ। ମହାନଦୀ, ବ୍ରହ୍ମସରୋବର, ଅବିନାଶୀ ବଟବୃକ୍ଷ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଏହି ଗୟା ପର୍ବତର ଶିଖର ଏହି କ୍ରିୟାର ସାକ୍ଷୀ। ଏଭଳି ଗୟାର ମହାତ୍ମ୍ୟ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଉଛି। ଗୟାରେ ପ୍ରେତଶିଳା ତିନି ପ୍ରକାରରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଏହି ଶିଳା ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ଧର୍ମରେ ନିର୍ମିତ ଏହି ଶିଳା ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ରହିଛି। ପ୍ରେତମାନଙ୍କ ଉଦ୍ଧାର ପାଇଁ ଏହି ପୁନ୍ୟ ପ୍ରେତଶିଳା ଅସ୍ତିତ୍ୱ ରଖିଛି।