ତାଳମୂଳରେ ତାମ୍ରାଙ୍କୁ ଛଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିବା କୁହାଯାଏ—ସେମାନେ ହେଲେ ବ୍ୟଂଶ, ଶଳ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନଭସ, ଅଞ୍ଜକ, ନରକ, କାଳ ଏବଂ ନାଭ। ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନମାନଙ୍କ ପରେ, ଶୁକୀ ଉତ୍କଣ୍ଠା ଓ ଚିରୁନା ଦେଇଥିଲେ, ଉଲୂକୀ ଉଲୁକ ଅର୍ଥାତ୍ ପେଚା ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ସୁଗ୍ରୀବୀ ଶୁଦ୍ଧ ଏବଂ ଜଳଚର ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ବିନତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ହେଲେ ଗରୁଡ଼ ଓ ଅରୁଣ, ଯାହାଙ୍କ ନାମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। କାଦ୍ରୁର ଏକ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନାଗପୁତ୍ର ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶଂଖ, ଶ୍ୱେତ, ମହାପଦ୍ମ, କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ନାଗମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଅଧୀନ ଓ ଦନ୍ତଧାରୀ ଥିଲେ। ସୁରଭି ଗାଈ ଓ ମହିଷ ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏହିପରି ଅନେକ ପକ୍ଷୀ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଋଷି ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ମାରୁତମାନେ ଏକାଉଁଚାଳିଶି ଦେବତା, ଯେଉଁମାନେ ଦେବମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ। ତାପରେ ଏକଶୁକ୍ର, ଦ୍ୱିଶୁକ୍ର, ତ୍ରିଶୁକ୍ର, ମିତ, ସମିତ, ସୁମିତ, ଅତିମିତ୍ର, ଅମିତ୍ର, ଦୂରମିତ୍ର, ଅଜିତ, ବିଧାରଣ, ଦୁର୍ମେଧା, ଏତେନ, ପ୍ରସଦୃକ୍ଷ, ସୁରତ, ନାଦି, ଉଗ୍ର, ଧ୍ୱନି, ଭାସ, ବିମୁକ୍ତ, ବିକ୍ଷିପ, ସହ ଏବଂ ଉଦ୍ୱେଷଣ ନାମକ ଗୋଷ୍ଠୀ ସବୁ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇଛି। ଏହି ସମସ୍ତେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ତପସ୍ବୀ ଥିଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ, ମନୁମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମିଶି, ଭଗବାନ୍ ହରିଙ୍କୁ ଭକ୍ତିପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମାଦି ଦେବମାନେ ପୂଜା ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମଙ୍ଗଳ, ଶୁକ୍ର, ରାହୁ, ତେଜ, ଚଣ୍ଡ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ବିଶେଷ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ—ଯଥା, "ଓଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟାସନାୟ ନମଃ", "ଓଁ, ହ୍ରାଁ ହ୍ରୀଂ ସଃ ସୂର୍ଯ୍ୟାୟ ନମଃ", ଇତ୍ୟାଦି। ପୂଜାରେ ଆସନ, ଆବାହନ, ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ, ଆଚମନୀୟ ଜଳ, ଦୀପ, ପ୍ରଣାମ ଓ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ସହିତ ବିଦାୟ ଦିଆଯାଏ। ଏହିପରି ଶିବ, ସଦ୍ୟୋଜାତ, ଅଘୋର, ଈଶାନ, ଗୁରୁ, ଚଣ୍ଡ, ବାସୁଦେବ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ନାରାୟଣ, ବିଷ୍ଣୁ, ବରାହ, ସୁଦର୍ଶନ, ପାଞ୍ଚଜନ୍ୟ, ପୁଷ୍ଟି, ଶ୍ରୀବତ୍ସ, ଓ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଏ। ଏହି ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହରିଙ୍କୁ ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି ଶ୍ରୀସରସ୍ୱତୀଙ୍କ ପୂଜା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଅଛି—"ଓଁ ହ୍ରୀଂ, ସରସ୍ୱତ୍ୟୈ ନମଃ" ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ଏହି ପୂଜାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା, ଶ୍ରୀ, କଳା, ବୁଦ୍ଧି, ତୁଷ୍ଟି, ପୁଷ୍ଟି, ତେଜ, ଧୃତି ଇତ୍ୟାଦି ଅର୍ପିତ ହୁଏ। କ୍ଷେତ୍ରପାଳ ଓ ଅଚ୍ୟୁତ ଗୁରୁମାନେ ପ୍ରଥମେ ପୂଜିତ ହୁଅନ୍ତି। ପଦ୍ମାସନା ଶ୍ରୀସରସ୍ୱତୀଙ୍କୁ ଆସନ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହାପରେ, ଏକ ମଣ୍ଡପରେ ନିମ୍ନଭୂମିରେ ସ୍ନାନ କରି, ମଣ୍ଡଳରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା କଥା ଆସିଛି। ସେଠି, ଷୋଳ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବଢ଼ିରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ରୁଦ୍ର ରୂପ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। କୋଣାର ସୂତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ପ୍ରତ୍ୟେକ କୋଣାରେ ନିୟମିତ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯିବ। ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଚକ୍ର ବା ମଣ୍ଡଳ ଅଙ୍କନ କରିବା ଉଚିତ୍, ଯାହା ମୂଳ ଚକ୍ରରୁ ଏକ ଚତୁର୍ଥାଂଶ ଛୋଟ। ଏହି ମଣ୍ଡଳର କେନ୍ଦ୍ରରେ ଦୁଇ ଭାଗରେ ସୂତ୍ର ତିଆରି କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନାଭି କେନ୍ଦ୍ରରେ ଏହି ମାପ ଅନୁସାରେ ସଜାଯିବ। ଆରମ୍ଭର ସୂତ୍ର ବିଭାଗ ଅନୁଯାୟୀ ଦ୍ୱାର ରଖିବା ଦରକାର। ମଣ୍ଡଳର କେନ୍ଦ୍ର ଅଂଶ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗର ହୋଇଥିବା ଉଚିତ୍, ଏବଂ ସୂତ୍ରଗୁଡ଼ିକ ଧଳା, ଲାଲ୍ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରଙ୍ଗର ଥିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି ଭାବେ, ଦେବମାନେ, ଦେବୀମାନେ ଓ ମହାପୁରୁଷମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ପୂଜା କରି, ଭଗବାନ୍ ହରିଙ୍କୁ ଅନୁଗ୍ରହ କରିଥିଲେ।