ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଶାସ୍ତ୍ର କହିଛି—ସମ ଓ ସୁନ୍ଦର ନାକ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଆକର୍ଷକ ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ହେଉଛି। ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଭୃକୁଟି ଓ ଅଧିକ ଚୌଡ଼ା ନହୋଇଥିବା କପାଳ ମଧ୍ୟ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ। କାନ ଦୁଇଟି ସମ, ମସ୍ତ, କ୍ଷୀର ଓ ଭଲଭାବରେ ଲଗିଥିବା ଦରକାର। ଏହିପରି ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ସମ ମୁଣ୍ଡ, ପାଦତଳ କିମ୍ବା ହସ୍ତତଳ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷଣ ମନାଯାଏ। ଯେଉଁ ହସ୍ତ କିମ୍ବା ପାଦରେ ଝଣ୍ଡା, ଚାମର, ମାଳା, ପାହାଡ଼ ଆକୃତି ଦୁଲ୍, ଏବଂ ବେଦୀ ଚିହ୍ନ ଥାଏ, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଗୋଡ଼ର ତଳ କିମ୍ବା ତଳ ହସ୍ତରେ ଅନେକ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥାଏ, ଯେଉଁ ଲକ୍ଷଣ ରହିଥିବା ନାରୀ ଶୁଭ ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ହସ୍ତତଳ ତଳେ ରେଖା ନ ଥିବା କିମ୍ବା ଅଧିକ ଉଠା କିମ୍ବା ଧସିଯାଇଥିବା ହେଲେ ଅଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ହାତରେ କଳା ରେଖା ନିମ୍ନ ଆଙ୍ଗୁଠିରୁ ଉଠି ମଧ୍ୟମା ଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ଯାଏ ତେବେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ହେଉଛି। ଅନ୍ୟଥା, ଛୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠି ତଳରୁ ଉଠିଥିବା ରେଖା ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଇଥାଏ, ଆଙ୍ଗୁଠି ତଳରେ ଥିବା ରେଖା ଅଳ୍ପାୟୁ ଦେଉଛି। ଛୋଟ କିମ୍ବା ଭଙ୍ଗା ରେଖା ଅଳ୍ପ ଆୟୁ, ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ଅଭିଛିନ୍ନ ରେଖା ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଉଛି। ନାରୀଙ୍କ ଛୋଟ କିମ୍ବା ଅଙ୍ଗୁଠି ଭୂମିକୁ ଛୁଁନାହିଁ କିମ୍ବା ଗୋଡ଼ ଶିରା ଅଧିକ ଦେଖାଯାଏ କିମ୍ବା ଦୁଇ ଶଂଖ ଉପରେ ଉଠିଯାଏ ତେବେ ଅଶୁଭ ଫଳ ମିଳେ। ବାମପକ୍ଷ, ଧସିଯାଇଥିବା କିମ୍ବା ଛୋଟ ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ଥିଲେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିବେ। ଯାହା ମୋଟ ବା ଭୟଙ୍କର ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ରଖିଥାଏ, ତାହା ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ, ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ। ହସିବାବେଳେ ଗାଳରେ ଡିମ୍ପଲ୍ସ ଦେଖାଯାଇଥିଲେ ନିଶ୍ଚିତ ଅବିଶ୍ବାସିନୀ। ଉଦରେ ଥିଲେ ସେ ଶ୍ୱଶୁରଙ୍କୁ ହନ୍ତି, ଉରୁ ଉପରେ ଥିଲେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ହନ୍ତି। ସ୍ତନରେ ଲୋମ ରହିଥିଲେ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିଲେ, କିମ୍ବା କାନ ଅସମାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଶୁଭ। ଯେଉଁ ନାରୀ ଦେହ କଳା, ଲମ୍ବା ଉଦର ଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଚୋରି କରିବା ଦଣ୍ଡ ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଅସମ ଓ ଶୁଷ୍କ ଶିରା ଥିଲେ ଧନ ହ୍ରାସ ହୁଏ। ଯେଉଁ ନାରୀ ଅଙ୍ଗବିକଳ, ସେଉଁଠି ଦୋଷ ଥାଏ; ଶୁଭ ଗୁଣ ତାଙ୍କ ତାଲପତ୍ର ଆକୃତି ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ। ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କ ଶରୀରେ ଚିହ୍ନ ନାହିଁ, ସେ ଚକ୍ର ଚିହ୍ନିତ ପାଥର ପୂଜା କରି ଶୁଭ ହେବେ। ତିନିଟି ଚକ୍ର ଥିଲେ ଏହା ଅଚ୍ୟୁତ, ଚାରିଟି ଚକ୍ର ଥିଲେ ଚତୁର୍ଭୁଜ ରୂପ। ଅଷ୍ଟମ ଚକ୍ର ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ନବମ ନବ ବିନ୍ୟାସ, ଦଶମ ଦଶମୁଖୀ। ଏହାଠାରୁ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱେ ଅନନ୍ତ ଚିହ୍ନ ରହିଥାଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଲାଇନ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଅନୁକ୍ରମେ ଦେଖାଯାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଥାଏ, ସେଉଁଠି ଦ୍ୱାରକାର ଦେବତା ଆଛନ୍ତି। ଶାଳଗ୍ରାମ, ଦ୍ୱାରକା, ନୈମିଷାରଣ୍ୟ, ପୁଷ୍କର, ଗୟା, ଗଙ୍ଗା, ନର୍ମଦା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ସରସ୍ୱତୀ—ଏହି ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ପାପ ଦୂର କରି ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ। ଅଙ୍ଗିରା, ଶ୍ରୀମୁଖ, ଭବ, ଯୁବ, ଧାତା, ଚିତ୍ରଭାନୁ, ସ୍ୱଭାନୁ, ତାରଣ, ପାର୍ଥିବ, ବ୍ୟୟ, ନନ୍ଦନ, ବିଜୟ, ଜୟ, ମନ୍ମଥ, ଦୁର୍ମୁଖ, ଶୁଭକୃତ୍, ଶୋଭନ, କ୍ରୋଧି, ବିଶ୍ୱଭ, ଉପରଭବ, ପରିଧାବି, ପ୍ରମାଦି, ଆନନ୍ଦ, ରାକ୍ଷସ, ନଳ, ଦୁନ୍ଦୁଭି—ଏହି ସମସ୍ତ ନାମ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଦୁନ୍ଦୁଭି ଯୁଦ୍ଧରେ ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରେ ଧ୍ୱନି କରେ, ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ, କ୍ରୁଧିତ, ଅକ୍ଷୟ। ଏହିପରେ, ପଞ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଉଦୟ ପରେ କୃତ୍ୟ ସମୟ ବିଷୟରେ କଥାହେବ। ପଞ୍ଚ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ଆ, ଈ, ଊ, ଐ, ଔ ମାନ୍ୟ ଲିଖିବା ଉଚିତ। ଏକାକି ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରେ ତିନି ତିଥି—ରାଜା, ବିଜୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ବୃହସ୍ପତି, ଶୁକ୍ର, ଶନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର—ଏହି ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ପୂର୍ବରୁ ବିବର୍ଣ୍ତି ହୋଇଛନ୍ତି। ଅନ୍ୟଠାରେ, ପଞ୍ଚ ଗୁଛ ପଞ୍ଚ ପ୍ରଭା ଏବଂ ଚୈତ୍ର ଆଦି ଉଦୟ ଦେଖାଯାଏ। ଏଭଳି ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ନାରୀଙ୍କ ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ, ପୂଜା ପଦ୍ଧତି, ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନର ମହତ୍ତ୍ୱ ବିବର୍ଣ୍ତି ହୋଇଛି।