ଏକ ସମୟର କଥା, ଜଣେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଲୋକଙ୍କୁ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଙ୍ଗର ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ, ଆୟୁ, ଏବଂ ସଫଳତା ବିଷୟରେ ଜଣାଇ ପାରିବା ଶାସ୍ତ୍ର କଥା ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ସେ କହିଲେ— ଯଦି କାହାର ଆଖି ଭିଜା ଏବଂ ବଡ଼ ହୋଇଥାଏ, ସେ ଜୀବନର ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରିଥାଏ; ଯଦି ଆଖି ଛୋଟ ଏବଂ ଉଉଠି ଥାଏ, ତାହା ଅଲ୍ପ ଆୟୁର ଚିହ୍ନ। ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଭୂରୁ ମୋଟ, ଲମ୍ବା ଏବଂ ଏକାଠି ଥାଏ, ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଉଉଠି ଥାଏ, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ। ଯେଉଁମାନେ ସହଜରେ ଉପଲବ୍ଧ ଜନାନୀଙ୍କ ସହିତ ଆସକ୍ତ ରହନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁଅ ସନ୍ତାନରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଭୂରୁ ଅର୍ଦ୍ଧ-ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେମାନେ ଦୁଃଖୀ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧ ଉଭୟ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଶରୀରର ଶିରା ଉଉଠି ଥାଏ ଏବଂ ସ୍ବସ୍ତିକ ଚିହ୍ନ ଥାଏ, ସେମାନେ ଧନର ମାଳିକ। ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଫୋରହେଡ୍ ଢାକା ଥାଏ, ସେମାନେ ଦୁଃଖୀ; ଉଉଠି ଫୋରହେଡ୍ ଥିଲେ, ସେମାନେ ରାଜା ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବହୁ ଅଶ୍ରୁ ଏବଂ କ୍ଷୋଭ ଭରି ଅକ୍ଷମ ଭାବରେ କାନ୍ଦନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ଫଳ ପାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ବାରମ୍ବାର ଉଚ୍ଚ ହସନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଶୁଭ ଫଳ ଭୋଗନ୍ତି ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୂଢ଼ତାର ଚିହ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ରାଜା ହେବାକୁ ଚାରି ଟି ଚିହ୍ନ ଆବଶ୍ୟକ, ଏବଂ ଏହି ଲକ୍ଷଣ ଥିଲେ ଆୟୁ ୯୫ ବର୍ଷ ହୁଏ। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର କେଶ ଶରୀରର ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚେ, ସେମାନେ ଏଠାରେ ୮୦ ବର୍ଷ ଆୟୁ ରଖନ୍ତି। ଚଳିତ ଶରୀରର ଚାଳିଶି ଟି ଅଙ୍ଗ କୁଟିଲ ଏବଂ ତିରିଶି ଟି ଭୂରୁ ଏକାଠି ଥାଏ। ରାଜାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଛତା ପରି ଆକୃତି ଥାଏ, ନିମ୍ନ ମୁଣ୍ଡ ଥିଲେ ଧନୀ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଘଡ଼ା ପରି ଏବଂ ଦେଖିବାରେ ଅପ୍ରିୟ, ସେମାନେ ଧନ ଏବଂ ଶୁଭ ଜିନିଷରୁ ବଞ୍ଚିତ। ରାଜାଙ୍କର ଶରୀରର ଟିପ୍ସ ଅଖଣ୍ଡ ଏବଂ ମୃଦୁ, ବେସି ନୁହେଁ। ଯେଉଁମାନଙ୍କର କେଶ ଅଳ୍ପ, ବହୁତ ମୁଡ଼ିଆ, ମୋଟ ଏବଂ କଳା, ସେମାନେ ଅସମୃଦ୍ଧ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଲକ୍ଷଣ ନିଜ ନିଜ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଯଦି ଏହି ଲକ୍ଷଣ ନାହିଁ, ତେବେ ଫଳ ଭିନ୍ନ। ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଛଅ ଉଉଠି, ଚାରି ଛୋଟ, ଏବଂ ସାତମ ଲାଲ ହୁଏ। ଏହି ଲକ୍ଷଣ ରାଜାଙ୍କର। ଜଣେ ପୁରୁଷଙ୍କର ଫୋରହେଡ୍, ମୁହଁ, ଏବଂ ଛାତି ବହୁତ ଚଉଡ଼ ହୁଏ। ଜଂଘା, ଗଳା ଏବଂ ଲିଙ୍ଗ ଉଉଠି କିମ୍ବା ଛୋଟ ହୁଏ। ଆଖିର ଭିତର କୋଣ, ପାଦ, ଜିଭ ଏବଂ ଠୋଡ଼—ଏହି ପାଞ୍ଚ ଅଙ୍ଗ ଶୁଭ ଆକୃତିର। ଉରୁ, ବାହୁ, ଦାନ୍ତ, ଆଖି ଏବଂ ନାକ ଲମ୍ବା ହୁଏ। ରାଣୀ ପାଇଁ, ଦୁଇଟି ପାଦ ସମ ଏବଂ ମୃଦୁ, ତଳ କପିର ରଙ୍ଗର ଏବଂ ନଖ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି। ଘୁଣ୍ଟି ଢାକା ଏବଂ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ତଳ ପଦ୍ମ ରଙ୍ଗର ଏବଂ ଶୁଭ। ଯଦି ପାଦରେ ବଜ୍ର, ପଦ୍ମ କିମ୍ବା ହଳ ଚିହ୍ନ ଥାଏ, ସେ ଦାସୀ; ନାହିଁ ଥିଲେ ଫଳ ଭିନ୍ନ। ଯୋଡ଼ ଅଙ୍ଗ ସ୍ପଷ୍ଟ ନୁହେଁ, ଦୁଇ ଘୁଣ୍ଟି ସମ ଏବଂ ଶୁଭ। ଯେଉଁ ଲିଙ୍ଗ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଚଉଡ଼ ଏବଂ ପିପଳ ପତ୍ର ପରି, ତାହା ଶୁଭ। ରତ୍ନ ଢାକା ଏବଂ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଏ, କମର ଭାରି ଏବଂ ଶୁଭ। ନାବି ଡାହା ପାଖକୁ ଘୁଞ୍ଚି ଥାଏ, କମରରେ ତିନି ଭାଗ ରେଖା ଥାଏ। ଉଠି ଏବଂ କେଶାଳି ଜଂଘା ପ୍ରଶଂସା ଯୋଗ୍ୟ, ଶଂଖ ପରି ମୃଦୁ ଗଳା ମଧ୍ୟ। ଚମେଳି ଫୁଲ ପରି ଦାନ୍ତ ଏବଂ କୋକିଲା ପରି ମିଠା କଥା। ଏକସା ଏବଂ ଭଲ ନାକ ନାରୀ ପାଇଁ ଶୁଭ ଏବଂ ଆକର୍ଷଣୀୟ। ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ଭୂରୁ ଏବଂ ଫୋରହେଡ୍ ଚଉଡ଼ ନୁହେଁ। ଦୁଇଟି କାନ୍ ଭଲ ଗୋଷ୍ଟି, ସମ, ମୃଦୁ ଏବଂ ଭଲ ଲଗିଥିବା। ନାରୀ ପାଇଁ, ମୁଣ୍ଡ ସମ ଏବଂ ତଳ କିମ୍ବା ହାତ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଯେଉଁମାନେ ବାନ୍ଧା, ଚାମର, ମାଳା, ପାହାଡ଼ ଆକୃତି କଣ୍ ଫୁଲ ଏବଂ ବେଦି ଚିହ୍ନ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣର ଅଧିକାରୀ। ନାରୀ ଯଦି ଅଙ୍କୁଶ ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ରଖନ୍ତି, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କର ପ୍ରିୟା ହୁଅନ୍ତି। ନାରୀଙ୍କର ହାତ ତଳ ଉଉଠି କିମ୍ବା ଅଧୋ ନୁହେଁ; ତାଳୁଠାରୁ ମଧ୍ୟମ ଆଙ୍ଗୁଠି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯିବା ରେଖା ଶୁଭ। ଏହି ରେଖା ତଳ କିମ୍ବା ଉଉଠି ପାଦରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତାହା ଶୁଭ। ଛୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠି ତଳରୁ ଉଠିଥିବା ରେଖା ଦୀର୍ଘାୟୁ ଦେଏ; ଅଂଠି ତଳରେ ରେଖା ଥିଲେ ଅଲ୍ପାୟୁ ବା କମ୍ ଆୟୁର ଚିହ୍ନ। ଏପରି ଅଙ୍ଗ ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଲୋକଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ, ଆୟୁ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ, ଏହି ବିଦ୍ୱାନ୍ ଶାସ୍ତ୍ର ଉପଦେଶ ଦେଇଲେ।