ଏକ ସମୟର କଥା, ଜଣେ ବୃଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନୀ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କୁ ହାତ, ମୁଁହ, ଚେହେରା ଓ ଶରୀର ରେ ରହିଥିବା ଚିହ୍ନ ଦେଖି ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ବିଷୟରେ କହୁଥିଲେ। ସେ କହିଲେ—ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ହାତର ତଳ ଭାଗ ଭିତରକୁ ହୋଇଥାଏ, ସେମାନେ ପୂର୍ବଜ ଧନ ହରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି। ରାଜାଙ୍କର ହାତ କଟା ଥିଲେ, କିମ୍ବା ଅତି ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ସେମାନେ ଧନ ହରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଦାନ୍ତ ଅତି ଚିହ୍ନ୍ନ, ଅସମ ଓ ଚିହ୍ନ୍ନ ଥାଏ, ସେମାନେ ସ୍ୱଭାବରେ ଅସମ ହୋଇଥାନ୍ତି। ଅନ୍ୟ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଆସକ୍ତ ପୁରୁଷ, ଯେଉଁମାନେ ଦାନ୍ତ ହଳଦିଆ ଓ କଠୋର ଥାଏ, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର ଭାବରେ ଗଣାଯାନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ନଖ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ନଖ ବିକୃତ ଅଟା, କିମ୍ବା ବିବର୍ଣ୍ଣ ନଖ ଅଛି, ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଅଂଗୁଠି ତଳରେ ରେଖା ଓ ଲମ୍ବା ଆଙ୍ଗୁଠି ଯୋଇଁ ଜଣାଯାଏ ଯେ, ସେ ଜଣେ ନାରୀ ଅଟା। ଯେଉଁମାନେ ମୋଟା ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ତିନିଟି ରେଖା ହାତରେ ଅଛି, ସେମାନେ ଧନୀ ଅଟା। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ହାତରେ ଦୁଇଟି ମାଛର ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସେ ଲଜ୍ଜା ସହିତ ଦାନ କରନ୍ତି। ରାଜାଙ୍କ ହାତରେ ଶଂଖ, ଛତା, ପାଳଙ୍କି, ହାତୀ କିମ୍ବା ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ଗୋଧନ ଧନୀଙ୍କ ହାତରେ ରସି ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ, ମନୁଷ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ହାତରେ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ। ଯେଉଁମାନେ ବଳି ଧନୀ, ସେମାନେ ଚୁନା ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ; ବଳିଦାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ବେଦି ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଅଂଗୁଠି ତଳରେ ରେଖା ଥିଲେ ପୁଅ, ଶୁଭ୍ର ରେଖା ଥିଲେ ଝିଅ ଦେଖାଯାଏ। ଏହି ରେଖା ଦୀର୍ଘ ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ; କିନ୍ତୁ ଯଦି ଏହି ରେଖା ଭାଙ୍ଗିଯାଏ, ତେବେ ବୃକ୍ଷରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଭୟ ଆସିଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ମୋଟା ଠୋଡ ଅଛି, ସେମାନେ ଧନୀ ଅଟା; ରାଜାଙ୍କ ଠୋଡ ଲାଲ ଅଟା। ଅସମ ଦାନ୍ତ ଥିଲେ ଦରିଦ୍ର ହୁଅନ୍ତି; ମୃଦୁ, ମୋଟା ଓ ସୁନ୍ଦର ଦାନ୍ତ ଶୁଭ୍ ଅଟା। ଚିହ୍ନ୍ନ ଓ ଲମ୍ବା ତାଲୁ ଜଣାଯାଏ; ଏହି ତାଲୁ ଧଳା ହୋଇଥିଲେ ଧନ ହରାଯାଏ। ରାଜାଙ୍କ ତାଲୁ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଓ ମୃଦୁ ଅଟା; ଏହିର ବିପରୀତ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ। ଧନୀଙ୍କ ତାଲୁ ଗୋଲା ଓ ବାକ୍ର ଅଟା; ଧନ ନଥିବା ଲୋକମାନେ ଲମ୍ବା ତାଲୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଅସନ୍ତାନ ଲୋକମାନେ ତାଲୁ ଭିତରକୁ ଓ ବାକ୍ର ଅଟା; ଅପରାଧୀଙ୍କ ତାଲୁ ଛୋଟ ଅଟା। ଯେଉଁମାନେ ନାକର ଟିପ୍ ଏକାଠି ଓ ଲାଲ ଦାଡ଼ି ଅଟା, ସେ ଚୋର ଅଟା। ମାଂସ ନଥିବା, ଚାପ୍ଟା କାନ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅଳ୍ପ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି; ଅପରାଧୀଙ୍କ କାନ ଛୋଟ ଅଟା। ଯେଉଁମାନେ ବଡ଼ କାନ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନୀ ରାଜା ଅଟା। ଯେଉଁମାନେ ଗାଳ ଭିତରକୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମହିଳାଙ୍କୁ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ସନ୍ତାନ ହୀନ ହୁଅନ୍ତି; ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକମାନେ ପୁରା ଗାଳ ଧାରଣ କରନ୍ତି। ନାକ ଟିପ୍ କଟା କିମ୍ବା ଉତ୍କୁଣ୍ଡ ଥିଲେ, ସେ ଅପତ୍ରା ମହିଳାଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବାକୁ ଭଲପାନ୍ତି। ଯେଉଁ ନାକ ମୃତ୍ୟୁ ଦ୍ୱାରା ଚାପ୍ଟା ହୋଇଯାଏ, ସେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀଙ୍କୁ ଭରସା କରିଥାଏ। ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ବାକ୍ର ହୋଇଥିଲେ କ୍ରୂର, ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ଏକଟି ଛିଙ୍କ ଆସିଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଚକ୍ଷୁର ଶେଷ ଭାଗ ବାକ୍ର ଓ ପଦ୍ମ ପତ୍ର ସଦୃଶ ଅଟା, ସେମାନେ ସୁଖୀ ଅଟା। କ୍ରୂର ଲୋକମାନେ ମୟୂର ଚକ୍ଷୁ ସଦୃଶ ଅଟା; ହରିତ ଚକ୍ଷୁ ଅପବିତ୍ର ଅଟା। ଗଭୀର ଚକ୍ଷୁ ଥିଲେ ନାୟକ, ବଡ଼ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲେ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅଟା। ଯେଉଁମାନେ ଚକ୍ଷୁର କଳା ପୁପି ଅଟା, ସେମାନେ ଚକ୍ଷୁ ହରାଇ ଦେଇଥାନ୍ତି। ଭିଜା ଓ ବଡ଼ ଚକ୍ଷୁ ଉପଭୋଗ ଦେଇଥାଏ; ଛୋଟ ଓ ଉତ୍କୁଣ୍ଡ ଚକ୍ଷୁ ନିକଟ ଆୟୁ ଦେଇଥାଏ। ଘନ, ଲମ୍ବା, ଏକାଠି ଭୃକୁଟି ଏବଂ ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ଉଠିଥିବା ଭୃକୁଟି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକଙ୍କୁ ସୂଚିତ କରେ। ଯେଉଁମାନେ ସହଜ ମହିଳାଙ୍କୁ ଆସକ୍ତ, ସେମାନେ ପୁଅ ହୀନ ହୁଅନ୍ତି। ଅର୍ଦ୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ଭୃକୁଟି ଥିଲେ, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର ଓ ଧନୀ ଦୁଇଁ ଅଟା। ଉଠିଥିବା ଶିରା ଓ ସ୍ୱସ୍ତିକ ଚିହ୍ନ ଥିଲେ ଧନର ନାୟକ ଅଟା। ଢାକିଥିବା କପାଳ ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ; ଉଠିଥିବା କପାଳ ରାଜା ଅଟା। ଅଧିକ ଅଂସୁ ଓ କ୍ଷୁଦ୍ର, କଠୋର କାନ୍ଦିବା ଶୁଭ୍ ଅଟା। ଅଧିକ ଓ ଉଚ୍ଚ ହସି ଅଶୁଭ୍ ଅଟା, ଏହା ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୃଦ୍ଧତା ଦେଇଥାଏ। ରାଜା ହେବା ପାଇଁ ଚାରିଟି ଚିହ୍ନ ଦରକାର; ଏହି ଚିହ୍ନ ଥିଲେ ଆୟୁ ପଚାନବେ ବର୍ଷ ହୋଇଥାଏ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର କେଶ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଯାଏ, ସେମାନେ ଅଶୀ ବର୍ଷ ଆୟୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏଭଳି ଚିହ୍ନ ଓ ରେଖା ମାନବ ଜୀବନର ଭାଗ୍ୟ, ଆୟୁ, ଧନ ଓ ଦୁଃଖ-ସୁଖର ଦେଇଥାଏ, ଏହା ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଥିଲା।