ଏହି ପବିତ୍ର ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଯେଉଁ ଲକ୍ଷଣମାନେ ମଣିଷର ଶରୀରରେ ପ୍ରକଟିତ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବିଶ୍ୱାସକୁସହ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଯଦି କାହାର ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ରିୟ ଛୋଟ ଅଟେ, ସେ ସନ୍ତାନହୀନ ହୁଏ। ଯଦି ଏହା ଛୋଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏଥିରେ ଏକ ଦୃଶ୍ୟମାନ ଶିରା ଥାଏ, ସେ ପୁରୁଷ ସଂତୁଷ୍ଟ ଓ ଖୁସି ଥାଏ। ଯଦି ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ରିୟ ଅଣ୍ଡକୋଷରେ ଲୁଚି ଅଛି, ବହୁତ ଲମ୍ବା କିମ୍ବା ବାକା, ସେ ଧନହୀନ ହୁଏ। ଯଦି କାରୋ ଏକମାତ୍ର ଅଣ୍ଡକୋଷ ଅଛି, ସେ ଦୁର୍ବଳ; ଏବଂ ଯଦି ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ରିୟ ଅସମ, ସେ ନାରୀମାନେ ପାଇଁ ଅଲ୍ପ ସୁଖଦାୟକ। ଯଦି ଅଣ୍ଡକୋଷ ଉଠା ଓ ପଥର ପରି କଠିନ, ସେ ଏକ ପ୍ରଭୁ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଏ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ପିପି ଦ୍ୱନି କରି ବା ନିରବ ଭାବେ ବହେ, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର। ଯେଉଁମାନେ ପିପି ଡାହାଣକୁ ବା ଘୂରି ବହେ, ସେମାନେ ରାଜା। ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କର ପିପି ଏକ ଧାରାରେ, ସ୍ମୂଥ ଏବଂ ଉପରକୁ ବହେ, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟବତୀ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ପିପି ଶୁଖିଲା, ସିସିକିଲା କିମ୍ବା ତୀବ୍ର, ସେମାନେ ଅଭାଗା। ପୁରୁଷ ଶୁକ୍ର ମାଛ ଗନ୍ଧ ଦେଲେ ପୁଅ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ ଝିଅ ହୁଏ। ଶୁକ୍ର ତୀକ୍ତ ଗନ୍ଧ ଦେଲେ, ଶିଶୁ ଦରିଦ୍ର ହୁଏ; ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଲେ ନାରୀ ସଘନ ସଂଗମରେ ଦକ୍ଷ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ପିଛୁଳି ମାଂସଳ, ସେ ସଂତୁଷ୍ଟ; ସିଂହ ପରି ପିଛୁଳି ଥିଲେ ରାଜା। ସାପ ପରି ଉଦର ଥିଲେ ଦରିଦ୍ର, ସମତଳ କିମ୍ବା ଘଡ଼ା ପରି ଉଦର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦରିଦ୍ର। ସମାନ କମର ଥିଲେ ଭୋଗବିଲାସରେ ଧନୀ, ଅବସାନ କମର ଥିଲେ ଧନହୀନ। ମାଛ ପରି ଉଦର ଥିଲେ ଅଧିକ ଧନ, ଉପଚ୍ୟୁତ ନାଭି ଥିଲେ ଖୁସି। ନାଭି ଉଦର ମଧ୍ୟରେ ଥିଲେ, ଶରୀରରେ ବେଦନା ହୁଏ। ଯେଉଁମାନେ ଦୁଇପାର୍ଶ୍ୱ ପ୍ରସାରିତ କରି ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଧନୀ ହୁଏ। ଏକ ହୋମ କରିଲେ ଶତାୟୁ, ଦୁଇ କଲେ ସଫଳ ଓ ଧନୀ ହୁଏ। ଯେଉଁ ରାଜା ନିଷିଦ୍ଧ ପାଥରେ ଯାନ୍ତି, ଟେଡ଼ା କାମ କରନ୍ତି, ମାଂସଳ ପାର୍ଶ୍ୱ ଥାଏ, ସେମାନେ ଅନୁଚର। ଉଲ୍ଟା ପାର୍ଶ୍ୱ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ଦାସ, ଧନ ଓ ସୁଖ ହୀନ। ଅସମ ବାହୁ, ପତଳା ଏବଂ ଶୋଷିତ ରାଜାମାନେ ଦରିଦ୍ର। ନିମ୍ନ ଶ୍ରେଣୀର ରାଜାଙ୍କର କଠିନ କେଶ ଓ ଅଳ୍ପ କେଶ ଦୃଶ୍ୟମାନ। ଅସମ ଛାତି ଥିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେନାହିଁ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ମୃତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି। ଉତ୍ତୋଳିତ ଛାତି ଥିଲେ ଭୋଗସୁଖ, ଅବସାନ ଛାତି ଥିଲେ ଧନ ନାହିଁ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାତି ଥିଲେ ଧନ। ମହାବୀର ହେଉଛନ୍ତି ମହିଷ ପରି ଗଳା ଥିଲେ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ମୃତ ହେଲେ ହରିଣ ଗଳା। କେଶ ନଥିବା ଓ ବାକା ପିଠି ଥିଲେ ଶୁଭ, ଅନ୍ୟଥା ଅଶୁଭ। ଯେଉଁମାନେ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବିହୀନ, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ରତାର କାରଣ। ରାଜାଙ୍କର ବାହୁ ଘୁଡ଼ିକୁ ଛୁଇଁଥାଏ, ଗୋଲା ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ହାତର ଆଙ୍ଗୁଠିରେ ଅସ୍ତ୍ର ଚିହ୍ନ ଥିଲେ ଶୁଭ। ମୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠି ଥିଲେ ଧନ ନାହିଁ, ପତଳା ଓ ବାକା ଆଙ୍ଗୁଠି ଥିଲେ ଶୋଷିତ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କର ହସ୍ତତଳ ଅବସାନ, ସେମାନେ ପୂର୍ବଜ ଧନ ହରାଇଥାନ୍ତି। ରାଜାଙ୍କର କଟା ହାତ ଓ ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା ହାତ ଥିଲେ ଧନ ନାହିଁ। ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଓ ଅସମ ଦାନ୍ତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅସମ ସ୍ୱଭାବର। ଅନ୍ୟ ନାରୀରେ ଆସକ୍ତ ଓ ହଳଦିଆ, କଠିନ ଦାନ୍ତ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର। ନଖ ନଥିଲେ, ବିକୃତ ନଖ କିମ୍ବା ବିବର୍ଣ୍ଣ ନଖ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟଙ୍କର ସ୍ୱତ୍ୱଧାରୀ। ଅଙ୍ଗୁଠି ତଳେ ରେଖା ଓ ଲମ୍ବା ଆଙ୍ଗୁଠି ଯୋଗ, ଏହା ନାରୀ ଲକ୍ଷଣ। ମୋଟ ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ଧନୀ ଥିଲେ, ତାଳୁରେ ତିନି ରେଖା ଥାଏ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଦୁଇଟି ମାଛ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଏ, ସେ ଲଜ୍ଜାସହିତ ଦାନ କରନ୍ତି। ରାଜାଙ୍କର ହସ୍ତରେ ଶଂଖ, ଛତା, ପଲଙ୍କି, ହାତୀ କିମ୍ବା ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନ ଥାଏ। ଗୋଧନ ଧନୀଙ୍କର ରସ୍ସି ଚିହ୍ନ ଦେଖାଯାଏ, ମନୁଷ୍ୟର ରାଜାଙ୍କର ସ୍ୱାସ୍ତିକ ଚିହ୍ନ ଥାଏ। ଏପରି ଭାବେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଶରୀରର ଏହି ଅନେକ ବିଶେଷ ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ମଣିଷର ଭାଗ୍ୟ, ସ୍ୱଭାବ ଓ ଆୟୁର ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି।