ସମୁଦ୍ରଦେବଙ୍କ କଥାଅନୁସାରେ, ମୁଁ ଏହିବେଳେ ନର-ନାରୀଙ୍କ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିବି, ଯେଉଁଠାରେ ଶରୀରର ଅନେକ ଅଂଶ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ ଓ ସଫଳତା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ। ଏହି ଲକ୍ଷଣମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଦ ଘମେଇ ନଥାଏ, ତାଳୁ ନରମ ଓ ପଦ୍ମର ଭିତର ଭଳି ଦେଖାଯାଏ। ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ଘୁଁଡି କୁମିର ଭଳି ଉଠିଥାଏ, ଗୋଡ଼ର ଗଡ଼ା ଲୁଚିଥାଏ, ଏବଂ ଏହି ଗଡ଼ା ରାଜାଙ୍କ ଭଳି ଠିକ୍ ଆକୃତିର ଥାଏ। ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କ ପାଦ ଶୁଷ୍କ ଓ ନଖ ଫିକା ରଙ୍ଗର ଥାଏ, ତାଙ୍କର ଆଠି ଛିଟକି ଓ ସଂଘନ୍ନ ନୁହେଁ। ତାଙ୍କର ଗୋଡ଼ ଉପର ଅଂଶ ଅସମ ଥାଏ, ହାଡ଼ ବାଉଁଶ ଭଳି ଓ ଗୋଡ଼ର ଗଠି କଂଶ ଓ କିଲ୍ ଭଳି ଆକୃତିର ଥାଏ। ଉରୁ ନରମ ଲୋମରେ ଢାକା, ସମ ଓ ହାତୀଙ୍କ ଉରୁ ଭଳି ଚମକିଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଶିଆଳ ଭଳି ଲୋମହୀନ ଉରୁ ଧାରଣ କରନ୍ତି, କିମ୍ବା ମୂଳରେ ଗୋଟିଏ ଦୁଇଟି ଲୋମ ଥାଏ, ସେମାନେ ଅଶୁଭ ଓ ଅଭାଗ୍ୟମାନ୍ୟ ଭାବେ ଗଣାଯାନ୍ତି। ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କ ଘୁଁଡିରେ ମାଂସ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ କମ୍ ଓ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁଖ କମ୍ ମିଳେ। ଯେଉଁମାନଙ୍କ ଉରୁ ବଡ଼, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଅନ୍ତି, ଓ ଛୋଟ ଲିଙ୍ଗ ଥିଲେ ଧନୀ ହୁଅନ୍ତି। ଯଦି ଲିଙ୍ଗ ଛୋଟ ହୁଏ, ପୁଅ ହେବେ ନାହିଁ; ଲିଙ୍ଗ ଛୋଟ କିନ୍ତୁ ଶିରା ପ୍ରମୁଖ ହେଲେ ସେମାନେ ସୁଖୀ ହୁଅନ୍ତି। ଲିଙ୍ଗ ଯଦି ଶୃଙ୍ଗରେ ଲୁଚିଯାଏ, ଅତି ଦୀର୍ଘ କିମ୍ବା ବାଙ୍କା ଥାଏ, ଧନ ନାହିଁ। ଏକ ଅଣ୍ଡ ଥିଲେ ଦୁର୍ବଳ ଓ ଅସମ ଲିଙ୍ଗ ଥିଲେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସୁଖ ଦେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ଯଦି ଅଣ୍ଡ ଉଠିଯାଇଛି ଓ ଶିଳା ଭଳି କଠୋର, ସେମାନେ ପ୍ରଭୁ ଓ ଦୀର୍ଘାୟୁ। ଯେଉଁମାନେ ପିଶାବ କରିବାବେଳେ ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ନିରବ ହୁଅନ୍ତି, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର। ଯେଉଁମାନେ ପିଶାବ ଡାହାଣକୁ ବା ଘୂରିଯାଏ, ସେମାନେ ରାଜା। ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଯଦି ପିଶାବ ଏକ ସ୍ରୋତ ଭଳି ମୃଦୁ ଓ ଉପରକୁ ବହିଯାଏ, ସେମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳି। ଶୁଷ୍କ, ଶବ୍ଦ କିମ୍ବା ତୀବ୍ର ପିଶାବ ଥିଲେ ଅଭାଗ୍ୟ। ଯେତେବେଳେ ବୀର୍ୟରୁ ମାଛ ଗନ୍ଧ ଆସେ, ପୁଅ ହୁଏ; ପତଳା ବୀର୍ୟରୁ ଝିଅ ହୁଏ। ଅଳ୍କାଳି ଗନ୍ଧ ଥିଲେ ଶିଶୁ ଦରିଦ୍ର, ଦୀର୍ଘାୟୁ ବୀର୍ୟ ଥିଲେ ସ୍ତ୍ରୀ ଶୀଘ୍ର ସମ୍ଭୋଗରେ ଲିନ ହୁଏ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷଙ୍କ ପିଛ ମାଂସଳ, ସେମାନେ ସୁଖୀ; ସିଂହ ଭଳି ପିଛ ଥିଲେ ରାଜା। ସାପ ଭଳି ପେଟ ଥିଲେ ଦରିଦ୍ର, ସମ ଅଥବା ଘଡ଼ା ଭଳି ପେଟ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏପରି। ସମାନ କମର ଥିଲେ ଭୋଗବିଲାସରେ ସମୃଦ୍ଧି, ଚାପି ଯାଇଥିବା କମର ଥିଲେ ଧନ ନାହିଁ। ମାଛ ଆକୃତିର ପେଟ ଥିଲେ ଅଧିକ ଧନ, ଉତ୍ତଳ ନାଭି ଥିଲେ ସୁଖ। ଯଦି ନାଭି ଉଦର ମଧ୍ୟରେ ଅଛି, ତେଣୁ ବେଦନା ମିଳେ। ଯେଉଁମାନେ ବସିବା ବେଳେ ପାର୍ଶ୍ୱ ବିସ୍ତୃତ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଧନାଧ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ଯିଏ ଏକ ହୋମ କରେ, ସେ ଶତବର୍ଷ ଜୀବନ ଲାଭ କରେ; ଦୁଇ ହୋମ କଲେ ସମୃଦ୍ଧି ଭୋଗ କରେ। ଯେଉଁ ରାଜା ନିଷିଦ୍ଧ କାମ କରନ୍ତି, ଟେଢ଼ା ଚଳନ କରନ୍ତି, ଓ ପାର୍ଶ୍ୱ ମାଂସଳ, ସେମାନେ ଅତିଚାରୀ। ଉଲ୍ଟା ପାର୍ଶ୍ୱ ଥିଲେ ପରଙ୍କ ଦାସ, ଧନ ଓ ସୁଖ ହୀନ। ଯେଉଁ ରାଜାଙ୍କ ହାତ ଅସମ, ପତଳା ଓ କ୍ଷୀଣ, ସେମାନେ ଦରିଦ୍ର। ତଳ ଶ୍ରେଣୀର ରାଜାଙ୍କ ଚୁଲ ଖରାପ ଓ ଛିଟକି। ଅସମ ଛାତି ଥିଲେ ସ୍ୱର୍ଗ ମିଳେ ନାହିଁ, ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହତ ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଏପରି। ଉଚ୍ଚ ଛାତି ଥିଲେ ଭୋଗବିଲାସ, ଚାପି ଛାତି ଥିଲେ ଧନ ନାହିଁ, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଛାତି ଥିଲେ ସମୃଦ୍ଧି। ଏକ ନାୟକ ବଢ଼ ଗଡ଼ାର ଗଳା ଧାରଣ କରେ; ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହତ ଲୋକ ହରିଣ ଭଳି ଗଳା ଥାଏ। ଯେଉଁମାନେ ଚୁଲ ନାହିଁ, ପିଠି ବାଙ୍କା, ସେମାନେ ଶୁଭ; ନହିଁ ହେଲେ ଅଶୁଭ। ଅନ୍ୟଥା, ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନଥିଲେ ଦରିଦ୍ରତା ଆସେ। ରାଜାଙ୍କ ହାତ ଘୁଁଡି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲମ୍ବା, ଗୋଲ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥାଏ। ହାତର ଆଠି ଉପରେ ଯଦି ଅସ୍ତ୍ରର ଚିହ୍ନ ଅଛି, ତେବେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ। ମୋଟ ଆଠି ଥିଲେ ଧନ ନାହିଁ; ପତଳା ଓ ବାଙ୍କା ଆଠି ଥିଲେ ଶରୀର କ୍ଷୀଣ। ଏଭଳି, ସମୁଦ୍ରଦେବଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରିତ ଶୁଭ ଅଶୁଭ ଲକ୍ଷଣମାନେ ନର-ନାରୀଙ୍କ ଭାଗ୍ୟ, ସଫଳତା ଓ ଦୁଃଖର ଚିହ୍ନ ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ।