ପୂର୍ବ ଖଣ୍ଡର ଆଚାର କଣ୍ଡ ଅନୁସାରେ, ଶ୍ରୀ ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନ୍ତର୍ଗତ ବିଭିନ୍ନ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଜୀବନ ଏବଂ ଶରୀରର ଚିହ୍ନଗୁଡ଼ିକ ବିଷୟରେ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ଶନି ଦିନରେ ଘର ଏସ୍ଥାପନ, ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଏବଂ ହାତୀକୁ ବାନ୍ଧିବା ଅତି ଶୁଭ ମନାଯାଏ। ଏହିପରେ ଅଧ୍ୟାୟ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଲଗ୍ନ, ଘଟି ଏବଂ ମାପ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ବିଷୟରେ ବିବରଣା ଦେଇ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହେଉଛି। ଏବେ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧିତ କରି, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନନା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଠିଗୁଡ଼ିକ ଏକାଠି ଥାଏ, ନଖ ତାମ୍ବା ରଙ୍ଗର, ଗୋଡ଼ ଗଠିତ ଏବଂ ଶିରା ଦୃଶ୍ୟମାନ ନୁହେଁ, ସେମାନେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣର ଅଧିକାରୀ। ଯଦି ନଖ ବିକୃତ ଏବଂ ଫିକା ରଙ୍ଗର, ଶିରା ବାଙ୍କା ଏବଂ ଉପରକୁ ଉଠିଥିବା, ଏହା ଦୁଃଖ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ସୂଚନା। ଏକ ମାନ୍ୟାରେ ଏକ ଚୁଲ ଥିବା ରାଜା ଓ ମହାତ୍ମାଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ, ତିନି ଚୁଲ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ସୂଚନା। ଗୋଡ଼ର ମାଂସ ନ ଥିଲେ ରୋଗ ହୁଏ। ମୋଟା ଅଙ୍ଗ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଏକ ଅଣ୍ଡ ଦୁଃଖର ନିମିତ୍ତ। ଲଟକି ଥିବା ଅଣ୍ଡ ଅଳ୍ପାୟୁ, ଧନ ନାହିଁ, ଦୁର୍ଦ୍ଦାୟିତ୍ୱର ସୂଚନା। ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କର ମୁତ୍ର ଶବ୍ଦହୀନ ରହେ, ସେମାନେ ରାଜା; ଶବ୍ଦ ସହିତ ମୁତ୍ର କଲେ ରାଜା ନୁହେଁ। ସାପ ଭଳି ଉଦର ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଆୟୁ ହସ୍ତର ରେଖା ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୁଏ। ଯେଉଁ ପୁରୁଷ ଶୁଭ ଓ ପୁତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆନନ୍ଦିତ, ସେ ଷଷ୍ଟି ବର୍ଷ ଆୟୁ ଭୋଗ କରନ୍ତି। ଏକ ରେଖା କାନ ଶେଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏକ ଶତାୟୁ, ଦୁଇ ରେଖା ସପ୍ତତି ବର୍ଷ, ତିନି ରେଖା ଷଷ୍ଟି ବର୍ଷ ଆୟୁ। ଅଧିକ ରେଖା ନାହିଁ ଥିଲେ ଚାଳିଶ ବର୍ଷ ଆୟୁ। ଫୋରହେଡରେ ତ୍ରିଶୂଳ କିମ୍ବା ବଣ୍ଡ ଦେଖିଲେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ। ଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ମଧ୍ୟମାଙ୍ଗୁଠି ମଧ୍ୟରେ ଜୀବନ ରେଖା ଥାଏ। ଆଙ୍ଗୁଠି ଠାରୁ ଜ୍ଞାନ ରେଖା ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଜୀବନ ରେଖା ଅଂଠି ଉପରେ ଆରମ୍ଭ ହୋଇ ମଧ୍ୟମାଙ୍ଗୁଠିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଆୟୁ ଦୀର୍ଘ। ହସ୍ତର ରେଖା ଲୋକର ଆୟୁ ସୂଚନା କରେ। ଏହିପରେ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଅଧ୍ୟାୟରେ ନାରୀଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ ଏକ ଅତି ଶୁଭ ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି। ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କର ଚୁଲ ଘୁଞ୍ଚାଳି, ମୁହଁ ଗୋଲ, ତାଳ ରଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା ଏବଂ ଲୋଟସ ଭଳି ଲାଲ ହାତ, ସେ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣର ଅଧିକାରୀ। ଘୁଞ୍ଚାଳି ଚୁଲ ଓ ଗୋଲ ଆଖି ଥିବା କନ୍ୟା ଶୁଭ। ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚାନ୍ଦ ଭଳି ଏବଂ ଉଦୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକିଲା ଥିଲେ ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଅଧିକ ରେଖା ଦୁଃଖ ଦେଇଥାଏ, ଅଳ୍ପ ରେଖା ଧନ ଅଭାବ ସୂଚିତ କରେ। କାର୍ଯ୍ୟରେ ନାରୀ ପରାମର୍ଶଦାତ୍ରୀ, ଧର୍ମରେ ପତିବ୍ରତା, କାର୍ଯ୍ୟକୁଶଳା। ଯେଉଁ ନାରୀଙ୍କର ହସ୍ତରେ ଅଙ୍କୁଶ, କୁଣ୍ଡଳ କିମ୍ବା ଚକ୍ର ରୂପୀ ଚିହ୍ନ ଅଛି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ସ୍ତନ ଚୁଲରେ ଢାକା ଥିଲେ, ହସ୍ତର ରେଖା ଦୁର୍ଗ ଓ ଦ୍ୱାର ରୂପରେ ଗଠିତ ହୋଇଥିଲେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଲକ୍ଷଣ। ଚୁଲ ରେଖା ଉଠିଥିବା, ଶ୍ୟାମ ଏବଂ ଅଭିନ୍ନ ଥିଲେ, ଅଙ୍ଗୁଠି ଓ ଅଣ୍ଠି ଭୂମିକୁ ଛୁଇଁନାହିଁ, ତାଙ୍କ ପଦଚାଳନାରେ ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଥାଏ। ଆଖିର ଆର୍ଦ୍ରତା ଭାଗ୍ୟ ଦିଏ, ଦାନ୍ତର ଆର୍ଦ୍ରତା ଖାଦ୍ୟ ଆସ୍ୱାଦନ ଦିଏ। ନାରୀଙ୍କର ପାଦ ନଖ ଲାଲ ଏବଂ ଚମକିଲା, ପାଦ ଉଠିଥିବା ଏବଂ ସମ୍ମତ ଥିଲେ ଶୁଭ। ଯଦି ପାଦ ଘମେଇ ନାହିଁ, ତଳ ମୃଦୁ ଏବଂ ସ୍ନିଗ୍ଧ, ତାହା ପ୍ରଶଂସନୀୟ। ନାରୀଙ୍କର ଗୁପ୍ତାଙ୍ଗ ବିଶିଷ୍ଟ, ପତ୍ର ଭଳି ଚଉଡ଼ା ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଉଦର ଓ ସ୍ତନ ଚୁଲ ହୀନ, ତିନି ଭାଗ ଚୁଲ ନାହିଁ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ନାରୀଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ଏଭଳି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ନନା ହୋଇଛି। ଏହିପରେ ଅଧ୍ୟାୟ ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏଭଳି ଶ୍ରୀ ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ଆଚାର କଣ୍ଡରେ ଶରୀର ଚିହ୍ନ ଓ ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଜୀବନ ଓ ଭାଗ୍ୟର ବିବରଣା ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରର ଗଭୀର ଜ୍ଞାନ ଦେଇଥାଏ।