ଏହିପରି ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଏବଂ ଶୁଭାଶୁଭ ସ୍ଥାନ ବିଷୟରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ । ଷଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ ଧନ ଓ ଧାନ୍ୟ ଲାଭ ହୁଏ, ସପ୍ତମରେ ଆନନ୍ଦ ଓ ପୂଜା ପାଇଁ ଅବସର ମିଳେ । ଦଶମ ସ୍ଥାନରେ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେବା ନିଶ୍ଚିତ, ଏବଂ ଏକାଦଶ ସ୍ଥାନରେ ବିଜୟ ଲାଭ ହୁଏ । କୃତ୍ତିକା ନକ୍ଷତ୍ର ଆରମ୍ଭରୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ସାତିଟି ତାରା ଅତିକ୍ରମ କରାଯାଏ । ଧନିଷ୍ଠା ଆରମ୍ଭ କରି ସାତିଟି ତାରାରେ ଉତ୍ତରାୟଣ ଯାତ୍ରାର ସ୍ତୁତି କରାଯାଇଛି । ମୃଗଶିରା, ଚିତ୍ରା, ପୁଷ୍ୟ, ମୂଳ ଓ ହସ୍ତା ନକ୍ଷତ୍ର ସଦା ଶୁଭ ମନ୍ୟ ହୁଏ । ଯେତେବେଳେ ଜନ୍ମ ସ୍ଥାନରେ ଶୁକ୍ର ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଥାନ୍ତି, ଦ୍ୱିତୀୟ ସ୍ଥାନରେ ଶୁଭ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି । ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବୁଧ, ମଙ୍ଗଳ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଚତୁର୍ଥ ସ୍ଥାନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଶନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଷଷ୍ଠ ସ୍ଥାନରେ, ବୃହସ୍ପତି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ସପ୍ତମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ସୂର୍ଯ୍ୟ, ମଙ୍ଗଳ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଦଶମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗ୍ରହ ଏକାଦଶରେ ଶୁଭ ମନ୍ୟ । ସିଂହ ରାଶି ସହ କୁମ୍ଭ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କନ୍ୟା ସହ ମେଷ ଉତ୍ତମ । ଧନୁ ସହ ବୃଷ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମିଥୁନ ସହ ବୃଶ୍ଚିକ ଉତ୍ତମ ମନ୍ୟ । ଏହିପରି ଅନେକ ନିୟମ ବିବେଚନା କରି, ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଉଛି—ଏହା 'ଗ୍ରହମାନଙ୍କ ଶୁଭାଶୁଭ ସ୍ଥାନ ନିର୍ଣ୍ଣୟ' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ ଅଟେ । ଏହା ପରେ, ଭଗବାନ ହରଙ୍କୁ କୁହାଯାଏ—ଲଗ୍ନ ରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ରାଶିରେ ବସିଛନ୍ତି । ମୀନ ଓ ମେଷରେ ପାଞ୍ଚଟି, ବୃଷ ଓ କୁମ୍ଭରେ ଚାରିଟି, ସିଂହ ଓ ବୃଶ୍ଚିକରେ ଛଅଟି, କନ୍ୟା ଓ ତୁଳାରେ ସାତଟି ଘଟି ଅଛି । ରାଶି ଆରମ୍ଭ ଓ ଶେଷରେ ରସ ସମୁଦ୍ରର ନାଥମାନେ ରହନ୍ତି । ମେଷ ଲଗ୍ନ ହେଲେ ଅନ୍ତସ୍ତର୍ଭାବୀ, ବୃଷ ଲଗ୍ନେ ଅତି ରମଣୀୟ ହୁଏ । ସିଂହରେ ଅଳ୍ପ ସନ୍ତାନ, କନ୍ୟାରେ ଶୋଭାର ଧନି, ଧନୁରେ ଭାଗ୍ୟବାନ୍, ମକରରେ ନିମ୍ନ ଚରିତ୍ରର । ତୁଳା, କର୍କଟ, ମେଷ ଓ ମକର ଏହି ଚତୁର୍ଥି ରାଶି । ବୃଷ, କୁମ୍ଭ ଓ ବୃଶ୍ଚିକ ସ୍ଥିର ରାଶି । ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକୃତିର ରାଶିରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ । ଦେବତା ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ବିବାହ ମଧ୍ୟ ଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରକୃତିର ରାଶିରେ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ଦ୍ୱିତୀୟ, ସପ୍ତମ ଓ ଦ୍ୱାଦଶ ଶୁଭ, ଚତୁର୍ଥ, ନବମ, ରିକ୍ତ ଓ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ତ୍ୟାଜ୍ୟ । ଚର, ଶୁଭ, ବୃହସ୍ପତି, ଶୀଘ୍ର, ସୁମୃଦୁ, ଶୁକ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସ୍ଥିର—ଏହି ଗୁଣ ଦେଖାଯାଏ । ଯାତ୍ରା ଚର ଓ ଶୀଘ୍ରରେ, ପ୍ରବେଶ ସୁମୃଦୁ ଓ ସ୍ଥିରରେ ହେବା ଉଚିତ୍ । ରାଜାବିଶେକ ଓ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟ ବିଶେଷ କରି ସୋମବାରରେ କରିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ । ସେନା ନିୟମନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରଭାବ, ଅସ୍ତ୍ର ଅଭ୍ୟାସ—ଏହି ସବୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିନରେ ଉପୟୁକ୍ତ । ପାଠ, ଦେବପୂଜା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଧାରଣ—ବୃହସ୍ପତିବାର ଉପଯୋଗୀ । ନିବାସ ସ୍ଥାପନ, ଘରେ ପ୍ରବେଶ, ହାତୀ ବନ୍ଧନ—ଏହା ଶନିବାର ଶୁଭ । ଏହିପରି ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଉଛି—'ଲଗ୍ନ, ଘଟି ଓ ମାପ ନିର୍ଣ୍ଣୟ' ନାମକ ଅଧ୍ୟାୟ । ଏବେ, ଭଗବାନ କୁହନ୍ତି—'ହେ ଶଙ୍କର, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ ସଂକ୍ଷେପରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି, ଶୁଣ ।' ଯାହାଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଳି ଏକଠି, ତାମ୍ରବର୍ଣ୍ଣ ନଖ, ଭଲ ଗଠିତ ପାଦଗଠି, ଓ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ଶିରା ନଥାଏ—ସେମାନେ ଉତ୍ତମ ଲକ୍ଷଣର ଅଟେ । ଯାହାଙ୍କ ନଖ ଅସ୍ୱସ୍ଥ, ଧୂସର, ଶିରା ଟେଢ଼ା ଓ ଉଠା—ସେମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ଦାରିଦ୍ର୍ୟର ଚିହ୍ନ । ଏଠାରେ ଅଧିକ ବିଚାରର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ । ଏକ ରୋମ ମୁଳରେ ଏକ ରୋମ ଯଦି ଥାଏ, ସେ ରାଜା ଓ ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ଲକ୍ଷଣ । ତିନିଟି ରୋମ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ ଦେଖାଏ; ଗୋଡ଼ରେ ମାଂସ ନଥିଲେ ରୋଗ ଦେଖାଏ । ମୋଟ ଅଙ୍ଗ ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଏକ ଶୁକ୍ରାଣୁ ଦୁଃଖ ଦେଖାଏ । ଝୁଲା ଶୁକ୍ରାଣୁ ଯାହାଙ୍କର, ସେ ଅଳ୍ପାୟୁ, ଧନହୀନ ଓ ଅପମୂଳ୍ୟର ଅଟେ । ଏଭଳି ଅନେକ ଶାସ୍ତ୍ର ନିୟମ ଓ ଲକ୍ଷଣରେ ଜ୍ୟୋତିଷ ଶାସ୍ତ୍ରର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ ।