ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ଆଚାର କାଣ୍ଡରେ ବିଶ୍ୱର ରୂପରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ବର୍ଣ୍ଣନା ମିଳେ। ପ୍ରଥମେ, ସେଠାରେ ସାତିଟି ମୁଖ୍ୟ ପର୍ବତର ଉଲ୍ଲେଖ କରାଯାଇଛି—ବିନ୍ଧ୍ୟ, ପରିୟାତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ଏହା ପରେ, ଟାପ୍ତୀ, ପୟୋଷ୍ଣୀ, ସରୟୂ, କାଭେରୀ ଓ ଗୋମତୀ ପ୍ରମୁଖ ନଦୀମାନଙ୍କ ନାମ ଆସିଛି। ଏହି ସମସ୍ତ ନଦୀମାନେ ପୂଣ୍ୟଦାୟିନୀ ଓ ପାପନାଶିନୀ ବୋଲି କହାଯାଇଛି। ଏହି ତାଲିକାରେ ଅଧିକ ନଦୀ—କେତୁମାଳ, ତାମ୍ରପର୍ଣ୍ଣୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ଓ ସରସ୍ୱତୀର ଉଲ୍ଲେଖ ମିଳେ। ତାପରେ ବିଦର୍ଭ, ଶତଦ୍ରୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ୍ର ନଦୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପାପ ଦୂର କରନ୍ତି। ଏହି ବିଶ୍ୱର ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଜନଜାତି ଓ ରାଜ୍ୟମାନଙ୍କ ନାମ ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇଛି—ପଞ୍ଚାଳ, କୁରୁ, ମତ୍ସ୍ୟ, ଯୌଧେୟ, ପଟଚ୍ଚର, ପଦ୍ମ, ସୂତ, ମଗଧ, ଚେଦି, କଳିଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଅଙ୍ଗ, ବୈଦର୍ଭ, ମୂଳକ, ପୁଲିନ୍ଦ, ଅଶ୍ମକ, ଜିମୂତ, ନୟ ଓ ରାଷ୍ଟ୍ର ଅଞ୍ଚଳ, ଅମ୍ବଷ୍ଠ, ଦ୍ରାବିଡ, ଲାଟ, କମ୍ବୋଜ, ଷ୍ଟ୍ରୀମୁଖ, ଶକ, ଷ୍ଟ୍ରୀରାଜ୍ୟ, ସୈନ୍ଧବ, ମ୍ଲେଚ୍ଛ, ନାସ୍ତିକ, ଯବନ, ମଣ୍ଡବ୍ୟ, ତୁଷାର, ମୂଳିକ, ଅଶ୍ୱମୁଖ, ଖଶ, ଲମ୍ବ, ସ୍ତନନାଗ, ମଦ୍ରକ, ଗାନ୍ଧାର, ବାହ୍ଲିକ, ତ୍ରିଗର୍ତ, ନୀଳ, କୋଳ, ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର, ଏବଂ ସତଙ୍କନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ଏହି ଭୂବନକୋଶ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଏ ଭାବେ ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ପର୍ବତ, ନଦୀ ଓ ଜନଜାତିମାନଙ୍କ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହିପରେ, ପ୍ଲକ୍ଷଦ୍ୱୀପର ନାଥ ମେଧାତିଥିଙ୍କ ସାତିଟି ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ସୁଖୋଦୟ, ନନ୍ଦ, ଶିବ, କ୍ଷେମକ, ଗୋମେଦ, ଚନ୍ଦ୍ର, ନାରଦ ଓ ଡୁଣ୍ଡୁଭି। ଅନୁତପ୍ତ, ଶିଖି ଓ ବିପାଶା ପରମ୍ପରାକ୍ରମେ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। ଶାଲ୍ମଳା ଦ୍ୱୀପର ନାଥ ଭାବେ ବପୁଷ୍ମାନଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଅଞ୍ଚଳଗତ ନାମ ଧାରଣ କରିଥିଲେ—ବୈଦ୍ୟୁତ, ମାନସ, ସପ୍ରଭାସା, କ୍ରଉଞ୍ଚ, କକୁଦ୍ମାନ, ଏବଂ ଏହିମାନେ ପର୍ବତ ଓ ନଦୀ ଭାବେ ପରିଚିତ। ସପ୍ତମ ବିଧୃତିକୁ ପାପନାଶିନୀ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ। ଉଦ୍ଭିଦ, ବେଣୁମାନ, ଦ୍ୱୈରଥ, ଲମ୍ବନ, ଧୃତି, ବିଦ୍ରୁମ, ହେମଶୈଳ, ଦ୍ୟୁତିମତ, ପୁଷ୍ପବାନ୍ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ପର୍ବତ ଓ ନଦୀ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। କ୍ରଉଞ୍ଚଦ୍ୱୀପରେ ମହାତ୍ମା ଦ୍ୟୁତିମତଙ୍କ ସାତିଟି ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ମୁନି, ଡୁଣ୍ଡୁଭି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ। ପଞ୍ଚମ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଦିବାବୃତ୍, ଡୁଣ୍ଡୁଭିଙ୍କ ଅନ୍ୟ ନାମ ପୁଣ୍ଡରୀକବାନ୍। ଖ୍ୟାତି ଓ ପୁଣ୍ଡରୀକା—ଏହି ସାତି ନଦୀ ଏହି ଭୂମିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଜଳଦ, କୁମାର, ସୁକୁମାର, ଓରୁଣୀ, ବକ, ସୁକୁମାରୀ, କୁମାରୀ, ନଳିନୀ, ଧେନୁକା ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖିତ। ଶବଳା ଓ ପୁଷ୍କରେଶରୁ ମହାବୀର ଓ ଧାତକୀ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ। ପୁଷ୍କର ଦ୍ୱୀପ ପ୍ରାୟ ପଞ୍ଚାଶି ହଜାର ଯୋଜନ ଉଚ୍ଚତାକୁ ଉଠିଯାଏ। ପୁଷ୍କର ଏକ ମଧୁର ଜଳର ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଛି। ସୁନା ଭୂମି ଏହାଠାରୁ ଦୁଇ ଗୁଣା ଚଉଡ଼ା, କିନ୍ତୁ ସେଠାରେ କୌଣସି ଜୀବ ନାହିଁ। ପର୍ବତ ତିବ୍ର ଅନ୍ଧକାରରେ ଢାକାଯାଇଛି, ଏହି ଅନ୍ଧକାରକୁ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମଣ୍ଡା ଆବୃତ କରିଛି। ଏହିପରି ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡର ଆଚାର କାଣ୍ଡର 'ଭୂବନକୋଶ ବର୍ଣ୍ଣନା' ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହୁଏ। ପୁନି, ପୃଥିବୀର ଉଚ୍ଚତା ସତର ହଜାର ଯୋଜନ ବୋଲି କହାଯାଇଛି। ଏଠାରେ ଅଟଳ, ବିଟଳ, ନୀଟଳ, ଗଭସ୍ତିମତ ଭଳି ଅନେକ ତଳ ଅଛି। ଏଠାରେ କଳା, ଧଳା, ଲାଲ, ହଳଦିଆ, କଣ୍କର, ପର୍ବତ ଓ ସୁନା ଭୂମି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେ। ଏହି ତିବ୍ର ପୁଷ୍କରଦ୍ୱୀପରେ ନରକମାନେ ବିସ୍ତୃତ ଅଛନ୍ତି—ଏହା ସମ୍ପର୍କରେ ଶ୍ରବଣ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କରାଯାଇଛି। ଏଭଳି ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ବିଶ୍ୱର ଅନେକ ଦ୍ୱୀପ, ପର୍ବତ, ନଦୀ, ଜନଜାତି ଓ ତାଙ୍କର ଅନନ୍ୟ ଚିତ୍ରଣ ଦିଆଯାଇଛି, ଯାହା ଆମକୁ ସୃଷ୍ଟିର ବିଶାଳତା ଓ ଦିବ୍ୟତାର ଅନୁଭୂତି ଦେଇଥାଏ।