ପୂର୍ବଖଣ୍ଡର ଆଚାରଖଣ୍ଡରେ, ଦାନଧର୍ମ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଶ୍ରୀଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଆଖ୍ୟାନ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲା। ଏବେ, ଦ୍ୱିଜଜନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି, ପାପର ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ବିଷୟରେ ଉପଦେଶ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏଠାରେ ପଞ୍ଚ ପ୍ରକାରର ପାପୀଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯାଇଛି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଶିଥିବା ଜଣେ ମଧ୍ୟ ପଞ୍ଚମ ପାପୀ ହେବେ। ଯଦି କେହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ କରିଥାଏ, ସେଉଁଠି ଅରଣ୍ୟରେ ଏକ ଝୋପଡ଼ି ତିଆରି କରି ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଅବଧି ରହିବା ଉଚିତ। ଅଥବା, ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ତିବ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ବା ଜଳକୁ ସ୍ନାନ କରି ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ। ଏହି ପାପ ନିବାରଣ ପାଇଁ, ଏକ ବିଦ୍ୱାନ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଥିଲେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନର ପାପ ଦୂର ହୁଏ। ଅଥବା, ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତିକୁ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦାନ କରି ଦେଇପାରିବେ। ତିନିଥର ସ୍ନାନ, ତିନି ରାତି ଉପବାସ, ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଦ୍ୱିଜଜନ ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଯେଉଁଠି କପାଳ ଛାଡ଼ାଯାଏ ଓ କାଶୀରେ ତୀର୍ଥସ୍ନାନ କଲେ, ଏହି ପାପ ଶୁଧ ହୁଏ। ଦୁଧ, ଘୃତ ବା ଗୋମୂତ୍ର ପାନ କରିଲେ ମଧ୍ୟ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଦ୍ୱିଜଜନ ଚଳ୍ମ ଧାରଣ କରି, ଅରଣ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହାସହିତ, ଜଳାନ୍ତ ଲୋହା ଦ୍ୱାରା ନାରୀକୁ ଆଚ୍ଛାଦିତ କରିବା, କିମ୍ବା ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ ପଞ୍ଚ ବା ଚାରିଥର କରିବା ମଧ୍ୟ ପାପ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ପାପ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସମ୍ପତ୍ତି ଯଥାଯଥ ଦାନ କଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ଶୁଧ ହୁଏ। ଗୟାଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ, ଏହି ପାପ ନାଶ ହୁଏ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇଲେ ସମସ୍ତ ପାପ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଯମ, ଧର୍ମରାଜ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅନ୍ତକଙ୍କୁ ଏକ ଏକ ଜଣକୁ ସାତ ମୁଠି ତିଳ ମିଶିତ ଜଳ ଦେଇ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ, ଭୂମିରେ ଶୟନ, ଉପବାସ, ଦ୍ୱିଜଜନଙ୍କ ପୂଜା—ଏହି ସବୁ ଆଚରଣ କରିବା ଦ୍ୱାରା ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷ ଷଷ୍ଠୀ ଉପବାସ ଓ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଦେବପୂଜା, ଏକାଦଶୀ ଉପବାସ ଓ ଯଥାବିଧି ଜନାର୍ଦନଙ୍କ ପୂଜା କରିବା ମଧ୍ୟ ପାପ ଦୂର କରେ। ତପସ୍ୟା, ପାଠ, ତୀର୍ଥସେବା, ଦେବ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପୂଜା ମଧ୍ୟ ଏହି ପାପ ନିବାରଣର ଉପାୟ। ଯଦି କେହି ସମସ୍ତ ପାପରେ ଲିପ୍ତ ଥାଏ, ସେ ତୀର୍ଥକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ ପାପ ଦୂର ହୁଏ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନନ, କୃତଘ୍ନତା ବା ମହାପାପ ଯେଉଁଠି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧି ହୁଏ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁ ନାରୀ ସ୍ୱାମୀଭକ୍ତ ଓ ସେବାଶୀଳ, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସୀତା ପରି ରାମଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରିଥିଲେ, ସେ ମହାପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଫଳ୍ଗୁ ଓ ଅନ୍ୟ ତୀର୍ଥରେ ସ୍ନାନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ଫଳ ମିଳେ। ଏପରି ଭାବରେ, ପ୍ରାୟଶ୍ଚିତ୍ତ ବିବେଚନା ଅଧ୍ୟାୟ ଏଠି ସମାପ୍ତ ହୁଏ। ଏହାପରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଅଷ୍ଟ ଧନର ବିବରଣୀ ଶୁଣିବା ପରେ, ବ୍ରହ୍ମା କହିଲେ—ହରିଙ୍କ ଧନରେ ମୁକୁନ୍ଦ, କୁନ୍ଧ, ନୀଳ, ଶଂଖ ମଧ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଧନ ଭିତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଯେଉଁ ବ୍ୟକ୍ତି ପଦ୍ମ ଚିହ୍ନିତ, ସେ ସତ୍ତ୍ୱିକ ସ୍ୱଭାବର ହୁଏ। ରୂପ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ତ୍ୟାଗୀ, ଦେବ, ତ୍ୟାଗୀ ଓ ଯଜ୍ଞକାରୀଙ୍କୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ପଦ୍ମ ଓ ମହାପଦ୍ମ ଧନ ସତ୍ତ୍ୱିକ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରାଯାଏ। ବିଦ୍ୱାନ୍କୁ ଦେଇ ମିତ୍ରତା ରଖିବା, ରାଜାଙ୍କ ସହ ସଦା ଆଚରଣ କରିବା ଉଚିତ। ମକର ଓ କଛ୍ଛପ ଧନ ତମସିକ ଭାବରେ ଅନୁସ୍ମୃତ। ଯେଉଁଠି ଧନ ଭୂମିରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯାଏ, ସେହି ଧନକୁ ମଧ୍ୟ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଭାବରେ ଗଣନା କରାଯାଏ। ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଗାୟକ, ନାଟି, ଓ ଏହିପରି ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଶଂସା ପାଇଲେ, ସେ ଖୁସି ହୁଏ ଓ ଅନେକ ସ୍ତ୍ରୀ ଲାଭ କରେ। ନୀଳ ଚିହ୍ନିତ ଓ ସତ୍ତ୍ୱିକ ତେଜସ୍ୱୀ ହେବେ। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଦେଶ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣର ଏଠି ଅଂଶରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୋଇଛି।