ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି ଯେ, ଦେବ ଋଷିମାନେ ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ତିଳଞ୍ଜଳି ଦେଇ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ତର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପିତୃକାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପୂତିତ ଜଳ ନେଇ ପ୍ରାଚୀନାବୀତି ମୁଦ୍ରାରେ ବସି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମୟରେ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଫୁଲ, ପତ୍ର ଓ ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ଜରୁରୀ। ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତି ପୂର୍ବକ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର, ଏବଂ କ୍ରୋଧ ରହିତ ହରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସମସ୍ତ ପାଣି ଦେବତା ସ୍ୱରୂପ, ତେଣୁ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଲଗା ଭାବରେ ନମସ୍କାର ସହିତ ଫୁଲ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଓ ଶେଷରେ ହରିଙ୍କୁ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ ତେଜସ୍ୱୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିବା ଦରକାର। ପିତୃ ଓ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ହରିଙ୍କୁ ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କରିବା ପରେ, ମାନବ ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଯଜ୍ଞ କରି, ଏହିପରି ମୋଟ ପାଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ପିତୃମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ଜଳ ଦାନ ନହେଲେ ବ୍ରହ୍ମ ଯଜ୍ଞ କିପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ? ଭୈଷ୍ୱଦେବ ଯଜ୍ଞ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା ଦରକାର, ଏହିଠାରେ ଦେବତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କହାଯାଏ। କୁକୁର, କୁକୁର ଭକ୍ଷକ, ପତିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ପିତୃମାନେଙ୍କ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି ଭୋଜନ ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ନାହିଁ ହେଲେ ଯେତେ ଉପଲବ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ ଅଛି, ତାହା ମନ ଏକାଗ୍ର କରି ଦେଇବା ଦରକାର। ଅତିଥିକୁ ସଦା ସମ୍ମାନ କରିବା, ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଯାହାକୁ ଭିକ୍ଷା କୁହାଯାଏ, ସେ କେବଳ ଏକ ମୁଠି ଖାଦ୍ୟ; ଏହି ମାତ୍ରା ଚାରିଗୁଣା ଦେଇବା ଉଚିତ୍। ଅତିଥି ପାଇଁ ଗାଈ ଦୁଧିବା ଯେତେ ସମୟ ଲାଗେ, ସେତେ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍। ନିୟମାନୁସାରେ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭିକ୍ଷୁକୁ ଭିକ୍ଷା ଦେଇବା ଦରକାର। ପରିବାର ଲୋକଙ୍କ ସହ ବସି, ଖାଦ୍ୟକୁ ନିନ୍ଦା ନ କରି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ଯଦି କେହି ଏକାକି ଭୋଜନ କରେ, ସେ ମୂଢ଼ ଆତ୍ମା ପଶୁ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ। ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ, ପାପ ଶୀଘ୍ର ନାଶ ହୁଏ। ଅନୁଚିତ ଭାବରେ ଭୋଜନ କଲେ, ନରକକୁ ଯାଇ, ଶୁଆ ଯୋନିରେ ଜନ୍ମ ମିଳେ। ସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଅଶୁଚି ଆସେ, ଅସଂସ୍ପର୍ଶରେ ଶୁଚିତା ରହେ। ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ମୃତ ବା ନୂତନ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଉପନୟନ ପରେ ତିନି ରାତି ଅଶୁଚି ଥାଏ, ତାପରେ ଦଶ ରାତି। ଶୂଦ୍ରମାନେ ଏକ ମାସରେ ଶୁଦ୍ଧି ଲାଭ କରନ୍ତି; ବନପ୍ରସ୍ଥୀ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ପାଇଁ କୌଣସି ପାପ ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ଦାନର ପରମ ଧର୍ମ ବିଷୟରେ କହିବି। ଦାନ ଯେପରି ବିଦ୍ୱାନମାନେ କହିଛନ୍ତି, ତାହା ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦୁହିଁ ଫଳ ଦିଏ। ଅଧ୍ୟୟନ, ଯଜ୍ଞ କରାଇବା, ଜୀବିକା, ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣ—ଏହି ଚାରିଟି ଉପାୟ କୁହାଯାଇଛି। ଯାହା ଯୋଗ୍ୟ ପାତ୍ରକୁ ଦିଆଯାଏ, ସେଇ ନିର୍ମଳ ଦାନ। ପ୍ରତିଦିନ ଯାହା ଦିଆଯାଏ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରତିଦାନ ଆଶା ନାହିଁ, ବିଦ୍ୱାନଙ୍କ ହାତରେ ଦିଆଯାଇଥିବା ପାପ ନାଶ ପାଇଁ ଦାନ, ସନ୍ତାନ, ବିଜୟ, ଧନ ବା ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇଁ ଦିଆଯିବା ଦାନ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଭଗବାନଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ଦିଆଯିବା ଦାନ—ଏସବୁ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। ଉପଜାଉ ଜମି, ଖଣ୍ଡସାର, ଯବ, ଗହମ ଓ ଧାନ ଦିଆଯିବା ଦାନରେ ଜମି ଦାନ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ; ଏପରି ଦାନ କେବେ ହେଲା ନାହିଁ, ଆଗକୁ ମଧ୍ୟ ହେବ ନାହିଁ। ନିଜ ହାତରେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ ପ୍ରତିଦିନ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ବିଦ୍ୟାର୍ଥୀକୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ୍। ବୈଶାଖ ପୂର୍ଣ୍ଣିମାରେ, ସାତିମାନେ ବା ପାଞ୍ଚିମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଧୂପ ଆଦି ଦେଇ, ସେମାନେ ପାଠ କରିବା କିମ୍ବା ନିଜେ ପାଠ କରିବା ଦ୍ୱାରା, ଏହା କରିବା ଉଚିତ୍। ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଜୀବନର ସମସ୍ତ ପାପ ତୁରନ୍ତ ନାଶ ହୁଏ।