ଏକ ପବିତ୍ର ଦିନର ଆରମ୍ଭରେ, ଏକ ଧାର୍ମିକ ପୁରୁଷ ନିଜ ପାଦକୁ ତିନି ଏବଂ ଛଅ ଥର ନିମ୍ନରେ ଭଲଭାବେ ପରିଷ୍କାର କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ ସେ ନିଜ ଶରୀରରେ ଯଥାଯଥ ମାତ୍ରାର ଗୋମୃତ୍ର ଲଗାଇଲେ। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ସମାପ୍ତ କରି, ନଦୀ କିମ୍ବା ଜଳାଶୟର ତଟରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ, ଗୋମୃତ୍ର ଲାଗିଥିବା ଚିହ୍ନଗୁଡିକୁ ଉଚିତ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କଲେ। ସ୍ନାନ ସମୟରେ, ସେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ, କାରଣ ଏହି ଜଳ ନାରାୟଣଙ୍କ ଅଂଶ। ମୁଁହ ଧୋଇବା ପରେ, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ, ସେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ମୁଁହ ଧୋଇଲେ – "ତୁମେ ଯଜ୍ଞ, ତୁମେ ବଷଟ୍, ତୁମେ ଜଳ, ତୁମେ ଆଲୋକ, ତୁମେ ସାର, ତୁମେ ଅମୃତ।" ଅଥବା ସେ ଦୁଇଥର ସାବିତ୍ରୀ ଏବଂ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଜଳ ଭାଗିଯାଉଛି। ଜଳରେ ବିଲିନ ହୋଇ, ମୁଁହ ନିମ୍ନ ଦିଗରେ ରଖି, ସେ ଅଘମର୍ଷଣ ମନ୍ତ୍ର ତିନିଥର ଚାନ୍ତ କଲେ। ଅଥବା, ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କରି, ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କଲେ – ଲୋକଙ୍କ ଲୋକ, ରାମରେ ଆନନ୍ଦ ପାଉଥିବା ହରି। ଏହି ଜଳ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହା ପରେ, ସେ ସୂର୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବାକୁ ହାତ ଫୁଲରେ ସଜାଇ ଉପରକୁ ଉଠାଇଲେ। ଉଦୟମାନ ସୂର୍ୟକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ସେ "ଉଦୁତ୍ୟଂ ଚିତ୍ରମ୍" ଏବଂ "ତଚ୍ଚକ୍ଷୁର୍" ମନ୍ତ୍ର ଚାନ୍ତ କଲେ। ପରେ, ଅନ୍ୟ ସୂର୍ୟ ଏବଂ ବେଦିକ୍ ମନ୍ତ୍ର, ସାଥିରେ ଗାୟତ୍ରୀ ଚାନ୍ତ କଲେ। ସୂର୍ୟକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଇ, ଏହି ଚାନ୍ତ ଧ୍ୟାନସହ କଲେ। ମଧ୍ୟରେ ଚକ୍ଷୁର ଶୁଧି କରିବା ଉଚିତ – ଏହା ଉଚିତ ରିତି ଭାବରେ ସ୍ମୃତିରେ ଆସିଛି। ଯଦି ଚାହେଁ, ସେ ଶୁଧ୍ଧ ଭୂମି କିମ୍ବା ଦର୍ଭା ଉପରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ବସିପାରନ୍ତି। ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଆଚମନ କରି, ସେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ। ଆରମ୍ଭରେ "ଓଁ" ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଶେଷରେ "ନମଃ" ଏବଂ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଭକ୍ତି ସହିତ, ନିଜ ପରମ୍ପରା ଅନୁସାରେ ପିତୃ, ଦେବତା ଏବଂ ଋଷିଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ୟକ୍ତି ଦିବ୍ୟ ଋଷି ଏବଂ ପିତୃଙ୍କୁ ଜଳର ଅଞ୍ଜଳି ଦ୍ୱାରା ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପିତୃ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ, ଭାରତ, ପ୍ରାଚୀନାବୀତି ମୁଦ୍ରାରେ ଏହି ପବିତ୍ର ଜଳ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାଙ୍କୁ ଫୁଲ, ପତ୍ର ଏବଂ ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କଲେ, ଏବଂ କ୍ରୋଧରହିତ ହରାକୁ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କଲେ। ସମସ୍ତ ଜଳ ଦେବତା – ଏହି ଭାବରେ ସେ ଭଲଭାବେ ପୂଜା କଲେ। ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତା ପାଇଁ ଫୁଲ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ରଖିଲେ। ଏହିପରି, ଆରମ୍ଭ, ମଧ୍ୟ ଏବଂ ଶେଷରେ, ହରିଙ୍କୁ ମନରେ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ନିଜକୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଶୁଧ୍ଧ ଚେତନାର ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ପିତୃ ଏବଂ ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ହରିଙ୍କୁ ଫୁଲ ଦେଇ ପୂଜା କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମ ବଳି କରି, ପଞ୍ଚ ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ଯଦି ପିତୃଙ୍କୁ ଜଳ ଅର୍ପଣ ନହେଁ, ବ୍ରହ୍ମ ଯଜ୍ଞ କିପରି ସମ୍ଭବ? ଭାଇସ୍ୱଦେବ ଯଜ୍ଞ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିବା ଉଚିତ – ଏହା ଦେବତାଙ୍କ ପୂଜା ଭାବରେ ଜଣାଯାଏ। କୁକୁର, କୁକୁର ଭକ୍ତ ଏବଂ ପତିତ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦାନ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଉତ୍ତମ ଲୋକେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଏହାକୁ ପିତୃଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଅଥବା, ଏକାଗ୍ର ମନରେ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଅନୁଯାୟୀ ଯେତେକି ଭୋଜନ ଦେଇପାରିବା, ତେତେକି ଦେଇବା ଉଚିତ। ଅତିଥିକୁ ସଦା ସମ୍ମାନ କରିବା ଏବଂ ଦ୍ୱିଜଙ୍କୁ ବିନୟ ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଦାନ କୁହାଯାଏ, ଏହା ଏକ ମୁଁହ ଭରି ଭୋଜନ – ଏହା ଚାରି ଥର ଦେବା ଉଚିତ। ଅତିଥି ପାଇଁ ଗାଈ ଦୁହିବା ସମୟ ଯତେକି ଅପେକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ନିୟମ ଅନୁସାରେ, ଏକ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭିକ୍ଷୁକୁ ଦାନ ଦେଇବା ଉଚିତ। ସେ ନିଜ ପରିବାର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଏକାସାଥି ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ, ଭୋଜନକୁ କେବେ ନିନ୍ଦା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯଦି ସେ ଏକା ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଏହି ମୂଢ଼ ଆତ୍ମା ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିମ୍ନ ଜନ୍ମ ପାଇଥିବେ। ଏହିପରି, ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଏକ ଦିନର ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉଥିଲା।