ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ଭାଗର ଆଚାରଖଣ୍ଡରେ, ବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଆଶ୍ରମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ବ୍ୟାଖ୍ୟା ସମାପ୍ତ ହେଲାପରେ, ପ୍ରଭୁ କହିଲେ—ଯେଉଁମାନେ ନିୟତ କାର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତିଦିନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଜ୍ଞାନକୁ ଉପଲବ୍ଧ କରନ୍ତି। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟର ଆରମ୍ଭରେ, ମନରେ ଅନନ୍ୟ ଭାବେ ନିରନ୍ତର ଆନନ୍ଦମୟ, ଅଜର ହରିଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ, ଯିଏ ପଦ୍ମର ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ। ଏହାପରେ, ନିଜକୁ ପବିତ୍ର ଜଳରେ, ନଦୀ କିମ୍ବା ପୋଖରୀରେ ନିୟମିତ ଭାବେ ସ୍ନାନ କରି ପବିତ୍ର କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହିପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ପ୍ରଭାତ ସ୍ନାନ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। କାରଣ, ରାତିରେ ଶୟନ କଲେ ଦେହରୁ ଲାଲ, ମୁହଁର ଲାର, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଶୁଦ୍ଧି ଅବିରତ ଭାବେ ନିସ୍ସରଣ ହୁଏ। ଏହି ଅଶୁଦ୍ଧି ଦୃଷ୍ଟି, କଳକର୍ଣ୍ଣ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱପ୍ନ ଓ ମନର ଅଶୁଭ ଚିନ୍ତାକୁ ଆଣିଥାଏ। ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ପାଇଁ ସ୍ନାନ ବିନା କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଭ ହୁଏନାହିଁ। ଯଦି କେହି ସ୍ନାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଜଳ ଢାଳି ସ୍ନାନ କରିବା ନିୟମ। ସ୍ନାନ ପାଞ୍ଚ ପ୍ରକାର—ବ୍ରାହ୍ମ, ଆଗ୍ନେୟ, ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ବାୟବ୍ୟ ଓ ଦିବ୍ୟ। ବ୍ରାହ୍ମ ସ୍ନାନ କୁଶ ତୀର୍ଥ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଛିଁଟି ଦିଆଯାଏ। ବାୟବ୍ୟ ସ୍ନାନ ଗୋମୟ ଧୂଳି ଦ୍ୱାରା କରାଯାଏ, ଏହା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନାଯାଏ। ବାରୁଣ ସ୍ନାନ ହେଉଛି ଜଳରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଡୁବିବା, ମାନସିକ ସ୍ନାନ ହେଉଛି ନିଜ ଅନ୍ତଃକରଣର ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ରତା। ଏହାକୁ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରନ୍ତି। ସ୍ନାନ ସମୟରେ ଅପାମାର୍ଗ, ବିଲ୍ବ ଓ କରବୀର ଉପଯୋଗ କରି ଶୁଦ୍ଧି କରିବା ଉଚିତ। ଶୁଦ୍ଧ ଭାବେ ହାତ ଧୋଇ ଭୋଜନ କରି, ଯଥାଯଥ ସ୍ଥାନରେ ଅବଶେଷ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଆଚମନ କରି, ମନ୍ତ୍ର ପଠି ଉଚ୍ଚିଷ୍ଟ ତ୍ୟାଗ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ଉଚିତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭାସ୍କର୍ୟ ଦେବଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜଳି ଜଳ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ପରେ, ପ୍ରାଣାୟାମ କରି, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସନ୍ଧ୍ୟା ଦେବୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତି ପ୍ରକଟିତ ହୁଏ, ଯାହା ତିନି ତତ୍ତ୍ୱରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି। ବ୍ରାହ୍ମଣ ସଦା ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ବିନା, ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ମିଳେ ନାହିଁ। ଯେଉଁମାନେ ସଠିକ୍ ଭାବେ ସନ୍ଧ୍ୟା ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ପୂର୍ବ ଓ ପରବର୍ତ୍ତୀ ଲକ୍ଷ୍ୟ ସମ୍ପାଦନ କରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏହାକୁ ଅବହେଳା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଅନେକ ନରକରେ ପତିତ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରି ଉପାସନା କରି, ପରମେଶ୍ୱର ଯୋଗୀ ରୂପେ ପ୍ରକଟିତ ହୁଅନ୍ତି। ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ ଦେଇ, ପବିତ୍ର ଓ ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ। ଏହି ସମୟରେ ଋକ୍, ଯଜୁର୍ ଓ ସାମ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡକୁ ପବିତ୍ର କରି ଧରଣୀକୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। ଏଠାରେ ନିଜକୁ ଜ୍ଞାନର ମୂର୍ତ୍ତିତ୍ୱକୁ ସମର୍ପିତ କରି, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ଭୂଃ, ଭୁଵଃ, ସ୍ୱଃ, ଓଁ—ଏହି ସମସ୍ତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ନିତ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ। ପ୍ରଭାତ ଓ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବା ଦରକାର। ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରି, ଜାତବେଦାସ୍ଙ୍କୁ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ବିଶେଷ ଅନୁମତି ମିଳିଲେ, ନିୟମିତ ଭାବେ ନୈବେଦ୍ୟ ଦେବା ଦରକାର। ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି ଭୋଗ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସମ୍ଭବ ଯଥାଶକ୍ତି ବେଦ ପାଠ କରିବା ଦରକାର। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଧର୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ବିଷୟର ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସନ୍ଧାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏହିପରି କରି, ସେମାନେ ଶ୍ରେୟସ୍ ଓ ଅଭୟ ପାଇଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଉପାସନା କରିବା ଦରକାର। ପରେ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସମୟରେ ସ୍ନାନ ପାଇଁ ମାଟି ସଂଗ୍ରହ କରିବା ଉଚିତ। ଏହି ସ୍ନାନ ନଦୀ, ପବିତ୍ର ପୋଖରୀ, ଝିଲିକି ଓ ତଳାବରେ କରିବା ଦରକାର। କିନ୍ତୁ, ପାଞ୍ଚ ଗଠିକୁ ଅପସାରଣ ନକଲେ, ସ୍ନାନ ଶୁଦ୍ଧ ହୁଏନାହିଁ। ଏପରି ନିୟମାନୁସାରେ ଦୈନିକ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଫଳ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ—ଏହି ଭାବେ ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣ ଉପଦେଶ ଦେଇଛି।