କିଛି ଆଚାର୍ୟମାନେ ଜନ୍ମସଂସ୍କାର ଓ ଏହା ପରେ ସିଧାସଳଖ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି। ଏହା ପରେ ଆଚାର୍ୟ, ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବିଚାର କରି, ଘୃତକୁ ମନ୍ତ୍ରପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ ସେ, ପଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ମନ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଣବ ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ଏହି ହୋମ କରିବା ଦରକାର। ଏଭଳି କ୍ରମରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଏହା ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଶତ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ନିଜ ହୋମକୁ ଘୃତପାତ୍ରରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହାପରେ, ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ହୋଇ, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ ଦେଇବା ଦରକାର। ଏହି କ୍ରମରେ, ଭୂତ, ଦେବତା ଓ ନାଗମାନେ ନିଜ ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଉପକୃତ ହୁଅନ୍ତି। ଏଠାରେ ଘୃତ ଉଭୟରେ ସାହାୟ୍ୟକାରୀ ଓ ପ୍ରଧାନ ଭୂମିକା ନିବାହ କରେ। ଏହି ପୂଜାରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠସାମନ୍ ଓ ଭାରୁଣ୍ଡକୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାଙ୍କୁ ହଜାର ହୋମ ଦେଇ, ସେମାନେ ମୁଣ୍ଡରେ ବିସ୍ଥାପିତ କରାଯିବେ। ମୁଣ୍ଡର ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ହୋମ କରି, କ୍ରମକ୍ରମେ ଏହି ଶକ୍ତିମାନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରିବା ଦରକାର। ବା, ଦ୍ୱିଜମାନେ, ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କିମ୍ବା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବେ। ଏପରି ହୋମ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ଆଚାର୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଶରୀରର ବିଭିନ୍ନ ଅଂଶରେ ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବେ—‘ଅଗ୍ନି, ଆସ’ ଦୁଇ ଜଂଘାରେ, ‘ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ କୁଶଳ ଦିଅନ୍ତୁ’ ଦୁଇ ଘୁଁଟିରେ, ‘ତୁମେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ହୁଅ’ ହୃଦୟରେ, ‘ତୁମେ ତେଜସ୍ବୀ ହୁଅ’ କଣ୍ଠରେ, ଏବଂ ‘ମୁଣ୍ଡ ହୁଅ’ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିବା ଦରକାର। ଏହି ସମସ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ପରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। ‘ବେଦ’, ‘ଶୁଭ ଦିନ’ ଏହି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିବା ଦରକାର। ଦିଗପାଳମାନେ, ମଣି, ଧାତୁ ଓ ଔଷଧମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଉଚିତ। ଦେବତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ବିସ୍ଥାପିତ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଓ ଗର୍ଭକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଅଳ୍ପ ପରିମାଣ ତିଳଛାଉଳ ଆଣିବା ଦରକାର। ଆଚାର୍ୟ ଦେବତା ପାଇଁ ସବିତୃଙ୍କ ଷଡ଼ଖଣ୍ଡ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବସ୍ଥାପନ କରିବେ, ଏବଂ ତାପରେ ସିଦ୍ଧି ଓ ସ୍ଥିରତା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବେ। ଏହା ପରେ ଦୀପ, ଧୂପ, ଗନ୍ଧ ଓ ନୈ୵େଦ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଏକ ପାତ୍ର, ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର, ଛତା ଓ ଦିବ୍ୟ ଅଙ୍ଗୁଠି ମଧ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ଚତୁର୍ଥ ହୋମ ଦେଇବେ। ଆଚାର୍ୟ ବାହାରକୁ ଯାଇ, ଦିଗପାଳମାନେ ପାଇଁ ବଳି ଦେବେ। ଯଜ୍ଞ ସମାପ୍ତିରେ, ଏକ ପିଙ୍ଗଳା ଗାଈ ଓ ଚାମର ଗୁରୁଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏସହିତ, ବିଶିଷ୍ଟ ପଂଖା, ଗ୍ରାମବସ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ଦେଇ, ଭଲଭାବରେ ଶୋଭିତ ମଣ୍ଡପ ଦେବା ଦ୍ୱାରା, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା ବିସ୍ଥାପନକାରୀଙ୍କ ଦୟାରେ ମୁକ୍ତି ପାଉଛନ୍ତି। ଏହି ପରେ, ହରି, ଯିଏ ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରୁ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସ୍ୱୟଂଭୂ ଓ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ପାଇଁ–ପୂଜା, ଯଜ୍ଞ କରିବା, ଦେବା ଓ ଦାନ ଗ୍ରହଣ କରିବା ଧର୍ମ। କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ଦାନ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ଯଜ୍ଞ କରିବା ଦ୍ୱାରା ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରିଥାନ୍ତି। ଶୂଦ୍ରମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥାନ୍ତି। ଭିକ୍ଷା, ସେବା, ଗୁରୁଙ୍କ ନିକଟେ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ନିଜେ ଅଧ୍ୟୟନ କରିବା ମଧ୍ୟ ଉପଦେଶିତ। ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରମ ପାଇଁ ଦୁଇପ୍ରକାର ଓ ଚାରିପ୍ରକାର ବିଭାଗ ରହିଛି। ଯିଏ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଗୃହସ୍ଥାଶ୍ରମରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଅଗ୍ନିର ରକ୍ଷା, ଅତିଥିସେବା, ଯଜ୍ଞ, ଦାନ ଓ ଦେବପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଗୃହସ୍ଥ ଦୁଇ ପ୍ରକାର—ନିର୍ମମ ଓ କ୍ରିୟାଶୀଳ। ଯିଏ ତିନି ଋଣ ପୂରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେ ଜନନୀ, ଧନ ଓ ଆଦିକୁ ତ୍ୟାଗ କରିପାରିବେ।