ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ରିୟାରେ, ପ୍ରଥମେ ପାତ୍ରକୁ "ଔଷଧି" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ପବିତ୍ର କରାଯାଏ। ତାପରେ ସମୁଦ୍ରଜଳ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରି, ପୁନିଥରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦିଆଯାଏ। ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ଉପଲବ୍ଧ ବସ୍ତ୍ର ନେଇ, "ତୁମେ ଯୁବକ" ବୋଲି କହିବା ସହ ବସ୍ତ୍ର ଶଯ୍ୟା ଉପରେ "ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପାଇଁ" ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ବିନ୍ୟାସ କରାଯାଏ। ପରମ ତତ୍ତ୍ୱରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ। ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବସ୍ତ୍ରରେ ଢାକି ନିଜରୂପେ ପୂଜା କରାଯିବା ନିୟମ। ପରେ, ଦୁଇଟି ବସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଣବ (ଓଁ) ସହିତ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବେଳେଇ, ବେଦିର ପାଖରେ ଦଢ଼ି ହୋଇ ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିବା ଉଚିତ। ଏହା ପରେ, ଶ୍ରୀସୂକ୍ତ, ପାବମାନ୍ୟ, ଭାସଦାମ୍ୟ ଓ ଅସବଜିନ୍ ହିମ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ପାଠ କରାଯିବ। ତାପରେ, ରୁଦ୍ର, ପୁରୁଷସୂକ୍ତ ଓ ଶୁକ୍ରିୟ ଶ୍ଲୋକ ଓ ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ନିୟମ। ବେଦିକ ବ୍ରତ, ବାମଦେବ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠସାମନ୍ ଓ ରଥନ୍ତର ମଧ୍ୟ କରାଯିବ। ଏହାସହିତ ଅଥର୍ବଶିରସ ଓ ଅଥର୍ବବେଦର କୁମ୍ଭସୂକ୍ତ ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ବିଶେଷ ଭାବେ ବେଦିକୁ ଅସ୍ତ୍ରମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରିବେ। ଏବେ, ଜାତୱେଦସ୍ ଅଗ୍ନିକୁ ଆଣି ସାମ୍ନାରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଏହାକୁ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅମୃତ ସମାନ କରି, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗପଦ୍ଧତିରେ ପରମ ତେଜ କୁ ବ୍ୟକ୍ତ କରିବେ। ସାଧାରଣ ମନ୍ତ୍ର କିମ୍ବା ନିଜ ପରମ୍ପରା ଉନୁସାରେ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବ୍ରହ୍ମା, ବିଷ୍ଣୁ, ହର ଓ ଈଶାନଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ଯଦି କାହାରି ନିଜସ୍ୱ ମନ୍ତ୍ର ନଥାଏ, ସେ ଦର୍ଭା ଓ ଜଳ ସ୍ପର୍ଶ କରି ପବିତ୍ର ହୁଏ। ଅଗ୍ନିକୁ ଦର୍ଭା ଘାସ ଦ୍ୱାରା ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ବିଛାଇ ରଖିଲେ, ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରକଟ ହୁଏ। କିଛି ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଏହି କ୍ରିୟାକୁ ଜନ୍ମସଂସ୍କାର ପରେ ତତ୍କ୍ଷଣାତ ଚାହାନ୍ତି। ପରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ଘୃତକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରି, ପାଞ୍ଚ ପଞ୍ଚ ହୋମ ଘୃତ ଦେଇ, ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଣବ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ହୋମ କରିବେ। ଏଭଳି ପ୍ରସ୍ତୁତ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ କ୍ରିୟାରେ ସିଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ। ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନିଜ ନିଜ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶତ ହୋମ ଦେବା ଉଚିତ। ତାପରେ ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀ ନିଜର ଅଂଶ ଘୃତ ମଧ୍ୟରେ ଦେଇବେ। ଏହି ସମୟରେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋମ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ହୋମ ଜୀବ, ଦେବତା ଓ ନାଗମାନେ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ହୁଏ। ଘୃତ ଦୁହିଁ ପାଇଁ ସହାୟକ ଓ ନିଜ ନିଜ ପାତ୍ରରେ ମୁଖ୍ୟ ହୁଏ। ଏହାପରେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠସାମନ୍ ଓ ଭାରୁଣ୍ଡକୁ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ନେଇଯିବା ଉଚିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦେବତାକୁ ହଜାର ହୋମ ଦେଇ, ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ସେମାନେ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରାଯିବେ। ମୁଣ୍ଡର ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ ହୋମ ଦେଇ, ପର୍ଯ୍ୟାୟକ୍ରମରେ ସେମାନେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ କରାଯିବେ। ବା, ଦ୍ୱିଜମାନେ ନିଜ ଶାସ୍ତ୍ର ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ କିମ୍ବା ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିପାରିବେ। ଏପରି ହୋମ କ୍ରିୟା ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ଆଚାର୍ଯ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ରଖିବେ। "ଅଗ୍ନି, ଆସ" ବୋଲି ଉଭୟ ଜଂଘାରେ, "ଦେବତାମାନେ ଆମକୁ ଶୁଭ କରୁନ୍ତୁ" ବୋଲି ଗୁଡ଼ିକୁ ଘୁଁଟିରେ, "ଦୀର୍ଘାୟୁ ହେଉ" ବୋଲି ହୃଦୟରେ, "ତୁମେ ତେଜସ୍ୱୀ ହେଉ" ବୋଲି କଣ୍ଠରେ, "ମୁଣ୍ଡ ହେଉ" ବୋଲି ମୁଣ୍ଡରେ ମନ୍ତ୍ର ରଖି, ପରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ। "ବେଦ", "ଶୁଭଦିନ" ବୋଲି କହି, ମନ୍ଦିରଗୁଡ଼ିକୁ ପରିକ୍ରମା କରିବେ। ଦିଗପାଳମାନେ, ମଣି, ଧାତୁ ଓ ଔଷଧିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେବା ନିୟମ।