ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଭକ୍ତ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଓ ଦାନ ଦେବା ଉଚିତ୍। ଏହି ବାର୍ଷିକ ପୂଜା ନିୟମିତ ଭାବେ କରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ, ପବିତ୍ର ଜନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବିଧିରେ ବିଶେଷ ପୂଜା କରି, ବ୍ରହ୍ମନ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ତେ ହରି ହୋଇଯାନ୍ତି। ଜ୍ଞାନୀ ମନୁଷ୍ୟ ଉଚିତ୍ ଭାବେ ମନ ଓ ବାଣୀକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ନିଜ ଅନ୍ତଃସ୍ଥ ଜ୍ଞାନରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜିବେ। ଏଠାରେ ଦେହ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ପ୍ରାଣ ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ, ସ୍ୱୟଂପ୍ରଭା, ନିରାକାର, ନିତ୍ୟ, ସଂୟମ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ମୂଳ ଯିଏ, ସେହି ପରମ ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଜାଣିବା ଦରକାର। ଚତୁର୍ଥ ଅକ୍ଷର ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମନ୍—ମୁଁ ସେହି ପରମ ପଦ। ଆତ୍ମାକୁ ରଥି, ଦେହକୁ ରଥ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନେ ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗ୍ୟବସ୍ତୁ ହେଉଛି ତାହାର କ୍ଷେତ୍ର ବୋଲି ଜାଣିବା ଦରକାର। ଜ୍ଞାନୀମାନେ କହନ୍ତି, ଆତ୍ମା ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ଦୁଃଖ-ସୁଖ ଅନୁଭବ କରେ। ଏଭଳି ଧ୍ୟାନ କରି, ଯେଉଁଜଣ ଏହି ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ, ସେ ଆଉ ନ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରେ। ସେ ଦେବୀୟ ନଦୀର ଅନ୍ୟ ପାରକୁ ପହଞ୍ଚିଯାଏ—ସେହି ହେଉଛି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ଧାମ। ପଦ୍ମାସନ ଓ ଅନ୍ୟାସନରେ ବସି, ପ୍ରାଣାୟାମ ଦ୍ୱାରା ପବନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ମନକୁ ଏକାଗ୍ର କରିବା ଧ୍ୟାନ ଓ ବ୍ରହ୍ମନ୍ରେ ଲୀନ ହେବା ସ୍ଥିତିକୁ ସମାଧି କୁହାଯାଏ। ହୃଦୟର ପଦ୍ମକୋଶର ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ନିତ୍ୟ, ପବିତ୍ର, ଶ୍ରୀମୟ, ସତ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ରୂପ, ପରମ ଦେବ। ସେ ଚବିଶି ରୂପରେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାରେ ବିରାଜିତ। ଯେଉଁ ଭକ୍ତ ଏହି ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ମନୋରଞ୍ଜିତ ହୁଏ, ସେ ଦେବତା ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏପରି ଭାବରେ ଶ୍ରୀ ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ଖଣ୍ଡର ଚୁଆଳିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ 'ବ୍ରହ୍ମନ୍ର ରୂପ ଧ୍ୟାନ ବର୍ଣ୍ଣନା' ସମାପ୍ତ ହେଲା। ଏବେ ମୁଁ ଶାଳଗ୍ରାମର ଲକ୍ଷଣ ବିଷୟରେ କହିବି। ଯିଏ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ସେ କେଶବ। ଚକ୍ର, ଶଂଖ, ପଦ୍ମ, ଗଦାଧାରୀ ମାଧବଙ୍କୁ ମୁଁ ନମସ୍କାର କରେ। ବିଷ୍ଣୁ ରୂପୀ, ପଦ୍ମ, ଶଂଖ ଧାରଣ କରିଥିବା, ମୁରାସୁଦନଙ୍କୁ ନମନ। ଗଦାଧାରୀ, ଗଦାଶତ୍ରୁ, ଶଂଖପଦ୍ମଧାରୀ ଏବଂ ତ୍ରିବିକ୍ରମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶ୍ରୀଧର ରୂପେ, ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ, ଶଂଖ, ଗଦାଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପଦ୍ମ, ଚକ୍ର, ଗଦା, ଶଂଖ ଚିହ୍ନିତ ପଦ୍ମନାଭଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବାଣ, ଶଂଖ, ଗଦା, ପଦ୍ମଧାରୀ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୁଭ ଶଂଖ, ଶୁଭ ଗଦା, ପଦ୍ମ, ଧନୁର୍ଧାରୀ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପଦ୍ମ, ଶଂଖ, ଗଦା, ଚକ୍ରଧାରୀ ପରମପୁରୁଷଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନରସିଂହ ରୂପେ, ପଦ୍ମ, ଗଦା, ଶଂଖ, ଧନୁର୍ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଜନାର୍ଦନ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ, ଗଦାଧାରୀ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ମଙ୍ଗଳମୟ ଚକ୍ର, ପଦ୍ମ, ଗଦା, ଶଂଖଧାରୀ ହରିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ଥିବା ଯେଉଁ ଶାଳଗ୍ରାମର ଦ୍ୱାରପ୍ରାନ୍ତରେ ଅଛି, ସେ ଶିଳାକୁ ନମସ୍କାର। ଏହି ଦୁଇଟି ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ଯୁକ୍ତ, ରକ୍ତିମ ରଙ୍ଗରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗ ଭରିଥିବା ଶିଳା ଦୀର୍ଘ ଓ ମୁଣ୍ଡ ମতো ମୁଖ ଥିବା। ଅନିରୁଦ୍ଧ ଗୋଳାକାର ରୂପରେ ଦିଶେ। ମଧ୍ୟରେ ଖାଲି ରେଖା, ନାଭି ମତୋ ଉଚ୍ଚ ଚକ୍ର ଥାଏ। ବା ପାଞ୍ଚଟି ଚିହ୍ନ ଥିଲେ, ସେହି ଯୁବକଙ୍କ ପୂଜାକୁ ଉଚିତ। ନୀଳ ରଙ୍ଗ, ତିନିଟି ରେଖା, ମୋଟା ଶିଳା—ସେ କୂର୍ମ ରୂପ, ଚିହ୍ନ ଥାଏ। ଶ୍ରୀଧର ପାଞ୍ଚଟି ରେଖାଧାରୀ, ଦ୍ୱନମାଳୀ ଖାଲି ରେଖା ଚିହ୍ନିତ। ବିବିଧ ରଙ୍ଗ, ଅନେକ ଆକୃତି, ସର୍ପାଳଙ୍କ ଶୋଭିତ ଅନନ୍ତକ। ସଂକୁଚିତ ମୁଖ ଥିବା, ଅତି ରକ୍ତିମ ବ୍ରହ୍ମା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏପରି ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାର ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ଲକ୍ଷଣ ଗରୁଡ଼ ପୁରାଣରେ ବିବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଲା।