ଏକ ପବିତ୍ର ବିଧିରେ, ପ୍ରଥମେ ଚନ୍ଦନ ଏବଂ ନୀଳ ରଙ୍ଗ ମିଶାଇ, ତିଳ, ଭସ୍ମ ଓ ଅଭ୍ରାନ୍ତ ଚାଉଳ ଦେଇ ଆରମ୍ଭ କରାଯାଇଥାଏ। ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁକୁ ବାସୁଦେବଙ୍କ ନାମରେ ପୁନଃପୁନଃ ଅଭିଷେକ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ। ଏହି ତନ୍ତୁକୁ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରତିମା ସାମ୍ନାରେ କିମ୍ବା ପରିଧିରେ ରଖିବା ଉଚିତ। ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ଥାପନ କରି, କଳଶକୁ ବି ଶ୍ରଦ୍ଧାୟ ଉପାସନା କରିବା ଦରକାର। ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁକୁ ତିନି କିମ୍ବା ନଉ ତନ୍ତୁରେ ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ, ବେଦୀ, ପଣ୍ଡାଲ ଓ ଘରକୁ ବି ଉପାସନା ମନ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ଶ୍ରଦ୍ଧାୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବା ଦରକାର। ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ପଠିବା ଉଚିତ: "ପ୍ରଭାତେ ମୁଁ ପୂଜା କରିବି; ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅ।" ରାତିରେ ଜାଗିରେ, ପ୍ରଭାତେ କେଶବଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଦରକାର। ଧୂପ ଦେଇ, ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷେକ କରିବା ଉଚିତ। ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ଏହି ତନ୍ତୁକୁ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଏହି ତନ୍ତୁ ଶୁଭ୍ର, ଭଲ ଭାବରେ ତିଆରି, ରୂପବନ୍ତି ଓ ମହାପାପ ନାଶକ ହେବା ଦରକାର। ଧୂପ ଓ ଅନ୍ୟ ପୂଜା ସାମଗ୍ରୀ ଦିଆଯିବା ପରେ, ମଧ୍ୟ ବିଭିନ୍ନ ତନ୍ତୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ଲାଭ ପାଇଁ, ଏହି ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁକୁ ନିଜ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧିବି। ବିଭିନ୍ନ ଭୋଜ୍ୟ ଦାନ କରି, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ବଳି ଦେବା ଦରକାର। ଏକ ଶତ ଆଠ ତନ୍ତୁ ଦେଇ, ଏକ ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁ ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଉଁପରି, ବିଶ୍ଵକ୍ସେନାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ତାଙ୍କୁ ପାଦ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ସମ୍ମାନ ଦେବା ଦରକାର। ଜଣା ଅଜଣା ଯେ କିଛି ପୂଜା ଓ କ୍ରିୟା ମୁଁ କରିଛି, ଏହା ଯଥାଯଥି ହେଉ। ମଣି ଓ ପ୍ରବାଳର ମାଳା, ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କୁ ଶୋଭା ଦିଆଯିବା ଉଚିତ। ହେ ପ୍ରଭୁ, କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ପରି ଫୁଲର ମାଳା ମୋ ହୃଦୟରେ ସଦା ବସି ରହୁ। ଏପରି ବିନୟ କରି, ଦ୍ୱିଜାତିଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଉପହାର ଦେବା ଦରକାର। ଏହି ବାର୍ଷିକ ପୂଜା ଯଥାଯଥି କରି, ପବିତ୍ର ତନ୍ତୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରି, ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଉପରେ ଧ୍ୟାନ କରି, ମନୁଷ୍ୟ ହରି ହୁଏ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକ ମନ ଓ ବାଣୀକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ନିଜ ମନ ଭିତରେ ଜ୍ଞାନର ଉପାସନା କରିବା ଉଚିତ। ଶରୀର, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ, ମନ, ବୁଦ୍ଧି, ଶ୍ୱାସ ଓ ଅହଂକାରରୁ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ଏହି ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ନିରାକାର, ଚିରନ୍ତନ, ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣର ଉତ୍ସ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଚତୁର୍ଥ ଅକ୍ଷର ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମାନ୍; ମୁଁ ଏହି ପରମ ଅବସ୍ଥା। ନିଜକୁ ରଥିକ, ଶରୀରକୁ ରଥ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟକୁ ଘୋଡା ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗକୁ ତାଙ୍କର କ୍ଷେତ୍ର ବୋଲି ଜାଣିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ ଲୋକ ଏହି ଆତ୍ମା, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ ଅନୁଭବ କରୁଛନ୍ତି। ସେ ଏହି ଅବସ୍ଥାକୁ ଲାଭ କରି, ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇନାହିଁ। ସେ ଦିବ୍ୟ ନଦୀର ଦୂର ପାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏହି ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ପରମ ଧାମ ଅଟୁଟ ଅଛି। ଧ୍ୟାନ ଅଂଶରେ, ପଦ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ ଆସନ ଉପରେ ବସିବା, ଶ୍ୱାସ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ହେଉଛି ବାୟୁର ଅଧିକାର। ମନକୁ ଧରି ରଖିବା ହେଉଛି ଏକାଗ୍ରତା; ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ଉପରେ ବିଲୀନ ହେବା ହେଉଛି ସମାଧି। ହୃଦୟର ପଦ୍ମ ମଧ୍ୟରେ, ସେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେ ଚିରନ୍ତନ, ଶୁଭ୍ର, ମହିମାସମ୍ପନ୍ନ, ସତ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ମୟ, ପରମ ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି। ସେ ଚବିଶଟି ରୂପରେ ଶାଳଗ୍ରାମ ଶିଳାରେ ବସିଛନ୍ତି। ଭକ୍ତ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ହୁଅନ୍ତି। ଏପରି, ଶ୍ରୀ ଗରୁଡ଼ ମହାପୁରାଣର ପ୍ରଥମ ଆଚାରକାଣ୍ଡର ଚଉଳିଶି ଅଧ୍ୟାୟ "ବ୍ରହ୍ମାନ୍ ରୂପ ଧ୍ୟାନ ବିବରଣ" ଶେଷ ହେଲା। ଏବେ ଯୋଗ ଦେଇ, ମୁଁ ଶାଳଗ୍ରାମର ଲକ୍ଷଣ ବିବରଣ କରିବି। ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଓ ପଦ୍ମ ଧାରଣ କରିଥିବା (କେଶବ) ଏହି ଗଦାଧର ଅଟୁଟ ଅଛନ୍ତି।