ଏକ ସମୟରେ, ଶିବଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହାଯାଇଲା—“ଏହି ମନ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଶୁଣ, ମହାଦେବ, ଶଙ୍କରା।” ପ୍ରଥମେ, ବିଶେଷ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଥିଲା: “ଓଁ ସୋଂ, ସୋମକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ବୃଂ, ବୃହସ୍ପତିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ଅଂ, ଅଙ୍ଗାରକକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ରଂ, ରାହୁକୁ ନମସ୍କାର।” ପରେ, ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବଙ୍କୁ ଅର୍ପିତ କରାଯିବା ଉଚିତ, ଶଙ୍କରା। ଏହି ମନ୍ତ୍ରକୁ ଏଠାରେ ଆଠ ହଜାର ଥର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅର୍ପିତ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠାରେ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଦିଆଯାଇଛି—“ଓଁ ତେଜସ୍ଚଣ୍ଡାୟ ହୁଁ ଫଟ୍ ସ୍ୱଧା ସ୍ୱାହା ପୌଷଟ୍।” ଏହି ଅର୍ପଣ ତିଳ ଓ ଚାଉଳ ମିଶାଇ, ଲାଲ୍ ଚନ୍ଦନ ଲେପନ କରି, ଏକ ପାତ୍ରକୁ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ରଖି ମାଣ୍ଡି ଭୂମିରେ ଯିବା ଉଚିତ। ପ୍ରଥମେ ଗୁରୁଗଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ: “ଓଁ ଅଂ, ଗୁରୁଗଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।” ଏପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ପୂଜାର ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି; ଏହି ପୂଜା କରିଲେ ବ୍ୟକ୍ତି ବିଷ୍ଣୁର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏପରି, ଉତ୍ତର ଭାଗର ଆଚାର ଅଂଶରେ ସୂର୍ଯ୍ୟପୂଜା ବିଧିର ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ପରେ, ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ନ କରାଯାଇଲା—“ଶଂଖ ଓ ଚକ୍ର ଧାରୀ, ମହେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ପୂଜା ବିଷୟରେ ମୋତେ କୁହ।” ହରଙ୍କୁ କୁହାଯାଇଲା—“ମହେଶ୍ୱରୀଙ୍କ ପୂଜା ଯେପରି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଶୁଣ। ମଣ୍ଡଳରେ ନ୍ୟାସ କରି, ପରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଓଁ ହାଁ, ଶିବାସନ ଦେବତା, ଆସ। ଓଁ ହାଁ, ଗଣପତିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ନନ୍ଦିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଗଙ୍ଗାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ମହାକାଳକୁ ନମସ୍କାର। ଏମାନେ ଦ୍ୱାରରେ ସ୍ନାନ, ଗନ୍ଧ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ସହ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ। ଓଁ ହାଁ, ଗୁରୁଗଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଅନନ୍ତକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଜ୍ଞାନକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଶାସନକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଅଜ୍ଞାନକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଅଶାସନକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଅଧସ୍ଚନ୍ଦକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, କର୍ଣ୍ଣିକାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, କାଳୀକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ବଳପ୍ରମଥିନୀକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ମନୋନ୍ମନୀକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ ହଉଁ ହଂ, ଶିବର ରୂପକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ ହୀଁ ହଉଁ, ଶିବକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ, ମୁଣ୍ଡକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହୈଁ, କବଚକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହଃ, ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ ହାଁ, ସିଦ୍ଧିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ବିଦ୍ୟୁତ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଜାଗୃତିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ସ୍ୱଧାକୁ ନମସ୍କାର। ଆଠ ଟି ସତ୍ୟର ରୂପ ଆରମ୍ଭରୁ ପୂଜିତ ହେବା ଉଚିତ। ଓଁ ହାଁ, ବାମଦେବକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ରକ୍ଷାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, କନ୍ୟାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ମାତୃକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ବୃଦ୍ଧିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ରା, ତିନିକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ମୋହିନୀକୁ ନମସ୍କାର। ବାମଦେବର ତେର ଟି ରୂପ ଅଛି। ଓଁ ହାଁ, ତତ୍ପୁରୁଷକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ସ୍ଥାପନକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଶାନ୍ତିକୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ ହାଁ, ତୃଷ୍ଣାକୁ ନମସ୍କାର। ଓଁ ହାଁ, ଈଶାନକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଅଙ୍ଗଦାକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ମରୀଚୀକୁ ନମସ୍କାର। ଈଶାନଙ୍କ ଫଳର ରୂପ ପାଞ୍ଚଟି ଅଛି। ଓଁ ହାଁ, ଶିବର ପରିକରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଅଗ୍ନି, ତେଜର ନାୟକକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ନିରୃତି, ଭୂତର ନାୟକକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ବାୟୁ, ପ୍ରାଣର ନାୟକକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ଈଶାନ, ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ନାୟକକୁ ନମସ୍କାର; ଓଁ ହାଁ, ବ୍ରହ୍ମା, ସମସ୍ତ ଲୋକର ନାୟକକୁ ନମସ୍କାର। ଏହିପରେ, ଆହ୍ୱାନ, ସ୍ଥାପନ ଓ ସନ୍ନିଧି କରିବା ଉଚିତ। ତତ୍ତ୍ୱର ବିନ୍ୟାସ, ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇବା ଓ ନମସ୍କାର କରିବା ଉଚିତ। ପରେ ଅଭିଷେକ, ସ୍ନାନ ଓ ଗନ୍ଧ ଲେପନ କରିବା ଉଚିତ। ଦୀପ, ଭୋଗ ଓ ହାତରେ ଅନ୍ୟ ପୂଜା ବିଧି କରିବା ଉଚିତ। ନୃତ୍ୟ, ଛତା ଓ ଅନ୍ୟ ଉପକରଣ ବ୍ୟବହାର, ମୁଦ୍ରା ଦେଖାଇବା ଉଚିତ। ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜପ, ପୂଜା ଓ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏପରି ମହେଶ୍ୱର ପୂଜାର ବିଧି ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏପରେ, ବିଶ୍ୱାବସୁ ନାମକ ଗନ୍ଧର୍ବ, କନ୍ୟାମାନଙ୍କର ନାୟକ, ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ କରି କୁହାଯାଇଛି—“ମୁଁ ତୁମର କନ୍ୟା ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛି, ସୃଷ୍ଟି କରିଛି; ଏହି ବିଶ୍ୱାବସୁଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।” ଏପରେ, ବିଶେଷ ଦେବୀ ରୁକ୍ଷକର୍ଣୀ, ଚାରି ହାତ, ଖଡ଼ା ଚୁଲ, ତିନି ଚକ୍ଷୁ, କାଳରାତ୍ରୀ, ମାନବ ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ଭକ୍ଷଣ କରୁଥିବା; ଏହି ଦେବୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରାଯାଇଛି—“ଏମିତି ଅମୁକ ଜଣଙ୍କୁ, ଯାହାର ସମୟ ଆସିଛି, ମୃତ୍ୟୁଦାତା—ହୁଁ ଫଟ୍, ଘାତ କର, ଦହ, ମାଂସ ଓ ରକ୍ତ ରାନ୍ଧ; ରୁକ୍ଷପତ୍ନୀଙ୍କୁ ସ୍ୱାହା।” ଏଠାରେ କୌଣସି ତିଥି, ନକ୍ଷତ୍ର, ବ୍ରତ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ନୁହେଁ। କ୍ରୁଧାବସ୍ଥାରେ, ହାତରେ ରକ୍ତ ଲେପନ କରି, ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ—“ଓଁ, ସମସ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ନମସ୍କାର; ତୁମେ ଯେପରି ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ବାନ୍ଧ, ମୋହିତ, ନାଶ କର, ଏମିତି ମୋତେ ସମସ୍ତ ବିପଦ ଓ ଆପଦରୁ ରକ୍ଷା କର, ସ୍ୱାହା।” ଏପରି, ମନ୍ତ୍ର ମୋହନ ଓ ଶକ୍ତି ବିବେକ ବିଧିର ଅଧ୍ୟାୟ ଶେଷ ହେଲା। ଏପରେ, ପବିତ୍ର ତାଣ୍ଡା ଧାରଣ ବିଧି ବ୍ୟାଖ୍ୟା କରାଯାଇଛି, ଯାହା ଅଶୁଭ ନାଶ କରି ଶିବରେ ଶୁଭ ଆଣେ। ଯଦି ବର୍ଷ ଭରି ପୂଜା ବାଧା ପାଏ, ଗଣେଶ ତାହା ଦୂର କରନ୍ତି; ନହିଁ ହେଲେ ନାହିଁ। ସୁନା, ଚାନ୍ଦି, ତାମ୍ବା ଓ କପାସ ତାଣ୍ଡା କ୍ରମିକ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ। ତିନି ଗୁଣି ତାଣ୍ଡା ତିଆରି କରି, ପରେ ପବିତ୍ର ତାଣ୍ଡା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଉଚିତ। ଅଘୋର ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଶୁଧ୍ଧି କରି, ବାନ୍ଧିଲେ ତାହା ତତ୍ପୁରୁଷ ରୂପ ହୋଇଯାଏ। ପରେ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ: “ଓଁ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବ୍ରହ୍ମା, ସର୍ପ ଓ ମୟୂରଧ୍ୱଜ।” ଏପରି, ଗରୁଡ ମହାପୁରାଣର ଉତ୍ତର ଭାଗ ଆଚାର ଅଂଶରେ ଏହି ବିଧିଗତ ଅଧ୍ୟାୟଗୁଡ଼ିକ ଶେଷ ହେଲା।