ଏହି ଗରୁଡ ମହାପୁରାଣର ଗୌରବମୟ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଓମ୍। ପ୍ରଥମେ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ, ଏବଂ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ନରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ହରି, ରୁଦ୍ର, ବ୍ରହ୍ମା, ଏବଂ ଗଣେଶଙ୍କୁ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଗୁରୁ, ନମସ୍କାର କରେ। ସୂତ, ଯିଏ ପୁରାଣର ଶାନ୍ତିମୟ କଥାକାର, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରବୀଣ, ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆସନରେ ବସିଥିଲେ। ନୈମିଷାରଣ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାପସମାନେ, ଯେମିତି ଶାଉନକ, ସେଉଁଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଚିନ୍ତା ଥିଲା: "ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଦେବତା କିଏ? କିଏ ପୂଜାର ଯୋଗ୍ୟ?" ସେମାନେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ, "କିଏ ଆବିଷ୍କାର କରିଛି, କିଏ ସଂରକ୍ଷଣ କରେ, ଏବଂ କିଏ ବିନାଶ କରେ?" ସୂତଙ୍କୁ ସମସ୍ତଙ୍କର ପ୍ରଶ୍ନ ଥିଲା, "ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଆକୃତି କେମିତି? ସୃଷ୍ଟି କିପରି ବୁଝାଯାଏ? ତାଙ୍କର ଅବତାର କେମିତି ହୁଏ?" ସୂତ ଉତ୍ତର ଦେଇ, କହିଲେ, "ଗରୁଡ ଏକ ସମୟରେ କାଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ଯାହାକୁ ମୁ ଭ୍ୟାସଙ୍କରୁ ଶୁଣିଛି।" ନାରାୟଣ ହିଁ ସବୁ ଦେବତାଙ୍କର ସର୍ବୋତ୍ତମ ଇଶ୍ୱର। ସେ ସୃଷ୍ଟିର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଅବିକାରୀ ଏବଂ ଅମର ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଲୋକ। ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭରେ, ହରି କୁମାରର ଆକୃତି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ପୃଥିବୀର ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ, ସେ ନାରକରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ତୃତୀୟ ଅବତାର ଥିଲା ଏକ ତାପସର ଆକୃତିରେ, ଯିଏ ଦେବୀୟ ଦର୍ଶନର ସ୍ଥିତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଚତୁର୍ଥ ଅବତାରରେ, ସେ ନର ଏବଂ ନାରାୟଣର ରୂପ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାପସୀୟା କରିଥିଲେ। କପିଳ ନାମକ ପଞ୍ଚମ ଅବତାର, ସମୟ ବିକୃତ ହେବା ସମୟରେ ଦେଖା ଦେଇଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ଏକ ଛଟ ଅବତାରରେ, ଆତ୍ରିଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା। ସେ ଭାବେ ଯଜ୍ଞରେ ଆସିଥିଲେ। ନବମ ଅବତାରରେ, ସେ ରାଜାର ଆକୃତି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଦଶମ ଅବତାରରେ, ସେ ମହାପ୍ରଳୟ ସମୟରେ ମାଛର ଆକୃତି ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଦାନବମାନେ ମନ୍ଦର ପର୍ବତକୁ ବ୍ୟବହାର କରି ସମୁଦ୍ର ଚାଳନା କରିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ଅବତାର ଦହାନ୍ତରେ ଧନ୍ବନ୍ତରୀ ଦେଖା ଦେଇଥିଲେ। ତର୍କର ଚରଦଶ ଅବତାର ନୃସିଂହ, ଯିଏ ଦୈତ୍ୟ ରାଜାକୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲେ। ପନ୍ଚମ ଅବତାରରେ, ସେ ବାଳିଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ଷଷ୍ଠ ଅବତାରରେ, ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ବିରୋଧୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ପ୍ରକାଶିତ ହେଲେ। ସପ୍ତମ ଅବତାରରେ, ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ପାରାଶରଙ୍କରୁ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ମାନବ-ଦେବୀୟ ଆକୃତି ଗ୍ରହଣ କରି, ସେ ଦେବତାଙ୍କର କାମକୁ ସମ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ଉପସମ୍ପାଦନରେ, କଳିର ଅନ୍ତିମ ସମୟରେ, ଦେବତାଙ୍କର ବିରୋଧୀଙ୍କୁ ମୋହିତ କରିବାକୁ ତାଙ୍କର ଅବତାର ହେବ। କଳିର ଅନ୍ତିମ ସମୟରେ, ରାଜାମାନେ ପ୍ରାୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲେ। ସୂତ କହିଥିଲେ, "ଦୁଇବର୍ଣ୍ଣ, ହରିଙ୍କର ଅବତାର ଅନେକ, ଯେଉଁଥିରେ ସୃଷ୍ଟି ଏବଂ ଅନ୍ୟ କାର୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ, ଯାହାକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ କରାଯିବ।" ଗରୁଡ ପୁରାଣ କେମିତି ତୁମକୁ ଭ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କଥା ହେବ? ସୂତ କହିଲେ, "ମୁଁ ଭ୍ୟାସଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଇଶ୍ୱରରେ ଧ୍ୟାନ ଦେଇଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ମୁଁ ବସି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲି। ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ କରିଥିବାରୁ, ସେ ସର୍ବସ୍ଥାନୀୟ ଏକ ଜଣା ପ୍ରାରମ୍ଭ କରିଛ। ସୁତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଗରୁଡ ପୁରାଣ କହିବି।" ଏହି ଭାବେ, ଗରୁଡ ମହାପୁରାଣର କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନ ଓ ପୂଜାରେ ମାର୍ଗଦର୍ଶନ କରେ।