तथाष्टादश विद्याश्च हरी रुद्रं ततोऽब्रवीत् हरिरुवाच 2.
मग अठरा विद्या सांगितल्या; हरिने रुद्राला सांगितले, हरि म्हणाला:
अहं हि देवो देवानां सर्वलोकेश्वरेश्वरः 2.
मीच देवांचा देव आहे, सर्व लोकांचा आणि त्यांच्या अधिपतींचा स्वामी आहे.
अहं हि पूजितो रुद्र ! ददामि परमां गतिम् 2.
हे रुद्र, जेव्हा माझी पूजा केली जाते, तेव्हा मी सर्वात उच्च अवस्था देतो.
जगत्स्थितेरहं बीजं जगत्कर्त्ता त्वहं शिव ! 2.
शिवा, या जगाच्या अस्तित्वाचं मूळ बीज मीच आहे; आणि या सृष्टीचा कर्ताही मीच आहे.
अवतारैश्च मत्स्याद्यैः पालयाम्यखिलं जगत् 2.
माझ्या मत्स्य आणि इतर अवतारांनी मी हे संपूर्ण जग रक्षण करतो.
स्वर्गादीनां च कर्त्ताहं स्वर्गादीन्यहमेव च 2.
स्वर्ग आणि इतर सर्व गोष्टींचा कर्ता मीच आहे; आणि खरंतर, मीच स्वर्ग वगैरे आहे.
ज्ञाता श्रोता तथा मन्ता वक्ता वक्तव्यमेव च 2.
मी जाणणारा आहे, ऐकणारा आहे, विचार करणारा आहे, बोलणारा आहे आणि जे बोलायचं आहे तेही मीच आहे.
ध्यानं पूजोपहारोऽहं मण्डलान्यहमेव च 2.
मी ध्यान आहे, पूजा अर्पण आहे, आणि मीच पवित्र मंडळेही आहे.
सर्वज्ञानान्यहं शम्भो ! ब्रह्मात्माहमहं शिव ! 2.
शंभो, मी सर्व ज्ञान आहे; शिवा, मीच ब्रह्माचा आत्मा आहे.
अहं साक्षात्सदाचारो धर्मोऽहं वैष्णवो ह्यहम् 2.
मी प्रत्यक्ष सदाचार आहे; मीच धर्म आहे आणि खरोखर मी वैष्णव मार्गही आहे.
यमोऽहं नियमो रुद्र ! व्रतानि विविधानि च 2.
रुद्र, मी यम म्हणजेच संयम आहे, नियम आहे आणि विविध व्रतेही मीच आहे.
पुरा मां गरुडः पक्षी तपसाराधयद्भुवि 2.
पूर्वी गरुड हा पक्षी पृथ्वीवर तप करून माझी आराधना करत होता.
मम माता च विनता नागैर्दासीकृता हरे 2.
आणि माझी आई विनता, हे हरी, नागांनी दासी बनवली होती.
दास्याद्विमोक्षयिष्यामि यथाहं वाहनस्तव 2.
जसं मी तुझं वाहन झालो, तसं मी तिला दास्यत्वातून मुक्त करीन.
पुराणसंहिताकर्त्ता यथाऽहं स्यां तथा कुरुं विष्णुरुवाच 2.
जसं मी पुराण संहितांचा रचयिता आहे, तसंच तूही कर, असं विष्णू म्हणाले.
नागदास्यान्मातरं त्वं विनतां मोक्षयिष्यसि 2.
तू आपल्या आई विनताला नागांच्या दास्यत्वातून मुक्त करशील.
महाबलो वाहनस्त्वं भविष्यसि विषार्दनः 2.
तू महाबली, वाहन आणि विषाचा नाश करणारा होशील.
यदुक्तं मत्स्वरूपं च तव चाविर्भविष्यति 2.
माझ्या ज्या रूपाचं वर्णन झालं आहे, ते रूप तुझ्यासाठी प्रकट होईल.
यथाहं देवदेवानां श्रीः ख्यातो विनतासुत 2.
जसं मी देवांच्या श्रीमंतीसाठी प्रसिद्ध आहे, तसंच, हे विनतेचा पुत्र—
यथाहं कीर्त्तनीयोऽथ तथा त्वं गरुडात्मना 2.
जसं मी कीर्तनीय आहे, तसंच तूही गरुडस्वरूपाने कीर्तनीय आहेस.
इत्युक्तो गरुडो रुद्र ! कश्यपायाह पृच्छते 2.
असं ऐकून गरुडाने कश्यपाला विचारले, हे रुद्र.
स्वयं चान्यमना भूत्वा विद्ययान्यान्य जीवयत् गरुडोक्तं गारुडं हि श्रृणु रुद्र ! मदात्मकम् ।। 2.
गरुड स्वतः वेगळ्या विचारात गुंतला आणि विद्या वापरून दुसऱ्याला जिवंत केले. हे रुद्र, माझ्या स्वरूपातील, गरुडाने सांगितलेले गारुड उपदेश ऐक.
इति रुद्राब्जजौ विष्णोः शुश्राव ब्रह्मणो मुनिः 3.
अशा रीतीने, त्या ऋषीने ब्रह्माकडून कमळातून जन्मलेल्या रुद्र आणि विष्णू यांच्याबद्दल ऐकले.
मुनीनां श्रृण्वतां मध्ये सर्गाद्यं देवपूजनम् 3.
ऋषी ऐकत असताना, सृष्टीच्या आरंभी देवांची पूजा कशी झाली हे सांगितले गेले.
वर्णाश्रमादिधर्माश्च दानराज्यादिधर्मकाः 3.
वर्ण आणि आश्रम यांचे कर्तव्य, तसेच दान आणि राज्य यांचे धर्मही समजावून सांगितले.
अंगानि प्रलयो धर्मकामार्थज्ञानमुत्तमम् 3.
त्यात सर्व अंग, प्रलय, आणि धर्म, काम, अर्थ यांचे श्रेष्ठ ज्ञान सांगितले.
पुराणे गारुडे सर्वं गरुडो भगवानथ 3.
या सर्व गोष्टी भगवंत गरुडाने गारुड पुराणात सांगितल्या.
भुत्वा हरेर्वाहनं च सर्गादीनां च कारणम् 3.
जो हरिचा वाहन झाला आणि सृष्टी व तिच्या घडामोडींचे कारण ठरला,
चक्रे क्षुधा हृतं यस्य ब्रह्माण्डमुदरे हरेः 3.
ज्याच्या भुकेने हरिच्या पोटात असलेले ब्रह्मांड घेतले गेले, त्याने हे सर्व केले.
कश्यपो गारुडाद्वृक्षं दग्धं चाजीवयद्यतः 3.
कश्यपाने गरुडाच्या उपदेशाच्या सामर्थ्याने गरुडाने जाळलेले झाड पुन्हा जिवंत केले.