गरुडपुराणम्

सतक्रं कुशमलं वा मर्कटी मूलमेव वा । काञ्जिकेन च वाकुच्या मूलं वै दन्तरोगनुत् ॥ १,१८४.

सतक, कुशमळ किंवा मर्कटीची मुळे, तसेच वाकुचीची मुळे कांजीसोबत घेतल्यास दातांचे रोग बरे होतात.

तथेन्द्रवारुणीमूलं वारिपीतं विषादिहृत् । सुरभिकामूलपा नाद्वा तन्नाशो भवेच्छिव ॥ १,१८४.

इंद्रवारीणीची मुळे पाण्यासोबत घेतल्यास विषारी पदार्थ दूर होतात; किंवा सुरभिकेची मुळे प्यायल्याने असे सर्व विकार नष्ट होतात, हे शुभ आहे.

शिरोरोगहरं लेपाद्गुञ्जाचूर्णं सकाञ्जिकम् । बला चातिबला यष्टी शर्करा मधुसंयुता ॥ १,१८४.

गुंजेचे चूर्ण कांजीसोबत डोक्याला लावल्यास डोकेदुखी बरी होते; बला, अतिबला, यष्टिमधू साखर आणि मधासोबत घेतल्यासही फायदा होतो.

वन्ध्यागर्भकरी पीता नात्र कार्या विचारणा । श्वेतापराजितामूलं पिप्पलीशुण्ठिकायुतम् ॥ १,१८४.

हे प्यायल्याने वंध्येला गर्भधारणा होते—यात शंका नाही; पांढऱ्या अपराजितेची मुळे, पिंपळी आणि सुंठ यांचा उपयोग करावा.

परिपिष्टं शिरोलेपाच्छिरः शूलविनाशनम् । निर्गुण्डिकाशिखां पीत्वा गण्डमालां विनाशयेत् ॥ १,१८४.

हे दळून डोक्याला लावल्यास डोकेदुखी नाहीशी होते; निर्गुंडीच्या टोकाचा रस प्यायल्यास गंडमाळा नष्ट होते.

केतकीपत्रजं क्षारं गुडेन सह भक्षयेत् । तक्रेण शरपुङ्खां वा पीत्वा प्लीहां विनाशयेत् ॥ १,१८४.

केतकीच्या पानांचा क्षार गुळासोबत खाल्ल्यास, किंवा शरपुंखा ताकासोबत प्यायल्यास प्लीहाचे विकार नाहीसे होतात.

मातुलङ्गस्य निर्यासं गुडाज्येन समन्वितम् । वातपित्तजशूलानि हन्ति वै पानयोगतः । शुण्ठी सौवर्चलं हिङ्गु पीतं हृदयरोगनुत् ॥ १,१८४.

मातुलुंगाचा रस गूळ आणि तुपासोबत घेतल्यास वात-पित्तामुळे होणारे वेदना दूर होतात; सुंठ, सैंधव आणि हिंग प्यायल्याने हृदयाचे रोग बरे होतात.

श्रीगरुडमहापुराणम्

श्रीगरुडमहापुराण

हरिरुवाच । आं गणपतये इति अयं गणपतेर्न्मन्त्रो धनविद्याप्रदायकः ॥ १,१८५.

हरि म्हणाला: 'आं गणपतये'—हा गणपतीचा मंत्र धनविद्या देणारा आहे.

इममष्टसहस्रञ्च जप्त्वा बद्ध्वा शिखां ततः । व्यवहारे जयः स्याच्च शतं जापान्नृणां प्रियः ॥ १,१८५.

ही आठ हजार वेळा जपून, मग शिखा बांधल्यावर, व्यवहारात नेहमी जय मिळतो. आणि शंभर वेळा जप केल्यास सर्व लोकांना तो प्रिय होतो.

तिलानां तु घृताक्तानां कृष्णानां रुद्र होमयेत् । अष्टोत्तरसहस्रन्तु राजा वश्यस्त्रिभिर्दिनैः ॥ १,१८५.

काळ्या तीळांना तुप लावून, ते रुद्राला होम करावेत; असे एक हजार आठ वेळा केल्यावर, तीन दिवसांत राजा वश होतो.

अष्टम्याञ्च चतुर्दश्यामुपोष्याभ्यर्च्य विघ्नराट् । तिलाक्षतानां जुहुयादष्टोत्तरसहस्रकम् । अपाजितः स्याद्युद्धे च सर्वे तञ्च सिषेविरे ॥ १,१८५.

अष्टमी किंवा चतुर्दशीला उपवास करून, विघ्नराजाची पूजा करावी. नंतर तिळ आणि अक्षता यांचे एक हजार आठ आहुती द्याव्यात; मग युद्धात कोणीही त्याचा पराभव करू शकत नाही आणि सर्वजण त्याची सेवा करतात.

जप्त्वा चाष्टसहस्रन्तु ततश्चाष्टशतेन हि । शिखां बद्ध्वा राजकुले व्यवहारे जयो भवेत् ॥ १,१८५.

आठ हजार वेळा जप करून, नंतर एकशे आठ वेळा जप करावा. मग शिखा बांधून, राजदरबारात व्यवहारात नेहमी जय मिळतो.

ह्रीङ्कारं सविसर्गञ्च प्रातः काले नरस्तु यः । स्त्रीणां ललाटे विन्यस्य वशतां नयति ध्रुवम् ॥ १,१८५.

जो पुरुष सकाळी 'ह्रीं' हा अक्षर आणि विसर्ग घेऊन, स्त्रीच्या कपाळावर लावतो, तो तिला नक्कीच वश करू शकतो.

सुसमाहितचित्तेन विन्यस्य प्रमदालये । सोत्कामां कामिनीं कुर्यान्नात्र कार्या विचारणा ॥ १,१८५.

पूर्ण एकाग्रतेने, स्त्रियांच्या वसतिगृहात हे लावल्यास, इच्छाशक्ती असलेली स्त्री देखील उत्कट होते; यात शंका नाही.

जुहुयादयुतं यस्तु शुचिः प्रयतमानसः । दृष्टिमात्रे सदा तस्य वश्यमायान्ति योषितः ॥ १,१८५.

जो शुद्ध आणि एकाग्र मनाने दहा हजार आहुती देतो, त्याच्या केवळ नजरेने स्त्रिया नेहमी वश होतात.

मनः शिलापत्रकञ्च सगोरोचनकुङ्कुमम् । कृत एभिश्च तिलके वश्यमायान्ति योषितः ॥ १,१८५.

मनाचा अर्क, शिळा, गायीचे पित्त आणि केशर यांचा टिळा कपाळावर लावल्यास, स्त्रिया वश होतात.

भृङ्गराट्सहदेवा च वचा श्वेतापराजिता । तेनैव तिलकं कृत्वा त्रैलोक्यं वशतां नयेत् ॥ १,१८५.

भृंगराज, सहदेव, वचा आणि पांढरी अपराजिता यांचा टिळा लावल्यास, तीनही लोक वश होतात.

गोरोचना मीनपित्तमाभ्याञ्च कृतवर्तिकः । यः पुमांस्तिलकं कुर्याद्वामहस्तकनिष्ठया । स करोति वशे सर्वं त्रैलोक्यं नात्र संशयः ॥ १,१८५.

गायीचे पित्त आणि माशाचे पित्त यांची वर्टी करून, डाव्या हाताच्या लहान बोटाने टिळा लावल्यास, सर्व त्रैलोक्य वश होते; यात शंका नाही.

गोरोचना महादेव ! धातुशोणितभाविता । एतैर्वैतिलकं कृत्वा सा नरं यं निरीक्षते । तत्क्षणात्तं वशे कुर्या न्नात्र कार्या विचारणा ॥ १,१८५.

महादेव, गायीचे पित्त आणि धातूचे रक्त यांचा टिळा कपाळावर लावल्यावर, जी स्त्री त्या पुरुषाकडे पाहते, ती क्षणातच त्याच्या वश होते; यात काहीच विचार करण्याची गरज नाही.

नागेश्वरञ्च शैलेयं त्वक्पत्रञ्च हरीतकी । चन्दनं कुष्ठसूक्ष्मैलारक्तशालिसमन्विता ॥ १,१८५.

नागकेशर, शिलाजीत, हरडाची साल आणि पान, चंदन, कुड, सूक्ष्म गूगुळ आणि लाल तांदूळ हे वापरावेत.

एतैर्धूपो वशकरः स्मरबाणैः स्मारार्दनः । रतिकाले महादेव पार्वतीप्रिय शङ्कर ॥ १,१८५.

या सर्वांनी केलेला धूप वश करणारा असतो, कामदेवाच्या बाणांना भेदतो आणि रतीच्या वेळी, हे महादेव, पार्वतीला प्रिय असतो.

निजशुक्रं गृही त्वा तु वामहस्तेन यः पुमान् । कामिनीचरणं वामं लिंपेत्स स्यात्स्त्रियाः प्रियः ॥ १,१८५.

जो पुरुष स्वतःचे वीर्य डाव्या हाताने घेऊन, कामिनीच्या डाव्या पायाला लावतो, तो तिचा प्रिय होतो.

सैन्धवञ्च महादेव पारावतमलं मधु । एभिर्लिप्ते तु लिङ्गे वै कामिनीवशकृद्भवेत् ॥ १,१८५.

महादेव, सैंधव मीठ, कबुतराची विष्ठा आणि मध यांनी लिंगाला लावल्यास, कामिनी वश होते.

पुष्पाणि पञ्चरक्तानि गृहीत्वा यानि कानि च । तत्तुल्यञ्च प्रियङ्गुञ्च पेषयेदेकयोगतः । अनेन लिप्तलिङ्गस्य कामिनीवशतामियात् ॥ १,१८५.

पाच प्रकारची लाल फुले आणि तितकाच प्रियंगू घेऊन, एकत्र वाटून, लिंगाला लावल्यास, स्त्रिया वश होतात.

हयगन्धा च मञ्जिष्ठा मालतीकुसुमानि च । श्वेतसषर्प एतैश्च लिप्तलिङ्गः स्त्रियाः प्रियः ॥ १,१८५.

हयगंध, मंजीष्ठा, मोगऱ्याची फुले आणि पांढरी मोहरी यांनी लिंगाला लेप केल्यास, स्त्रियांना तो प्रिय होतो.

मूलन्तु काकजङ्घाया दुग्धपीतन्तु शोषनुत् । अश्वगन्धानागबलागुडमाषनिषेविणः । रूपं भवेद्यथा तद्वन्नवयौवनचारिणाम् ॥ १,१८५.

काकजंघा या वनस्पतीचे मूळ दूधात उकडून व वाळवून घेतल्यास, तसेच अश्वगंधा, नागबला, गूळ आणि काळे हरभरे यांचा वापर करणाऱ्यांना, नेहमी तारुण्यसमान सौंदर्य मिळते.

लौहचूर्णसमायुक्तं त्रिफलाचूर्णमेव वा । मधुना सेवितं रुद्र परिणामाख्यशूलनुत् ॥ १,१८५.

लोहाचंूर्ण किंवा त्रिफळाचंूर्ण मधात मिसळून घेतल्यास, हे रुद्र, पचनाच्या वेदना कमी होतात.

क्वथितोदकपानन्तु शम्बूकक्षारकं तथा । मृगशृङ्गं ह्यग्निदग्धं गव्याज्येन समन्वितम् । पीत हृत्पृष्ठशूलानां भवेन्नाशकरं शिव ॥ १,१८५.

शंभूकक्षार आणि आगित भाजलेलं मृगशृंग, गायीच्या तुपात मिसळून, उकळवलेल्या पाण्यात घालून प्यायल्यास, हे शिवा, हृदय आणि पाठदुखी नाहीशी होते.