गरुडपुराणम्

श्रीगरुडमहापुराणम् १८० हरिरुवाच । वचा मांसी च बिल्वञ्च तगरं पद्मकेसरम् । नागपुष्पं प्रियङ्गुञ्च समभागानि चूर्णयेत् । अनेन धूपितो मर्त्यः कामवद्विचरेन्महीम् ॥ १,१८०.

वचा, मांसी, बेल, तगर, कमळकेशर, नागपुष्प आणि प्रियंगू — हे सर्व सारखे भाग घेऊन पूड करावी; या धुपाने शुद्ध झालेला मनुष्य इच्छेनुसार पृथ्वीवर वावरतो.

कर्पूरं देवदारुञ्च मधुना सह योजयेत् । लिङ्गलेपाच्च तेनैव वशीकुर्यात्स्त्रियं किल ॥ १,१८०.

कर्पूर, देवदारू आणि मध एकत्र मिसळून लिंगाला लावल्यास, त्या पुरुषाने स्त्रीला आपल्या वशात आणता येते.

मैथुनं पुरुषो गच्छेद्गृह्णीयात्स्वकमिन्द्रियम् । वामहस्तेन वामञ्च हस्तं लिंपेत्तु यत्स्त्रियाः । आलिप्ता स्त्री वशं याति नान्यं पुरुषमिच्छति ॥ १,१८०.

पुरुषाने मैथुन करताना आपली इंद्रिये संयमित ठेवावीत; डाव्या हाताने त्या स्त्रीच्या डाव्या हातावर हे मिश्रण लावावे. असे लावल्यावर ती स्त्री पूर्णपणे त्याच्या वशात येते आणि दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाची इच्छा करत नाही.

ओं रक्तचामुण्डे अमुकं मे वशमानय आनय ओं ह्रीं ह्रैं ह्रः फट् । इमं जप्त्वायुतं मन्त्रं तिलकेन च शङ्कर ! । गोरोचनासंयुतेन स्वरक्तेन वशी भवेत् ॥ १,१८०.

‘ॐ रक्तचामुंडे अमुक मला वश करा, आणा, ॐ ह्रीं ह्रैं ह्रः फट्’ हा मंत्र दहा हजार वेळा जपून, स्वतःच्या रक्तात गोरोचन मिसळून कपाळावर तिलक लावल्यास, मनुष्याला वश करण्याची शक्ती मिळते.

सैन्धवं कृष्णलवणं सौवीरं मत्स्यपित्तकम् । मधु सर्पिः सितायुक्तं स्त्रीणां तद्भगलेपनात् ॥ १,१८०.

सैंधव मीठ, काळं मीठ, सौवीर मीठ, मासळीचं पित्त, मध, तूप आणि साखर हे सर्व एकत्र करून स्त्रीच्या योनीला लावल्यास इच्छित परिणाम मिळतो.

यः पुमान्मैथुनं गच्छेन्नान्यां नारीं गमिष्यति । शङ्कपुष्पी वचा मांसी सोम राजी च फल्गुकम् ॥ १,१८०.

जो पुरुष अशा प्रकारे मैथुन करतो, त्याला दुसऱ्या स्त्रीची इच्छा होत नाही; यासाठी शंखपुष्पी, वचा, मांसी, सोम, राजी आणि फाल्गुक यांचा वापर करावा.

माहिषं नवनीतञ्च त्वकीकृत्य भिषग्वरः । समूलानि स पत्राणि क्षीरेणाज्येन पेषयेत् ॥ १,१८०.

उत्तम वैद्याने म्हशीचे चरब आणि ताजे लोणी, या वनस्पतींची मुळे व पाने घेऊन, दूध आणि तूपात एकत्र वाटावे.

गुटिकां शोधितां कृत्वा नारीयोन्या प्रवेशयेत् । दशवारं प्रसूतापि पुनः कन्या भविष्यति ॥ १,१८०.

औषधी गोळी तयार करून शुद्ध केल्यावर ती स्त्रीच्या योनीत घालावी; जरी ती स्त्री दहा वेळा प्रसूती झाली असेल, तरी ती पुन्हा कुमारीसारखी होते.

सर्षपाश्च वचा चैव मदनस्य फलानि च । मार्जारविष्ठा धत्तुर स्त्रीकेशेन समन्वितः ॥ १,१८०.

मोहरी, वचा, मदनाचे फळ, मांजराची विष्ठा, धत्तूरा आणि स्त्रियांचे केस हे एकत्र वापरावेत.

चातुर्थिकहरो धूपो डाकिनीज्वरनाशकः । अर्जुनस्य च पुष्पाणि भल्लातकविडङ्गके ॥ १,१८०.

अर्जुनाची फुले, भल्लातक आणि विडंग यांचा धूर दिल्यास चौथ्या दिवशीचा ताप आणि डाकिनीजन्य ताप नाहीसा होतो.

बला चैव सर्जरसं सौवीरसर्षपास्तथा । सर्पयूकामक्षिकाणां धूमो मशकनाशनः ॥ १,१८०.

बला, सर्जरसाय, सौवीर मीठ आणि मोहरी यांच्या धुरीने साप, उवा, माशी आणि डास नष्ट होतात.

भूतलायाश्च चूर्णेन स्तम्भः स्याद्योनिपूरणात् । तेन लेपनतो योनौ भगस्तम्भस्तु जायते ॥ १,१८०.

भूतलाच्या चूर्णाने योनी भरल्यास आकुंचन येते; तेच चूर्ण योनीला लावल्यास भग आकुंचित होते.

श्रीगरुडमहापुराणम् १८१ हरिरुवाच । ताम्बूलञ्च घृतं क्षौद्रं लवणं ताम्रभाजने । तथा पयः समायुक्तं चक्षुः शूलहरं परम् ॥ १,१८१.

श्रीहरी म्हणाले: तांबूल, तूप, मध, मीठ तांब्याच्या भांड्यात दूधासह एकत्र केल्यास डोळ्यांच्या वेदनेवर उत्तम उपाय होतो.

हरीतकी वचा कुष्ठं व्योषं हिङ्गु मनः शिला । कासे श्वासे च हिक्कायां लिह्यात्क्षौद्रं घृप्लुतम् ॥ १,१८१.

हरीतकी, वचा, कुष्ट, त्रिकटू, हिंग आणि मनःशिला हे मध व तुपासह चाटल्यास खोकला, दमा आणि हिक्का यावर लाभ होतो.

पिप्पलीत्रिफलाचूर्णं मधुना लेहयेन्नरः । नश्यते पीनसः कासः श्वासश्च बलवत्तरः ॥ १,१८१.

पिंपळी, त्रिफळा चूर्ण आणि मध एकत्र करून चाटल्यास पिनस, खोकला नाहीसा होतो आणि श्वास मजबूत होतो.

समूलचित्रकं भस्मपिप्पलीचूर्णकं लिहेत् । श्वासं कासञ्च हिक्काञ्च मधुमिश्रं वृषध्वज ! ॥ १,१८१.

समूळ चित्रक, त्याची भस्म आणि पिंपळी चूर्ण मधात मिसळून चाटल्यास, वृषध्वज, दमा, खोकला आणि हिक्का यावर आराम मिळतो.

नीलोत्पलं शर्करा च मधुकं पद्मकं समम् । तण्डुलोदकसंमिश्रं प्रशमेद्रक्तविक्रियाः ॥ १,१८१.

नील कमळ, साखर, मधुक आणि पद्मक हे समप्रमाणात घेऊन तांदळाच्या पाण्यात मिसळल्यास रक्ताचे विकार शांत होतात.

शुण्ठी च शर्करा चैव तथा क्षौद्रेण संयुता । कोकिलस्वर एव स्याद्गुटिका भुक्तिमात्रतः ॥ १,१८१.

सुंठ आणि साखर मधात मिसळून, जेवणाच्या प्रमाणात गोळी करून घेतल्यास, आवाज कोकिळेसारखा मधुर होतो.

हरितालं शङ्खचूर्णं कदलीदलभस्मना । एतद्द्रव्येण चोद्वर्त्य लोमशातनमुत्तमम् ॥ १,१८१.

हरिताल, शंखचूर्ण आणि केळीच्या पानांची भस्म या द्रव्याने चोळल्यास, केस उत्तम प्रकारे निघून जातात.

लवणं हरितालञ्च तुम्बिन्याश्च फलानि च । लाक्षारससमायुक्तं लोमशातनमुत्तम् ॥ १,१८१.

मीठ, हरताल आणि तुंबिनीच्या फळांना लाक्षारस मिसळून बनवलेले लेप केस काढण्यासाठी उत्तम आहे.

सुधा च हरितालञ्च शङ्खभस्म मनः शिला । सैन्धवेन सहैकत्र छागमूत्रेण पेषयेत् ॥ १,१८१.

सुधा, हरताल, शंखभस्म आणि मनःशिला, हे सैंधव मीठ आणि शेळीच्या मूत्रासोबत एकत्र वाटावे.

तत्क्षणोद्वर्तनादेव लोमशातनमुत्तमम् । शङ्खमामलकं पत्रं धातक्याः कुसुमानि च ॥ १,१८१.

हे लेप लगेच लावल्यास केस काढण्यासाठी फारच प्रभावी आहे. तसेच, शंख, आवळ्याची पाने आणि धातकीची फुलेही वापरावीत.

पिष्ट्वा तत्पयसा सार्धं सप्ताहं धारयेन्मुखे । स्निग्धाः श्वेताश्च दन्ताश्च भवन्ति विमलप्रभाः ॥ १,१८१.

ही सर्व द्रव्ये दूधासोबत वाटून, सात दिवस तोंडात धरावीत. त्यामुळे दात गुळगुळीत, पांढरे आणि चमकदार होतात.

श्रीगरुडमहापुराणम् १८२ हरिरुवाच । शरद्ग्रीष्मवसन्तेषु प्रायशो दधि गर्हितम् । हेमन्ते शिशिरे चैव वर्षासु दधि शस्यते ॥ १,१८२.

श्रीहरि म्हणाले: शरद, उन्हाळा आणि वसंत ऋतूत दही टाळावे. हिवाळा, शिशिर आणि पावसाळ्यात मात्र दही खाणे योग्य आहे.

भुक्ते तु शर्करा पीता नवनीतेन बुद्धिकृत् । गुडस्य तु पुराणस्य पलमेकन्तु भक्षयेत् । स्त्रीसहस्रञ्च संगच्छेत्पुमान्बलयुतो हर ! ॥ १,१८२.

जेवल्यावर साखर आणि ताजे लोणी मिसळून प्यायल्याने बुद्धी वाढते. जुना गूळ एक तोळा खावा, मग बलवान पुरुष हजार स्त्रियांबरोबर संग करू शकतो, हे हरांनो.

कुष्ठं संचूर्णितं कृत्वा घृतमाक्षिकसंयुतम् । भक्षयेत्स्वप्नवेलायां बलीपलितनाशनम् ॥ १,१८२.

कुष्ठाचे चूर्ण तूप आणि मधासोबत मिसळून झोपण्यापूर्वी खावे. त्यामुळे ताकद वाढते आणि पांढरे केस नाहीसे होतात.

अतसीमाषगोधूमचूर्णं कृत्वा तु पिप्पली । घृतेन लेपयेद्गत्रमोभिः सार्धं विचक्षणः । कन्दर्पसदृशो मर्त्यो नित्यं भवति शङ्कर ! ॥ १,१८२.

अळशी, माष आणि गहू यांचे चूर्ण, पिंपळी घालून, तूप व पाण्यात मिसळून अंगाला लावावे. हे नेहमी केल्यास मनुष्य कामदेवासारखा देखणा होतो, शंकरा.

यवास्तिलाश्वगन्धा च मुशली सरला गुडम् । एभिश्च रचितां जग्ध्वा तरुणो बलवान्भवेत् ॥ १,१८२.

जव, तीळ, अश्वगंधा, मुषळी, सरळ आणि गूळ यांचे मिश्रण खाल्ल्यास तरुण आणि बलवान होतो.

हिङ्गु सौवर्चलं शुण्ठीं पीत्वा तु क्वथितोदकैः । परिणामाख्यशूलञ्च अजीर्णञ्चैव नश्यति ॥ १,१८२.

हिंग, सौम्य मीठ आणि सुंठ उकळलेल्या पाण्यात घालून प्यायल्यास पचनाचा त्रास आणि पोटदुखी दूर होते.