गरुडपुराणम्

हरीतकीकषायेण मृष्ट्वा दन्तान्प्रलेपयेत् । दन्ताः स्युर्लोहिताः पुंसः श्वेता रुद्र न संशयः ॥ १,१७९.

हरीतकिच्या काढ्याने दात घासून, वरील मिश्रण लावल्यास, त्या पुरुषाचे दात लाल आणि पांढरे होतात, हे रुद्र, यात शंका नाही.

मूलकं स्विद्य मन्दाग्नौ रसं तस्य प्रपूरयेत् । कर्णयोः पूरणात्तेन कर्णस्त्रावो विनश्यति ॥ १,१७९.

मुळा मंद आचेवर शेकून, त्याचा रस काढावा आणि कानात टाकावा; असे केल्याने कानातून येणारा पू थांबतो.

अर्कपत्रं गृहीत्वा तु मन्दाग्नौ तापयेच्छनैः । निष्पीड्य पूरयेत्कर्णौ कर्णशूलं विनश्यति ॥ १,१७९.

अर्काची पाने हलक्या आचेवर शेकून, त्यांचा रस काढून कानात टाकल्यास कानदुखी नाहीशी होते.

प्रियङ्गुमधुका चैव धातक्युत्पलपाङ्क्तिभिः । मञ्जिष्ठा लोध्रलाक्षाभिः कपित्थस्वरसेन च । पचेत्तैलं तथा स्त्रीणां नश्येत्क्लेदः प्रपूरणात् ॥ १,१७९.

प्रियंगू, यष्टिमध, धातकी, कमळ, मंजीठ, लोध्र, लाख आणि कपित्थाचा रस — हे सर्व तेलात शिजवून, स्त्रियांनी लावल्यास ओलावा नाहीसा होतो.

शुष्कमूलकशुण्ठीनां क्षारो हिङ्गुमहौषधम् । सतपुष्पावचा कुष्ठं दारु शिग्र रसाञ्जनम् ॥ १,१७९.

वाळलेला मुळा, सुंठ, क्षार, हिंग, उत्तम औषधी, सतपुष्पा, वचा, कुष्ठ, दारू, शिग्रू आणि रसायन.

सौवर्चलं यवक्षारं तथा सर्जकसैन्धवम् । तथा ग्रन्थिर्विडं मुस्तं मधुयुक्तं चतुर्गुणम् ॥ १,१७९.

सैंधव, जवाचे क्षार, सर्जक, खड्या मीठ, ग्रंथी, विडंग, मुस्ता आणि त्यात चारपट मध घ्यावे.

मातुलुं गरसस्तद्वत्कदल्याश्च रसो हि तैः । पक्वतैलं हरेदाशु स्त्रावादींश्च न संशयः ॥ १,१७९.

मातुलुंगाचा रस आणि केळीचा रस, वरील सर्व पदार्थांसह तेलात शिजवून घेतल्यास, स्त्रियांचे स्त्राव वगैरे तक्रारी लवकर नाहीशा होतात, यात शंका नाही.

कर्णयोः कृमिनाशः स्यात्कटुतैलस्य पूरणात् । हरिद्रा निम्बपत्राणि पिप्पल्यो मरिचानि च ॥ १,१७९.

कडू तेल कानात टाकल्यास कानातील किडे मरतात; हळद, निंबाची पाने, पिंपळी आणि मिरी.

विडङ्गभद्रं मुस्तञ्च सप्तमं विश्वभेषजम् । गोमूत्रेण च पिष्ट्वैव कृत्वा च वटिकां हर ! । अजीर्णहृद्भवेच्चैकं द्वयं विषूचिकापहम् ॥ १,१७९.

विडंग, भद्र, मुस्ता आणि सातवे — हे सर्व गोमुत्रात वाटून गोळ्या बनवाव्यात; अपचनासाठी एक गोळी, आणि विषूचिकेसाठी दोन गोळ्या घ्याव्यात.

पटोलं मधुना हन्ति गोमूत्रेण तथाबुदम् । एषा च शङ्करी वर्तिः सर्वनेत्रामया पहा ॥ १,१७९.

पटोळा मधात मिसळून, गोमुत्रासह घेतल्यास पोटाचे विकार दूर होतात; ही शंकारी वटी सर्व नेत्ररोग नाहीशी करते.

श्रीगरुडमहापुराणम् १८० हरिरुवाच । वचा मांसी च बिल्वञ्च तगरं पद्मकेसरम् । नागपुष्पं प्रियङ्गुञ्च समभागानि चूर्णयेत् । अनेन धूपितो मर्त्यः कामवद्विचरेन्महीम् ॥ १,१८०.

वचा, मांसी, बेल, तगर, कमळकेशर, नागपुष्प आणि प्रियंगू — हे सर्व सारखे भाग घेऊन पूड करावी; या धुपाने शुद्ध झालेला मनुष्य इच्छेनुसार पृथ्वीवर वावरतो.

कर्पूरं देवदारुञ्च मधुना सह योजयेत् । लिङ्गलेपाच्च तेनैव वशीकुर्यात्स्त्रियं किल ॥ १,१८०.

कर्पूर, देवदारू आणि मध एकत्र मिसळून लिंगाला लावल्यास, त्या पुरुषाने स्त्रीला आपल्या वशात आणता येते.

मैथुनं पुरुषो गच्छेद्गृह्णीयात्स्वकमिन्द्रियम् । वामहस्तेन वामञ्च हस्तं लिंपेत्तु यत्स्त्रियाः । आलिप्ता स्त्री वशं याति नान्यं पुरुषमिच्छति ॥ १,१८०.

पुरुषाने मैथुन करताना आपली इंद्रिये संयमित ठेवावीत; डाव्या हाताने त्या स्त्रीच्या डाव्या हातावर हे मिश्रण लावावे. असे लावल्यावर ती स्त्री पूर्णपणे त्याच्या वशात येते आणि दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाची इच्छा करत नाही.

ओं रक्तचामुण्डे अमुकं मे वशमानय आनय ओं ह्रीं ह्रैं ह्रः फट् । इमं जप्त्वायुतं मन्त्रं तिलकेन च शङ्कर ! । गोरोचनासंयुतेन स्वरक्तेन वशी भवेत् ॥ १,१८०.

‘ॐ रक्तचामुंडे अमुक मला वश करा, आणा, ॐ ह्रीं ह्रैं ह्रः फट्’ हा मंत्र दहा हजार वेळा जपून, स्वतःच्या रक्तात गोरोचन मिसळून कपाळावर तिलक लावल्यास, मनुष्याला वश करण्याची शक्ती मिळते.

सैन्धवं कृष्णलवणं सौवीरं मत्स्यपित्तकम् । मधु सर्पिः सितायुक्तं स्त्रीणां तद्भगलेपनात् ॥ १,१८०.

सैंधव मीठ, काळं मीठ, सौवीर मीठ, मासळीचं पित्त, मध, तूप आणि साखर हे सर्व एकत्र करून स्त्रीच्या योनीला लावल्यास इच्छित परिणाम मिळतो.

यः पुमान्मैथुनं गच्छेन्नान्यां नारीं गमिष्यति । शङ्कपुष्पी वचा मांसी सोम राजी च फल्गुकम् ॥ १,१८०.

जो पुरुष अशा प्रकारे मैथुन करतो, त्याला दुसऱ्या स्त्रीची इच्छा होत नाही; यासाठी शंखपुष्पी, वचा, मांसी, सोम, राजी आणि फाल्गुक यांचा वापर करावा.

माहिषं नवनीतञ्च त्वकीकृत्य भिषग्वरः । समूलानि स पत्राणि क्षीरेणाज्येन पेषयेत् ॥ १,१८०.

उत्तम वैद्याने म्हशीचे चरब आणि ताजे लोणी, या वनस्पतींची मुळे व पाने घेऊन, दूध आणि तूपात एकत्र वाटावे.

गुटिकां शोधितां कृत्वा नारीयोन्या प्रवेशयेत् । दशवारं प्रसूतापि पुनः कन्या भविष्यति ॥ १,१८०.

औषधी गोळी तयार करून शुद्ध केल्यावर ती स्त्रीच्या योनीत घालावी; जरी ती स्त्री दहा वेळा प्रसूती झाली असेल, तरी ती पुन्हा कुमारीसारखी होते.

सर्षपाश्च वचा चैव मदनस्य फलानि च । मार्जारविष्ठा धत्तुर स्त्रीकेशेन समन्वितः ॥ १,१८०.

मोहरी, वचा, मदनाचे फळ, मांजराची विष्ठा, धत्तूरा आणि स्त्रियांचे केस हे एकत्र वापरावेत.

चातुर्थिकहरो धूपो डाकिनीज्वरनाशकः । अर्जुनस्य च पुष्पाणि भल्लातकविडङ्गके ॥ १,१८०.

अर्जुनाची फुले, भल्लातक आणि विडंग यांचा धूर दिल्यास चौथ्या दिवशीचा ताप आणि डाकिनीजन्य ताप नाहीसा होतो.

बला चैव सर्जरसं सौवीरसर्षपास्तथा । सर्पयूकामक्षिकाणां धूमो मशकनाशनः ॥ १,१८०.

बला, सर्जरसाय, सौवीर मीठ आणि मोहरी यांच्या धुरीने साप, उवा, माशी आणि डास नष्ट होतात.

भूतलायाश्च चूर्णेन स्तम्भः स्याद्योनिपूरणात् । तेन लेपनतो योनौ भगस्तम्भस्तु जायते ॥ १,१८०.

भूतलाच्या चूर्णाने योनी भरल्यास आकुंचन येते; तेच चूर्ण योनीला लावल्यास भग आकुंचित होते.

श्रीगरुडमहापुराणम् १८१ हरिरुवाच । ताम्बूलञ्च घृतं क्षौद्रं लवणं ताम्रभाजने । तथा पयः समायुक्तं चक्षुः शूलहरं परम् ॥ १,१८१.

श्रीहरी म्हणाले: तांबूल, तूप, मध, मीठ तांब्याच्या भांड्यात दूधासह एकत्र केल्यास डोळ्यांच्या वेदनेवर उत्तम उपाय होतो.

हरीतकी वचा कुष्ठं व्योषं हिङ्गु मनः शिला । कासे श्वासे च हिक्कायां लिह्यात्क्षौद्रं घृप्लुतम् ॥ १,१८१.

हरीतकी, वचा, कुष्ट, त्रिकटू, हिंग आणि मनःशिला हे मध व तुपासह चाटल्यास खोकला, दमा आणि हिक्का यावर लाभ होतो.

पिप्पलीत्रिफलाचूर्णं मधुना लेहयेन्नरः । नश्यते पीनसः कासः श्वासश्च बलवत्तरः ॥ १,१८१.

पिंपळी, त्रिफळा चूर्ण आणि मध एकत्र करून चाटल्यास पिनस, खोकला नाहीसा होतो आणि श्वास मजबूत होतो.

समूलचित्रकं भस्मपिप्पलीचूर्णकं लिहेत् । श्वासं कासञ्च हिक्काञ्च मधुमिश्रं वृषध्वज ! ॥ १,१८१.

समूळ चित्रक, त्याची भस्म आणि पिंपळी चूर्ण मधात मिसळून चाटल्यास, वृषध्वज, दमा, खोकला आणि हिक्का यावर आराम मिळतो.

नीलोत्पलं शर्करा च मधुकं पद्मकं समम् । तण्डुलोदकसंमिश्रं प्रशमेद्रक्तविक्रियाः ॥ १,१८१.

नील कमळ, साखर, मधुक आणि पद्मक हे समप्रमाणात घेऊन तांदळाच्या पाण्यात मिसळल्यास रक्ताचे विकार शांत होतात.

शुण्ठी च शर्करा चैव तथा क्षौद्रेण संयुता । कोकिलस्वर एव स्याद्गुटिका भुक्तिमात्रतः ॥ १,१८१.

सुंठ आणि साखर मधात मिसळून, जेवणाच्या प्रमाणात गोळी करून घेतल्यास, आवाज कोकिळेसारखा मधुर होतो.

हरितालं शङ्खचूर्णं कदलीदलभस्मना । एतद्द्रव्येण चोद्वर्त्य लोमशातनमुत्तमम् ॥ १,१८१.

हरिताल, शंखचूर्ण आणि केळीच्या पानांची भस्म या द्रव्याने चोळल्यास, केस उत्तम प्रकारे निघून जातात.