गरुडपुराणम्

ओं ह्रीं गौरि देवि सौभाग्यं पुत्रवशादि देहि मे । ओं ह्रीं लक्ष्मि ! देवि सौभाग्यं सर्वं त्रैलोक्यमोहनम् ॥ १,१७८.

ॐ ह्रीं गौरी देवी, मला सौभाग्य आणि पुत्रांवर वशता दे. ॐ ह्रीं लक्ष्मी देवी, मला सर्व सौभाग्य आणि त्रैलोक्याला मोहिनी घालण्याची शक्ती दे.

सगन्धस्य हरिद्रायाः कुङ्कमानां च लेपतः । वशयेद्रुद्र धूपश्च तथापुष्पसुगन्धयोः ॥ १,१७८.

सुगंधी हळद आणि केशर लावल्याने, तसेच रुद्रधूप आणि फुलांच्या सुवासाने धूप दिल्यास, वशता मिळते.

दुरालभा वचा कुष्ठं कुङ्कुमञ्च शतावरी । तिलतैलेन संयुक्तं योनिलेपाद्वशी नरः ॥ १,१७८.

दुरालभा, वचा, कुष्ट, केशर आणि शतावरी, तीळ तेलात मिसळून योनीला लावल्यास, पुरुष वश होतो.

निम्बकाष्ठस्य धूमेन धूपयित्वा भगं वधूः । सुभगास्यात्साति रुद्र पतिर्दासो भविष्यति ॥ १,१७८.

निंबाच्या लाकडाच्या धुराने वधूचे अंग धुपविल्यास, हे रुद्र, ती स्त्री भाग्यवती होते, पण तिचा पती दास होतो.

माहिषं नवनीतञ्च कष्टञ्च मधुयष्टिका । सौभाग्यं भगलेपात्स्यात्पतिर्दासो भवेत्तथा ॥ १,१७८.

म्हशीचे लोणी, लाकूड आणि यष्टिमध याने अंगाला लेप दिल्यास स्त्रीला सौभाग्य मिळते, पण तिचा पती दास होतो.

मधुयष्टिश्च गोक्षीरं तथा च कण्टकारिका । एतानि समभागानि पिबेदुष्णेन वारिणा । चतुर्भागावशेषेण गर्भसम्भवमुत्तमम् ॥ १,१७८.

यष्टिमध, गायीचे दूध आणि कंटकारी हे सारखे भाग घेऊन, कोमट पाण्यात मिसळून प्यावे; जेव्हा त्यात एक चतुर्थांश उरतो, तेव्हा उत्तम गर्भधारण होते.

मातुलुङ्गस्य बीजानि क्षीरेण सह भावयेत् । तत्पीत्वा लभते गर्भं नात्र कार्या विचारणा ॥ १,१७८.

मातुलुंगाची बियाणे दुधात मिसळून प्यायल्यास गर्भधारण निश्चित होते, यात शंका नाही.

मातुलुङ्गस्य बीजानि मूलान्येरण्डकस्य च । घृतेन सह संयोज्य पाययेत्पुत्रकाक्षिणी ॥ १,१७८.

मातुलुंगाची बियाणे आणि एरंडाच्या मुळे, तुपात मिसळून, पुत्राची इच्छा असलेल्या स्त्रीला प्यायला द्यावे.

पश्वगन्धा मृत दुग्ध क्वथितं मुत्रकारकम् । पलाशस्य तु बीजानि क्षौद्रेण सह पेषयेत् । रजस्वला तु पीत्वा स्यात्मुष्पगर्भविवर्जिता ॥ १,१७८.

कस्तुरीच्या वासाचे वाळलेले दूध उकळून प्यायल्यास लघवी लागते; पलाशाच्या बियाण्यांना मधात वाटून, मासिक पाळीत असलेल्या स्त्रीने प्यायल्यास गर्भधारण होत नाही.

श्रीगरुडमहापुराणम् १७९ हरिरुवाच । हरितालं यवक्षांरं पत्राङ्गं रक्तचन्दनम् । जातिहिङ्गुलकं लाक्षां पक्त्वा दन्तान्प्रलेपयेत् ॥ १,१७९.

हरिताळ, जवाचे मीठ, पत्रांग, रक्तचंदन, जाईहिंगुळ, लाख — हे सर्व शिजवून दातांना लावावे.

हरीतकीकषायेण मृष्ट्वा दन्तान्प्रलेपयेत् । दन्ताः स्युर्लोहिताः पुंसः श्वेता रुद्र न संशयः ॥ १,१७९.

हरीतकिच्या काढ्याने दात घासून, वरील मिश्रण लावल्यास, त्या पुरुषाचे दात लाल आणि पांढरे होतात, हे रुद्र, यात शंका नाही.

मूलकं स्विद्य मन्दाग्नौ रसं तस्य प्रपूरयेत् । कर्णयोः पूरणात्तेन कर्णस्त्रावो विनश्यति ॥ १,१७९.

मुळा मंद आचेवर शेकून, त्याचा रस काढावा आणि कानात टाकावा; असे केल्याने कानातून येणारा पू थांबतो.

अर्कपत्रं गृहीत्वा तु मन्दाग्नौ तापयेच्छनैः । निष्पीड्य पूरयेत्कर्णौ कर्णशूलं विनश्यति ॥ १,१७९.

अर्काची पाने हलक्या आचेवर शेकून, त्यांचा रस काढून कानात टाकल्यास कानदुखी नाहीशी होते.

प्रियङ्गुमधुका चैव धातक्युत्पलपाङ्क्तिभिः । मञ्जिष्ठा लोध्रलाक्षाभिः कपित्थस्वरसेन च । पचेत्तैलं तथा स्त्रीणां नश्येत्क्लेदः प्रपूरणात् ॥ १,१७९.

प्रियंगू, यष्टिमध, धातकी, कमळ, मंजीठ, लोध्र, लाख आणि कपित्थाचा रस — हे सर्व तेलात शिजवून, स्त्रियांनी लावल्यास ओलावा नाहीसा होतो.

शुष्कमूलकशुण्ठीनां क्षारो हिङ्गुमहौषधम् । सतपुष्पावचा कुष्ठं दारु शिग्र रसाञ्जनम् ॥ १,१७९.

वाळलेला मुळा, सुंठ, क्षार, हिंग, उत्तम औषधी, सतपुष्पा, वचा, कुष्ठ, दारू, शिग्रू आणि रसायन.

सौवर्चलं यवक्षारं तथा सर्जकसैन्धवम् । तथा ग्रन्थिर्विडं मुस्तं मधुयुक्तं चतुर्गुणम् ॥ १,१७९.

सैंधव, जवाचे क्षार, सर्जक, खड्या मीठ, ग्रंथी, विडंग, मुस्ता आणि त्यात चारपट मध घ्यावे.

मातुलुं गरसस्तद्वत्कदल्याश्च रसो हि तैः । पक्वतैलं हरेदाशु स्त्रावादींश्च न संशयः ॥ १,१७९.

मातुलुंगाचा रस आणि केळीचा रस, वरील सर्व पदार्थांसह तेलात शिजवून घेतल्यास, स्त्रियांचे स्त्राव वगैरे तक्रारी लवकर नाहीशा होतात, यात शंका नाही.

कर्णयोः कृमिनाशः स्यात्कटुतैलस्य पूरणात् । हरिद्रा निम्बपत्राणि पिप्पल्यो मरिचानि च ॥ १,१७९.

कडू तेल कानात टाकल्यास कानातील किडे मरतात; हळद, निंबाची पाने, पिंपळी आणि मिरी.

विडङ्गभद्रं मुस्तञ्च सप्तमं विश्वभेषजम् । गोमूत्रेण च पिष्ट्वैव कृत्वा च वटिकां हर ! । अजीर्णहृद्भवेच्चैकं द्वयं विषूचिकापहम् ॥ १,१७९.

विडंग, भद्र, मुस्ता आणि सातवे — हे सर्व गोमुत्रात वाटून गोळ्या बनवाव्यात; अपचनासाठी एक गोळी, आणि विषूचिकेसाठी दोन गोळ्या घ्याव्यात.

पटोलं मधुना हन्ति गोमूत्रेण तथाबुदम् । एषा च शङ्करी वर्तिः सर्वनेत्रामया पहा ॥ १,१७९.

पटोळा मधात मिसळून, गोमुत्रासह घेतल्यास पोटाचे विकार दूर होतात; ही शंकारी वटी सर्व नेत्ररोग नाहीशी करते.

श्रीगरुडमहापुराणम् १८० हरिरुवाच । वचा मांसी च बिल्वञ्च तगरं पद्मकेसरम् । नागपुष्पं प्रियङ्गुञ्च समभागानि चूर्णयेत् । अनेन धूपितो मर्त्यः कामवद्विचरेन्महीम् ॥ १,१८०.

वचा, मांसी, बेल, तगर, कमळकेशर, नागपुष्प आणि प्रियंगू — हे सर्व सारखे भाग घेऊन पूड करावी; या धुपाने शुद्ध झालेला मनुष्य इच्छेनुसार पृथ्वीवर वावरतो.

कर्पूरं देवदारुञ्च मधुना सह योजयेत् । लिङ्गलेपाच्च तेनैव वशीकुर्यात्स्त्रियं किल ॥ १,१८०.

कर्पूर, देवदारू आणि मध एकत्र मिसळून लिंगाला लावल्यास, त्या पुरुषाने स्त्रीला आपल्या वशात आणता येते.

मैथुनं पुरुषो गच्छेद्गृह्णीयात्स्वकमिन्द्रियम् । वामहस्तेन वामञ्च हस्तं लिंपेत्तु यत्स्त्रियाः । आलिप्ता स्त्री वशं याति नान्यं पुरुषमिच्छति ॥ १,१८०.

पुरुषाने मैथुन करताना आपली इंद्रिये संयमित ठेवावीत; डाव्या हाताने त्या स्त्रीच्या डाव्या हातावर हे मिश्रण लावावे. असे लावल्यावर ती स्त्री पूर्णपणे त्याच्या वशात येते आणि दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाची इच्छा करत नाही.

ओं रक्तचामुण्डे अमुकं मे वशमानय आनय ओं ह्रीं ह्रैं ह्रः फट् । इमं जप्त्वायुतं मन्त्रं तिलकेन च शङ्कर ! । गोरोचनासंयुतेन स्वरक्तेन वशी भवेत् ॥ १,१८०.

‘ॐ रक्तचामुंडे अमुक मला वश करा, आणा, ॐ ह्रीं ह्रैं ह्रः फट्’ हा मंत्र दहा हजार वेळा जपून, स्वतःच्या रक्तात गोरोचन मिसळून कपाळावर तिलक लावल्यास, मनुष्याला वश करण्याची शक्ती मिळते.

सैन्धवं कृष्णलवणं सौवीरं मत्स्यपित्तकम् । मधु सर्पिः सितायुक्तं स्त्रीणां तद्भगलेपनात् ॥ १,१८०.

सैंधव मीठ, काळं मीठ, सौवीर मीठ, मासळीचं पित्त, मध, तूप आणि साखर हे सर्व एकत्र करून स्त्रीच्या योनीला लावल्यास इच्छित परिणाम मिळतो.

यः पुमान्मैथुनं गच्छेन्नान्यां नारीं गमिष्यति । शङ्कपुष्पी वचा मांसी सोम राजी च फल्गुकम् ॥ १,१८०.

जो पुरुष अशा प्रकारे मैथुन करतो, त्याला दुसऱ्या स्त्रीची इच्छा होत नाही; यासाठी शंखपुष्पी, वचा, मांसी, सोम, राजी आणि फाल्गुक यांचा वापर करावा.

माहिषं नवनीतञ्च त्वकीकृत्य भिषग्वरः । समूलानि स पत्राणि क्षीरेणाज्येन पेषयेत् ॥ १,१८०.

उत्तम वैद्याने म्हशीचे चरब आणि ताजे लोणी, या वनस्पतींची मुळे व पाने घेऊन, दूध आणि तूपात एकत्र वाटावे.

गुटिकां शोधितां कृत्वा नारीयोन्या प्रवेशयेत् । दशवारं प्रसूतापि पुनः कन्या भविष्यति ॥ १,१८०.

औषधी गोळी तयार करून शुद्ध केल्यावर ती स्त्रीच्या योनीत घालावी; जरी ती स्त्री दहा वेळा प्रसूती झाली असेल, तरी ती पुन्हा कुमारीसारखी होते.

सर्षपाश्च वचा चैव मदनस्य फलानि च । मार्जारविष्ठा धत्तुर स्त्रीकेशेन समन्वितः ॥ १,१८०.

मोहरी, वचा, मदनाचे फळ, मांजराची विष्ठा, धत्तूरा आणि स्त्रियांचे केस हे एकत्र वापरावेत.