गरुडपुराणम्

ओं नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा । ओं रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या । ओं मातरः स्तम्भयस्वाहा । सहस्रं परिजप्यात्तु विद्येयं चौरवारिणी । महासुगन्धिकामूलं शुक्रं स्तम्भेत्कटौ स्थितम् ॥ १,१७८.

ॐ नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा। ॐ रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या। ॐ मातरः स्तंभय स्वाहा। हे मंत्र हजार वेळा म्हणल्यास, हा मंत्र चोरासाठी रक्षण करणारा ठरतो. महासुगंधिकेचे मूळ कंबरेजवळ वीर्यावर लावल्यास, वीर्य स्थिर राहते.

ओं नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा । सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा करवीरस्य पुष्पकम् । स्त्रीणामग्रे भ्रामयच्च क्षणाद्वै सा वशे भवेत् ॥ १,१७८.

ॐ नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा। करवीराच्या फुलावर सात वेळा मंत्र म्हणून, ते स्त्रीसमोर फिरविल्यास, ती क्षणात वश होते.

ब्रह्मदण्डीं वचां पत्रं मधुना सह पेषयेत् । अङ्गलेपाच्च वनिता नान्यं भर्तारमिच्छति ॥ १,१७८.

ब्रह्मदंडीचे पान आणि वचा मधासोबत वाटून, अंगाला लावल्यास, स्त्री दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाची इच्छा करत नाही.

ब्रह्मदण्डीशिखा वक्त्रे क्षिप्ता शुक्रस्य स्तम्भनम् । मूलं जयन्त्या वक्त्रस्थं व्यवहारे जयप्रदम् ॥ १,१७८.

ब्रह्मदंडीचे टोक तोंडात ठेवले तर वीर्य स्थिर राहते; जयंतिचे मूळ तोंडात ठेवले तर वादविवादात विजय मिळतो.

भृङ्गराजस्य मूलं तु पिष्टं शुक्रेण संयुतम् । अक्षिणी चाञ्जयित्वा तु वशी कर्यान्नरं किल ॥ १,१७८.

भृंगराजाचे मूळ वीर्यासोबत वाटून डोळ्यांना काजळासारखे लावल्यास, पुरुष वश होतो असे सांगितले आहे.

अपराजिताशिखान्तु नीलोत्पलसमन्विताम् । ताम्बूलेन प्र (दाना) दद्याच्च वशीकरणमुत्तमम् ॥ १,१७८.

अपराजितेचे टोक निळ्या कमळासोबत आणि तांबूलासोबत दिल्यास, उत्तम वशीकरण होते.

अङ्गुष्ठे च पदे गुल्फे जानौ च जघने तथा । नाभौ वक्षसि कुक्षौ च कक्षे कण्ठे कपोलके ॥ १,१७८.

अंगठा, पाय, घोटा, गुडघा, कंबर, नाभी, छाती, पोट, कांही, गळा आणि गाल—

ओष्ठे नेत्रे ललाटे च मूर्ध्नि चन्द्रकलाः स्थिताः । स्त्रीणां पक्षे सिते कृष्णे ऊर्ध्वाधः संस्थिता नृणाम् ॥ १,१७८.

ओठ, डोळे, कपाळ आणि डोक्यावर चंद्राच्या कला असतात; स्त्रियांमध्ये त्या डाव्या बाजूला आणि पुरुषांमध्ये उजव्या बाजूला, वरखाली असतात.

वामाङ्गे दक्षिणाङ्गे च क्रमाद्रुद्र द्रवादिकृत् । चतुः षष्टि कलाः प्रोक्ताः कामशास्त्रे वशीकराः । आलिङ्गनाद्या नारीणां कमारीणां वशीकराः ॥ १,१७८.

डाव्या आणि उजव्या अंगावर अनुक्रमे रुद्र विरघळवतो आणि इतर परिणाम घडवतो; चौसष्ट कला कामशास्त्रात सांगितल्या आहेत, ज्या आलिंगनापासून सुरू होतात आणि स्त्रिया व कामावर विजय मिळवणाऱ्यांसाठी वशीकरण करतात.

रोचनागन्धुपुष्पाणि निम्बपुष्पं प्रियङ्गवः । कुङ्कमं चन्दनञ्चैव तिलकेन जगद्वशेत् ॥ १,१७८.

हळद, सुवासिक फुले, नीमाची फुले, प्रियंगू, केशर आणि चंदन यांचा टिळा लावल्यास, जग वश होते.

ओं ह्रीं गौरि देवि सौभाग्यं पुत्रवशादि देहि मे । ओं ह्रीं लक्ष्मि ! देवि सौभाग्यं सर्वं त्रैलोक्यमोहनम् ॥ १,१७८.

ॐ ह्रीं गौरी देवी, मला सौभाग्य आणि पुत्रांवर वशता दे. ॐ ह्रीं लक्ष्मी देवी, मला सर्व सौभाग्य आणि त्रैलोक्याला मोहिनी घालण्याची शक्ती दे.

सगन्धस्य हरिद्रायाः कुङ्कमानां च लेपतः । वशयेद्रुद्र धूपश्च तथापुष्पसुगन्धयोः ॥ १,१७८.

सुगंधी हळद आणि केशर लावल्याने, तसेच रुद्रधूप आणि फुलांच्या सुवासाने धूप दिल्यास, वशता मिळते.

दुरालभा वचा कुष्ठं कुङ्कुमञ्च शतावरी । तिलतैलेन संयुक्तं योनिलेपाद्वशी नरः ॥ १,१७८.

दुरालभा, वचा, कुष्ट, केशर आणि शतावरी, तीळ तेलात मिसळून योनीला लावल्यास, पुरुष वश होतो.

निम्बकाष्ठस्य धूमेन धूपयित्वा भगं वधूः । सुभगास्यात्साति रुद्र पतिर्दासो भविष्यति ॥ १,१७८.

निंबाच्या लाकडाच्या धुराने वधूचे अंग धुपविल्यास, हे रुद्र, ती स्त्री भाग्यवती होते, पण तिचा पती दास होतो.

माहिषं नवनीतञ्च कष्टञ्च मधुयष्टिका । सौभाग्यं भगलेपात्स्यात्पतिर्दासो भवेत्तथा ॥ १,१७८.

म्हशीचे लोणी, लाकूड आणि यष्टिमध याने अंगाला लेप दिल्यास स्त्रीला सौभाग्य मिळते, पण तिचा पती दास होतो.

मधुयष्टिश्च गोक्षीरं तथा च कण्टकारिका । एतानि समभागानि पिबेदुष्णेन वारिणा । चतुर्भागावशेषेण गर्भसम्भवमुत्तमम् ॥ १,१७८.

यष्टिमध, गायीचे दूध आणि कंटकारी हे सारखे भाग घेऊन, कोमट पाण्यात मिसळून प्यावे; जेव्हा त्यात एक चतुर्थांश उरतो, तेव्हा उत्तम गर्भधारण होते.

मातुलुङ्गस्य बीजानि क्षीरेण सह भावयेत् । तत्पीत्वा लभते गर्भं नात्र कार्या विचारणा ॥ १,१७८.

मातुलुंगाची बियाणे दुधात मिसळून प्यायल्यास गर्भधारण निश्चित होते, यात शंका नाही.

मातुलुङ्गस्य बीजानि मूलान्येरण्डकस्य च । घृतेन सह संयोज्य पाययेत्पुत्रकाक्षिणी ॥ १,१७८.

मातुलुंगाची बियाणे आणि एरंडाच्या मुळे, तुपात मिसळून, पुत्राची इच्छा असलेल्या स्त्रीला प्यायला द्यावे.

पश्वगन्धा मृत दुग्ध क्वथितं मुत्रकारकम् । पलाशस्य तु बीजानि क्षौद्रेण सह पेषयेत् । रजस्वला तु पीत्वा स्यात्मुष्पगर्भविवर्जिता ॥ १,१७८.

कस्तुरीच्या वासाचे वाळलेले दूध उकळून प्यायल्यास लघवी लागते; पलाशाच्या बियाण्यांना मधात वाटून, मासिक पाळीत असलेल्या स्त्रीने प्यायल्यास गर्भधारण होत नाही.

श्रीगरुडमहापुराणम् १७९ हरिरुवाच । हरितालं यवक्षांरं पत्राङ्गं रक्तचन्दनम् । जातिहिङ्गुलकं लाक्षां पक्त्वा दन्तान्प्रलेपयेत् ॥ १,१७९.

हरिताळ, जवाचे मीठ, पत्रांग, रक्तचंदन, जाईहिंगुळ, लाख — हे सर्व शिजवून दातांना लावावे.

हरीतकीकषायेण मृष्ट्वा दन्तान्प्रलेपयेत् । दन्ताः स्युर्लोहिताः पुंसः श्वेता रुद्र न संशयः ॥ १,१७९.

हरीतकिच्या काढ्याने दात घासून, वरील मिश्रण लावल्यास, त्या पुरुषाचे दात लाल आणि पांढरे होतात, हे रुद्र, यात शंका नाही.

मूलकं स्विद्य मन्दाग्नौ रसं तस्य प्रपूरयेत् । कर्णयोः पूरणात्तेन कर्णस्त्रावो विनश्यति ॥ १,१७९.

मुळा मंद आचेवर शेकून, त्याचा रस काढावा आणि कानात टाकावा; असे केल्याने कानातून येणारा पू थांबतो.

अर्कपत्रं गृहीत्वा तु मन्दाग्नौ तापयेच्छनैः । निष्पीड्य पूरयेत्कर्णौ कर्णशूलं विनश्यति ॥ १,१७९.

अर्काची पाने हलक्या आचेवर शेकून, त्यांचा रस काढून कानात टाकल्यास कानदुखी नाहीशी होते.

प्रियङ्गुमधुका चैव धातक्युत्पलपाङ्क्तिभिः । मञ्जिष्ठा लोध्रलाक्षाभिः कपित्थस्वरसेन च । पचेत्तैलं तथा स्त्रीणां नश्येत्क्लेदः प्रपूरणात् ॥ १,१७९.

प्रियंगू, यष्टिमध, धातकी, कमळ, मंजीठ, लोध्र, लाख आणि कपित्थाचा रस — हे सर्व तेलात शिजवून, स्त्रियांनी लावल्यास ओलावा नाहीसा होतो.

शुष्कमूलकशुण्ठीनां क्षारो हिङ्गुमहौषधम् । सतपुष्पावचा कुष्ठं दारु शिग्र रसाञ्जनम् ॥ १,१७९.

वाळलेला मुळा, सुंठ, क्षार, हिंग, उत्तम औषधी, सतपुष्पा, वचा, कुष्ठ, दारू, शिग्रू आणि रसायन.

सौवर्चलं यवक्षारं तथा सर्जकसैन्धवम् । तथा ग्रन्थिर्विडं मुस्तं मधुयुक्तं चतुर्गुणम् ॥ १,१७९.

सैंधव, जवाचे क्षार, सर्जक, खड्या मीठ, ग्रंथी, विडंग, मुस्ता आणि त्यात चारपट मध घ्यावे.

मातुलुं गरसस्तद्वत्कदल्याश्च रसो हि तैः । पक्वतैलं हरेदाशु स्त्रावादींश्च न संशयः ॥ १,१७९.

मातुलुंगाचा रस आणि केळीचा रस, वरील सर्व पदार्थांसह तेलात शिजवून घेतल्यास, स्त्रियांचे स्त्राव वगैरे तक्रारी लवकर नाहीशा होतात, यात शंका नाही.

कर्णयोः कृमिनाशः स्यात्कटुतैलस्य पूरणात् । हरिद्रा निम्बपत्राणि पिप्पल्यो मरिचानि च ॥ १,१७९.

कडू तेल कानात टाकल्यास कानातील किडे मरतात; हळद, निंबाची पाने, पिंपळी आणि मिरी.

विडङ्गभद्रं मुस्तञ्च सप्तमं विश्वभेषजम् । गोमूत्रेण च पिष्ट्वैव कृत्वा च वटिकां हर ! । अजीर्णहृद्भवेच्चैकं द्वयं विषूचिकापहम् ॥ १,१७९.

विडंग, भद्र, मुस्ता आणि सातवे — हे सर्व गोमुत्रात वाटून गोळ्या बनवाव्यात; अपचनासाठी एक गोळी, आणि विषूचिकेसाठी दोन गोळ्या घ्याव्यात.