गरुडपुराणम्

लाक्षा सर्जरसश्चैव विडङ्गश्चैव गुग्गुलुः । एतैर्धूपो मक्षिकाणां मशकाणां विनाशनः ॥ १,१७७.

लाक्षा, सरजाचे राळ, विडंग आणि गुग्गुळ यांचा धूप केल्यास, माशी आणि डास नष्ट होतात.

श्रीगरुडमहापुराणम् १७८ हरिरुवाच । ब्रह्मदण्डीवचाकुष्ठं प्रियङ्गर्नागकेशरम् । दद्यात्ताम्बूलसंयुक्तं स्त्रीणां मन्त्रेण तद्वशम् । ओं नारायण्यै स्वाहा ॥ १,१७८.

हरि म्हणाले: ब्रह्मदंडी, वचा, कुंठ, प्रियंगू, नागकेशर हे तांबूलासोबत स्त्रीला दिल्यास, मंत्राच्या प्रभावाने ती वश होते: 'ॐ नारायणी स्वाहा'.

ताम्बूलं यस्य दीयेत स वशी स्यात्सुमन्त्रतः । ओं हरिः हरिः स्वाहा ॥ १,१७८.

ज्याला हे तांबूल दिले जाते, तो मंत्राच्या प्रभावाने वश होतो: 'ॐ हरिः हरिः स्वाहा'.

गोदन्तं हरितालञ्च संयुक्तं काकजिह्वया । चूर्णोकृत्य यस्य शिरे दीयते स वशी भवेत् । श्वेतसर्षपनिर्माल्यं यद्गृहे तद्विनाशकृत् ॥ १,१७८.

गोदंती आणि हरिताल, कावळ्याची जीभ यांच्यासोबत वाटून, ज्याच्या डोक्यावर लावले, तो वश होतो; पांढऱ्या मोहरीचे उरलेले घरात ठेवले, तर त्याचा नाश होतो.

वैभी तकं शाखोटकं मूलं पत्रेण संयुतम् । स्थाप्यते यद्गृहद्वारे तत्र वै कलहो भवेत् ॥ १,१७८.

वैभीतक, शाकोठ, त्यांची मुळे आणि पाने एकत्र करून, घराच्या दारात ठेवली, तर त्या घरात भांडण होते.

खञ्जरीटस्य मांसं तु मधुना सह पेषयेत् । ऋतुकालेयोनिलेपात्पुरुषो दासतामियात् ॥ १,१७८.

खंजन पक्ष्याचे मांस मधासोबत बारीक वाटून योग्य वेळी स्त्रीच्या योनीला लावल्यास, पुरुष तिच्या अधीन होतो.

अगुरुं गुग्गुलुं चैव नीलोत्पलसमन्वितम् । गुडेन धूपयित्वा तु राजद्वारे प्रियो भवेत् ॥ १,१७८.

अगर, गुग्गुळ आणि निळ्या कमळाची फुले गुळासोबत जाळून राजवाड्याच्या दाराशी धूप दिल्यास, तो राजा प्रिय होतो.

श्वेताप राजितामूलं पिष्टं रोचनया युतम् । यं पश्येत्तिलकेनैव वशी कर्यान्नृपालये ॥ १,१७८.

पांढऱ्या अपराजितेचे मूळ आणि हळदीसारखा रंग एकत्र वाटून, कपाळावर टिळा लावल्यास राजवाड्यातील माणसे त्याच्या वश होते.

काकजङ्घा वचा कुष्ठं निम्बपत्रं सुकुङ्कुमम् । आत्मरक्तसमायुक्तं वशी भवति मानवः ॥ १,१७८.

काकजंघा, वचा, कुष्ट, नीमाची पाने आणि उत्तम केशर, स्वतःच्या रक्तासोबत मिसळून वापरल्यास, माणूस इतरांना वश करू शकतो.

आरण्यस्य बिडालस्य गृहित्वा रुधिरं शुभम् । करञ्जतैले तद्भाव्यं रुद्राग्नौ कज्जलं ततः । पातयेत्पद्मपत्रेण हादृश्यः स्यात्तदञ्जनात् ॥ १,१७८.

रानातील मांजरीचे शुद्ध रक्त घेऊन, ते करंज तेलात मिसळावे. मग रुद्राच्या अग्नीत काळं काजळ तयार करून, ते कमळाच्या पानाने डोळ्यांना लावल्यास, तो अदृश्य होतो.

ओं नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा । ओं रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या । ओं मातरः स्तम्भयस्वाहा । सहस्रं परिजप्यात्तु विद्येयं चौरवारिणी । महासुगन्धिकामूलं शुक्रं स्तम्भेत्कटौ स्थितम् ॥ १,१७८.

ॐ नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा। ॐ रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या। ॐ मातरः स्तंभय स्वाहा। हे मंत्र हजार वेळा म्हणल्यास, हा मंत्र चोरासाठी रक्षण करणारा ठरतो. महासुगंधिकेचे मूळ कंबरेजवळ वीर्यावर लावल्यास, वीर्य स्थिर राहते.

ओं नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा । सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा करवीरस्य पुष्पकम् । स्त्रीणामग्रे भ्रामयच्च क्षणाद्वै सा वशे भवेत् ॥ १,१७८.

ॐ नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा। करवीराच्या फुलावर सात वेळा मंत्र म्हणून, ते स्त्रीसमोर फिरविल्यास, ती क्षणात वश होते.

ब्रह्मदण्डीं वचां पत्रं मधुना सह पेषयेत् । अङ्गलेपाच्च वनिता नान्यं भर्तारमिच्छति ॥ १,१७८.

ब्रह्मदंडीचे पान आणि वचा मधासोबत वाटून, अंगाला लावल्यास, स्त्री दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाची इच्छा करत नाही.

ब्रह्मदण्डीशिखा वक्त्रे क्षिप्ता शुक्रस्य स्तम्भनम् । मूलं जयन्त्या वक्त्रस्थं व्यवहारे जयप्रदम् ॥ १,१७८.

ब्रह्मदंडीचे टोक तोंडात ठेवले तर वीर्य स्थिर राहते; जयंतिचे मूळ तोंडात ठेवले तर वादविवादात विजय मिळतो.

भृङ्गराजस्य मूलं तु पिष्टं शुक्रेण संयुतम् । अक्षिणी चाञ्जयित्वा तु वशी कर्यान्नरं किल ॥ १,१७८.

भृंगराजाचे मूळ वीर्यासोबत वाटून डोळ्यांना काजळासारखे लावल्यास, पुरुष वश होतो असे सांगितले आहे.

अपराजिताशिखान्तु नीलोत्पलसमन्विताम् । ताम्बूलेन प्र (दाना) दद्याच्च वशीकरणमुत्तमम् ॥ १,१७८.

अपराजितेचे टोक निळ्या कमळासोबत आणि तांबूलासोबत दिल्यास, उत्तम वशीकरण होते.

अङ्गुष्ठे च पदे गुल्फे जानौ च जघने तथा । नाभौ वक्षसि कुक्षौ च कक्षे कण्ठे कपोलके ॥ १,१७८.

अंगठा, पाय, घोटा, गुडघा, कंबर, नाभी, छाती, पोट, कांही, गळा आणि गाल—

ओष्ठे नेत्रे ललाटे च मूर्ध्नि चन्द्रकलाः स्थिताः । स्त्रीणां पक्षे सिते कृष्णे ऊर्ध्वाधः संस्थिता नृणाम् ॥ १,१७८.

ओठ, डोळे, कपाळ आणि डोक्यावर चंद्राच्या कला असतात; स्त्रियांमध्ये त्या डाव्या बाजूला आणि पुरुषांमध्ये उजव्या बाजूला, वरखाली असतात.

वामाङ्गे दक्षिणाङ्गे च क्रमाद्रुद्र द्रवादिकृत् । चतुः षष्टि कलाः प्रोक्ताः कामशास्त्रे वशीकराः । आलिङ्गनाद्या नारीणां कमारीणां वशीकराः ॥ १,१७८.

डाव्या आणि उजव्या अंगावर अनुक्रमे रुद्र विरघळवतो आणि इतर परिणाम घडवतो; चौसष्ट कला कामशास्त्रात सांगितल्या आहेत, ज्या आलिंगनापासून सुरू होतात आणि स्त्रिया व कामावर विजय मिळवणाऱ्यांसाठी वशीकरण करतात.

रोचनागन्धुपुष्पाणि निम्बपुष्पं प्रियङ्गवः । कुङ्कमं चन्दनञ्चैव तिलकेन जगद्वशेत् ॥ १,१७८.

हळद, सुवासिक फुले, नीमाची फुले, प्रियंगू, केशर आणि चंदन यांचा टिळा लावल्यास, जग वश होते.

ओं ह्रीं गौरि देवि सौभाग्यं पुत्रवशादि देहि मे । ओं ह्रीं लक्ष्मि ! देवि सौभाग्यं सर्वं त्रैलोक्यमोहनम् ॥ १,१७८.

ॐ ह्रीं गौरी देवी, मला सौभाग्य आणि पुत्रांवर वशता दे. ॐ ह्रीं लक्ष्मी देवी, मला सर्व सौभाग्य आणि त्रैलोक्याला मोहिनी घालण्याची शक्ती दे.

सगन्धस्य हरिद्रायाः कुङ्कमानां च लेपतः । वशयेद्रुद्र धूपश्च तथापुष्पसुगन्धयोः ॥ १,१७८.

सुगंधी हळद आणि केशर लावल्याने, तसेच रुद्रधूप आणि फुलांच्या सुवासाने धूप दिल्यास, वशता मिळते.

दुरालभा वचा कुष्ठं कुङ्कुमञ्च शतावरी । तिलतैलेन संयुक्तं योनिलेपाद्वशी नरः ॥ १,१७८.

दुरालभा, वचा, कुष्ट, केशर आणि शतावरी, तीळ तेलात मिसळून योनीला लावल्यास, पुरुष वश होतो.

निम्बकाष्ठस्य धूमेन धूपयित्वा भगं वधूः । सुभगास्यात्साति रुद्र पतिर्दासो भविष्यति ॥ १,१७८.

निंबाच्या लाकडाच्या धुराने वधूचे अंग धुपविल्यास, हे रुद्र, ती स्त्री भाग्यवती होते, पण तिचा पती दास होतो.

माहिषं नवनीतञ्च कष्टञ्च मधुयष्टिका । सौभाग्यं भगलेपात्स्यात्पतिर्दासो भवेत्तथा ॥ १,१७८.

म्हशीचे लोणी, लाकूड आणि यष्टिमध याने अंगाला लेप दिल्यास स्त्रीला सौभाग्य मिळते, पण तिचा पती दास होतो.

मधुयष्टिश्च गोक्षीरं तथा च कण्टकारिका । एतानि समभागानि पिबेदुष्णेन वारिणा । चतुर्भागावशेषेण गर्भसम्भवमुत्तमम् ॥ १,१७८.

यष्टिमध, गायीचे दूध आणि कंटकारी हे सारखे भाग घेऊन, कोमट पाण्यात मिसळून प्यावे; जेव्हा त्यात एक चतुर्थांश उरतो, तेव्हा उत्तम गर्भधारण होते.

मातुलुङ्गस्य बीजानि क्षीरेण सह भावयेत् । तत्पीत्वा लभते गर्भं नात्र कार्या विचारणा ॥ १,१७८.

मातुलुंगाची बियाणे दुधात मिसळून प्यायल्यास गर्भधारण निश्चित होते, यात शंका नाही.

मातुलुङ्गस्य बीजानि मूलान्येरण्डकस्य च । घृतेन सह संयोज्य पाययेत्पुत्रकाक्षिणी ॥ १,१७८.

मातुलुंगाची बियाणे आणि एरंडाच्या मुळे, तुपात मिसळून, पुत्राची इच्छा असलेल्या स्त्रीला प्यायला द्यावे.

पश्वगन्धा मृत दुग्ध क्वथितं मुत्रकारकम् । पलाशस्य तु बीजानि क्षौद्रेण सह पेषयेत् । रजस्वला तु पीत्वा स्यात्मुष्पगर्भविवर्जिता ॥ १,१७८.

कस्तुरीच्या वासाचे वाळलेले दूध उकळून प्यायल्यास लघवी लागते; पलाशाच्या बियाण्यांना मधात वाटून, मासिक पाळीत असलेल्या स्त्रीने प्यायल्यास गर्भधारण होत नाही.