गरुडपुराणम्

उलूककृष्णकाकस्य बिल्वस्याथ समिच्छतम् । रुधिरेण समायुक्तं ययोर्नाम्ना तु हूयते । तयोर्मध्ये महावैरं भवेन्नास्त्यत्र संशयः ॥ १,१७७.

जर कुणाला वैर करायचे असेल, तर घुबड, काळा कावळा आणि बेलफळ यांचे रक्त एकत्र करून, दोघांची नावे घेऊन अग्नीत अर्पण केल्यास त्यांच्यात मोठे वैर निर्माण होते, यात शंका नाही.

भावितं ऋक्षदुग्धेन मत्स्यस्य रोहितस्य च । मांसं तत्साधितं तैलं तदभ्यङ्गाच्च रोगनुत् । चन्दनोदकनस्यात्तु रोमोत्थानं भवेत्पुनः ॥ १,१७७.

अस्वलाच्या दुधात व रोहू मास्यात तेल घालून ते शरीराला लावल्यास रोग बरे होतात; पण ते चंदनाच्या पाण्याने धुतल्यास पुन्हा केस उगवतात.

हस्ते लाङ्गलिकाकन्दं गृहीतं तेन लेपितम् । शरीरं येन स पुमान्वृद्धेर्दर्पं व्यपोहति ॥ १,१७७.

लांगलीच्या मुळाचा तुकडा हातात घेऊन, तो शरीरावर लावल्यास, त्या पुरुषाचा वृद्धत्वाचा गर्व नाहीसा होतो.

मयूररुधिरेणैव जीवं संहरते शिव । ज्वलतां तु भुजङ्गानां बिलस्थानामपीश्वर ॥ १,१७७.

मोराच्या रक्ताने, अगदी जिवंत आणि जळणाऱ्या, बिळात राहणाऱ्या सापांचेही प्राण घेता येतात, हे शिवा.

देहश्चिताग्नौ दग्धश्च सर्पस्याजगरस्य हि । तद्भस्म संमुखे क्षिप्तं शत्रणां भङ्गकृद्भवेत् ॥ १,१७७.

साप किंवा अजगराचे शरीर चितेच्या अग्नीत जाळून, त्याची राख शत्रूंपुढे फेकल्यास, त्यांचा नाश होतो.

मन्त्रेणानेन तत्क्षिप्तं महाभङ्गकरं रिपोः । ओं ठ ठ ठ चाहीहिचाहीहि स्वाहा । ओं उदरं पाहिहि पाहिहिस्वाहा ॥ १,१७७.

हे मंत्र म्हणत ही राख फेकली, तर शत्रूचा मोठा नाश होतो: 'ॐ ठ ठ ठ, ये साप, ये! स्वाहा। ॐ उदराचे रक्षण कर, कर! स्वाहा।'

सुदर्शनाया मलं तु पुष्यर्क्षे तु समाहृतम् । निः क्षिप्तं गृहमध्ये तु भुजङ्गा वर्जयन्ति तत् ॥ १,१७७.

पुष्य नक्षत्रात सुदर्शन पक्ष्याचे मल गोळा करून, घराच्या मध्यभागी ठेवले, तर त्या ठिकाणी साप येत नाहीत.

अर्कमूलेन रविणा अर्काग्निज्वलिता शिव । युक्ता सिद्धार्थतैलेन वर्तिर्मार्गाहिनाशिनी ॥ १,१७७.

अर्काच्या मुळाची वात सूर्याच्या तेजाने पेटवून, सिद्धार्थ तेलात भिजवून केली, तर ती वाटेवरील सापांचा नाश करते, हे शिवा.

मार्जारपललं विष्ठा हरितालं च भावितम् । छाग मूत्रेण तल्लिप्तो मूषिको मूषिकान्हरेत् ॥ १,१७७.

मांजरीचे विष्ठा, हरिताल मिसळून, शेळीच्या मूत्राने फासून, हे उंदरावर लावल्यास, तो उंदीर इतर उंदरांचा नाश करतो.

मुक्तो हि मन्दिरे रुद्र नात्र कार्या विचारणा । विफलार्जुनपुष्पाणि भल्लातकशिरीषकम् ॥ १,१७७.

हे घरात ठेवले, तर शंका करायची गरज नाही; कच्च्या अर्जुन, भल्लातक आणि शिरीष यांच्या फुलांचा वापर केला जातो, हे रुद्रा.

लाक्षा सर्जरसश्चैव विडङ्गश्चैव गुग्गुलुः । एतैर्धूपो मक्षिकाणां मशकाणां विनाशनः ॥ १,१७७.

लाक्षा, सरजाचे राळ, विडंग आणि गुग्गुळ यांचा धूप केल्यास, माशी आणि डास नष्ट होतात.

श्रीगरुडमहापुराणम् १७८ हरिरुवाच । ब्रह्मदण्डीवचाकुष्ठं प्रियङ्गर्नागकेशरम् । दद्यात्ताम्बूलसंयुक्तं स्त्रीणां मन्त्रेण तद्वशम् । ओं नारायण्यै स्वाहा ॥ १,१७८.

हरि म्हणाले: ब्रह्मदंडी, वचा, कुंठ, प्रियंगू, नागकेशर हे तांबूलासोबत स्त्रीला दिल्यास, मंत्राच्या प्रभावाने ती वश होते: 'ॐ नारायणी स्वाहा'.

ताम्बूलं यस्य दीयेत स वशी स्यात्सुमन्त्रतः । ओं हरिः हरिः स्वाहा ॥ १,१७८.

ज्याला हे तांबूल दिले जाते, तो मंत्राच्या प्रभावाने वश होतो: 'ॐ हरिः हरिः स्वाहा'.

गोदन्तं हरितालञ्च संयुक्तं काकजिह्वया । चूर्णोकृत्य यस्य शिरे दीयते स वशी भवेत् । श्वेतसर्षपनिर्माल्यं यद्गृहे तद्विनाशकृत् ॥ १,१७८.

गोदंती आणि हरिताल, कावळ्याची जीभ यांच्यासोबत वाटून, ज्याच्या डोक्यावर लावले, तो वश होतो; पांढऱ्या मोहरीचे उरलेले घरात ठेवले, तर त्याचा नाश होतो.

वैभी तकं शाखोटकं मूलं पत्रेण संयुतम् । स्थाप्यते यद्गृहद्वारे तत्र वै कलहो भवेत् ॥ १,१७८.

वैभीतक, शाकोठ, त्यांची मुळे आणि पाने एकत्र करून, घराच्या दारात ठेवली, तर त्या घरात भांडण होते.

खञ्जरीटस्य मांसं तु मधुना सह पेषयेत् । ऋतुकालेयोनिलेपात्पुरुषो दासतामियात् ॥ १,१७८.

खंजन पक्ष्याचे मांस मधासोबत बारीक वाटून योग्य वेळी स्त्रीच्या योनीला लावल्यास, पुरुष तिच्या अधीन होतो.

अगुरुं गुग्गुलुं चैव नीलोत्पलसमन्वितम् । गुडेन धूपयित्वा तु राजद्वारे प्रियो भवेत् ॥ १,१७८.

अगर, गुग्गुळ आणि निळ्या कमळाची फुले गुळासोबत जाळून राजवाड्याच्या दाराशी धूप दिल्यास, तो राजा प्रिय होतो.

श्वेताप राजितामूलं पिष्टं रोचनया युतम् । यं पश्येत्तिलकेनैव वशी कर्यान्नृपालये ॥ १,१७८.

पांढऱ्या अपराजितेचे मूळ आणि हळदीसारखा रंग एकत्र वाटून, कपाळावर टिळा लावल्यास राजवाड्यातील माणसे त्याच्या वश होते.

काकजङ्घा वचा कुष्ठं निम्बपत्रं सुकुङ्कुमम् । आत्मरक्तसमायुक्तं वशी भवति मानवः ॥ १,१७८.

काकजंघा, वचा, कुष्ट, नीमाची पाने आणि उत्तम केशर, स्वतःच्या रक्तासोबत मिसळून वापरल्यास, माणूस इतरांना वश करू शकतो.

आरण्यस्य बिडालस्य गृहित्वा रुधिरं शुभम् । करञ्जतैले तद्भाव्यं रुद्राग्नौ कज्जलं ततः । पातयेत्पद्मपत्रेण हादृश्यः स्यात्तदञ्जनात् ॥ १,१७८.

रानातील मांजरीचे शुद्ध रक्त घेऊन, ते करंज तेलात मिसळावे. मग रुद्राच्या अग्नीत काळं काजळ तयार करून, ते कमळाच्या पानाने डोळ्यांना लावल्यास, तो अदृश्य होतो.

ओं नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा । ओं रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या । ओं मातरः स्तम्भयस्वाहा । सहस्रं परिजप्यात्तु विद्येयं चौरवारिणी । महासुगन्धिकामूलं शुक्रं स्तम्भेत्कटौ स्थितम् ॥ १,१७८.

ॐ नमः खड्गवज्रपाणये महायक्षसेनापतये स्वाहा। ॐ रुद्रं ह्रां ह्रीं वरशक्ता त्वरिताविद्या। ॐ मातरः स्तंभय स्वाहा। हे मंत्र हजार वेळा म्हणल्यास, हा मंत्र चोरासाठी रक्षण करणारा ठरतो. महासुगंधिकेचे मूळ कंबरेजवळ वीर्यावर लावल्यास, वीर्य स्थिर राहते.

ओं नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा । सप्ताभिमन्त्रितं कृत्वा करवीरस्य पुष्पकम् । स्त्रीणामग्रे भ्रामयच्च क्षणाद्वै सा वशे भवेत् ॥ १,१७८.

ॐ नमः सर्वसत्त्वेभ्यो नमः सिद्धिं कुरु कुरु स्वाहा। करवीराच्या फुलावर सात वेळा मंत्र म्हणून, ते स्त्रीसमोर फिरविल्यास, ती क्षणात वश होते.

ब्रह्मदण्डीं वचां पत्रं मधुना सह पेषयेत् । अङ्गलेपाच्च वनिता नान्यं भर्तारमिच्छति ॥ १,१७८.

ब्रह्मदंडीचे पान आणि वचा मधासोबत वाटून, अंगाला लावल्यास, स्त्री दुसऱ्या कोणत्याही पुरुषाची इच्छा करत नाही.

ब्रह्मदण्डीशिखा वक्त्रे क्षिप्ता शुक्रस्य स्तम्भनम् । मूलं जयन्त्या वक्त्रस्थं व्यवहारे जयप्रदम् ॥ १,१७८.

ब्रह्मदंडीचे टोक तोंडात ठेवले तर वीर्य स्थिर राहते; जयंतिचे मूळ तोंडात ठेवले तर वादविवादात विजय मिळतो.

भृङ्गराजस्य मूलं तु पिष्टं शुक्रेण संयुतम् । अक्षिणी चाञ्जयित्वा तु वशी कर्यान्नरं किल ॥ १,१७८.

भृंगराजाचे मूळ वीर्यासोबत वाटून डोळ्यांना काजळासारखे लावल्यास, पुरुष वश होतो असे सांगितले आहे.

अपराजिताशिखान्तु नीलोत्पलसमन्विताम् । ताम्बूलेन प्र (दाना) दद्याच्च वशीकरणमुत्तमम् ॥ १,१७८.

अपराजितेचे टोक निळ्या कमळासोबत आणि तांबूलासोबत दिल्यास, उत्तम वशीकरण होते.

अङ्गुष्ठे च पदे गुल्फे जानौ च जघने तथा । नाभौ वक्षसि कुक्षौ च कक्षे कण्ठे कपोलके ॥ १,१७८.

अंगठा, पाय, घोटा, गुडघा, कंबर, नाभी, छाती, पोट, कांही, गळा आणि गाल—

ओष्ठे नेत्रे ललाटे च मूर्ध्नि चन्द्रकलाः स्थिताः । स्त्रीणां पक्षे सिते कृष्णे ऊर्ध्वाधः संस्थिता नृणाम् ॥ १,१७८.

ओठ, डोळे, कपाळ आणि डोक्यावर चंद्राच्या कला असतात; स्त्रियांमध्ये त्या डाव्या बाजूला आणि पुरुषांमध्ये उजव्या बाजूला, वरखाली असतात.

वामाङ्गे दक्षिणाङ्गे च क्रमाद्रुद्र द्रवादिकृत् । चतुः षष्टि कलाः प्रोक्ताः कामशास्त्रे वशीकराः । आलिङ्गनाद्या नारीणां कमारीणां वशीकराः ॥ १,१७८.

डाव्या आणि उजव्या अंगावर अनुक्रमे रुद्र विरघळवतो आणि इतर परिणाम घडवतो; चौसष्ट कला कामशास्त्रात सांगितल्या आहेत, ज्या आलिंगनापासून सुरू होतात आणि स्त्रिया व कामावर विजय मिळवणाऱ्यांसाठी वशीकरण करतात.