स्वाध्यायवान्ध्यानशीलः सर्वभूतहितेरतः (तिः) 102.
तो स्वाध्याय करतो, ध्यानाची सवय लावतो आणि सर्व प्राण्यांच्या हितासाठी कार्य करतो.
कृतं त्यजेदाश्वयुजे युञ्जेत्कालं व्रतादिना 102.
आश्वयुज महिन्यात जे काही केले आहे ते सोडावे आणि योग्य वेळी व्रत वगैरे पाळावे.
चान्द्रायणी स्वपेद्भूमौ कर्म कुर्य्यात्फलादिना 102.
चांद्रायण व्रताच्या वेळी जमिनीवर झोपावे आणि फळादी पदार्थांनी कर्म करावे.
आर्द्रवासास्तु हेमन्ते योगाभ्यासाद्दिनं नयेत् अक्रुद्धः परितुष्टश्च समस्तस्य च तस्य च ॥ 102.
हिवाळ्यात ओले वस्त्र घालावे, दिवस योगाभ्यासात घालवावा, राग न ठेवावा आणि सर्वांमध्ये समाधान मानावे.
इति श्रीगारुजे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तवानप्रस्थधर्मनिरूपणं नाम द्वयधिकशततमोऽध्यायः
श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील प्रथमांशाख्येतील आचारकांडात याज्ञवल्क्य सांगितलेल्या वानप्रस्थधर्माचे वर्णन असलेला एकशे दुसरा अध्याय इथे संपला.
भिक्षोर्धर्मं प्रवक्ष्यामितिनिबोधत सत्तमाः 103.
आता मी भिक्षूंच्या धर्माचे वर्णन करतो, हे श्रेष्ठजनांनो, ऐका.
प्राजापत्यन्तदन्तेऽपि अग्निमारोप्य चात्मनि 103.
प्राजापत्य विधीच्या शेवटी अग्नी मनात स्थापन करावा.
सर्वारामं परिव्रज्य भिक्षार्थो ग्राममाश्रयेत् 103.
सर्व आसक्ती सोडून, भिक्षेसाठी गावात जावे आणि भटकावे.
रोहिते भिक्षुकैर्ग्रामे यात्रामात्र मलोलुपः 103.
गावात जो भिकारी अशुद्ध वस्तूंमध्ये लोभी असतो, तो फक्त जेवणासाठीच मागतो.
सिद्धयोगस्त्यजन्देहममृतत्वमिहाप्नुयात् 103.
जो योगी सिद्ध झाला आहे, तो शरीर सोडून अमरत्व प्राप्त करतो.
इति श्रागारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तवानप्रस्थसन्न्यासधर्मनिरूपणं नाम त्र्युत्तरशततमोऽध्यायः
श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील आचारकांडात, याज्ञवल्क्यांनी सांगितलेल्या वानप्रस्थ आणि संन्यासींच्या कर्तव्यांचे निरूपण करणारा एकशेतीसवा अध्याय येथे संपला.
नरकात्पताकोद्भूतात्क्षयात्पापस्य कर्मणः 104.
नरकाच्या चिन्हांमुळे पापी कर्मांचा नाश होतो.
स्वर्णचोरः कृमिः कीटः तृणादिर्गुरुतल्पगः 104.
सोने चोरणारा किडा किंवा कीटक होतो; गुरूच्या पत्नीचा अपमान करणारा गवत वगैरे होतो.
ब्रह्महत्याक्रमात्स्युश्च तत्सर्वं वा शिशोर्भवेत् 104.
ब्राह्मणहत्येच्या पापामुळे हे सर्व परिणाम होतात, किंवा ते एखाद्या बालकावरही येऊ शकतात.
धान्यहार्य्यतिरिक्ताङ्गः पिशुनः पूतिनासिकः 104.
धान्य चोरणारा, ज्याला जास्त अवयव आहेत, निंदा करणारा किंवा ज्याचा नाक कुजलेला आहे—
ब्रह्मस्वं कन्यकां क्रीत्वा वने रक्षो भवेद्वृषः 104.
ब्राह्मणाचे धन चोरणारा किंवा कन्या विकत घेणारा, वनात राक्षस किंवा बैल होतो.
गुच्छं चुचुन्दरी हृत्वा धान्यहृन्मूषको भवेत् 104.
काकडीचा घड चोरणारा, धान्य चोरणारा उंदीर होतो.
मांसं गृध्रः पटं श्वित्री चीरीलवणहारकः 104.
मांस चोरणारा गिधाड होतो; कापड चोरणारा कोढी होतो; मीठ चोरणारा तितवी होतो.
जायन्ते लक्षणभ्रष्टा दरिद्राः पुरुषाधमाः 104.
ज्यांच्यात शुभ लक्षणे नाहीत, ते गरीब आणि नीच जन्म घेतात.
जायन्ते लक्षणोपेता धनधान्यसमन्विताः ॥ 104.
ज्यांच्यात शुभ लक्षणे आहेत, ते धनधान्यसंपन्न जन्म घेतात.
इति श्रागारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तकर्मविपाकनिरूपणं नाम चतुरुत्तरशततमोऽध्यायः
श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील आचारकांडात, याज्ञवल्क्यांनी सांगितलेल्या कर्मफळांच्या निरूपणाचा एकशेचारावा अध्याय येथे संपला.
विहितस्याननुष्ठानान्निन्दितस्य च सेवनात् 105.
जेव्हा ठरवलेली कर्तव्ये केली जात नाहीत किंवा निषिद्ध गोष्टी केल्या जातात—
तस्माद्यत्नेन कर्त्तव्यं प्रायश्चित्तं विशुद्धये 105.
म्हणून शुद्धीसाठी प्रायश्चित्त काळजीपूर्वक करावे लागते.
लोकः प्रसीदेदात्मैवं प्रायश्चित्तैरघक्षयः 105.
अशा प्रायश्चित्तामुळे लोक समाधानी होतात आणि पापांचा नाश होतो.
नरकान्यान्ति पापा वै महारौरवरौरवान् 105.
पापी माणसे महारौरव, रौरव अशा नरकात जातात.
हंसाभं लोहितोदं च सञ्जीवननदीपथम् 105.
त्या मार्गावर हंसासारखी आणि लाल पाण्याची संजीवनी नदी आहे.
अविचीं कुम्भीपाकं च यान्ति पापा ह्यपुण्यतः 105.
पापी लोक पुण्य नसल्यामुळे अविची आणि कुम्भीपाक या नरकात जातात.
गुरुनिन्दा वेदनिन्दा ब्रह्महत्यासमे ह्युभे 105.
गुरुची किंवा वेदाची निंदा करणे हे ब्राह्मणहत्येसारखेच मोठे पाप आहे.
रजस्वलामुखास्वादः सुरापानसमानि तु 105.
रजस्वला स्त्रीच्या तोंडाचा स्वाद घेणे हे मद्यपानासारखेच मानले जाते.
सखिभार्याकुमारीषु स्वयोनिष्वन्त्यजासु च 105.
मित्राची पत्नी, कुमारिका, आपलीच नातेवाईक किंवा अस्पृश्य स्त्रिया यांच्याशी संबंध ठेवणे—