गरुडपुराणम्

बृहस्पतेपरिदीयेति सर्वे अन्नात्परिसुतम् 101.

बृहस्पती, सर्व काही अर्पण करावे, कारण सर्व काही अन्नापासून निर्माण होते.

अर्कः पलाशः खदिरस्त्वपामार्गोऽथ पिप्पलः 101.

अर्क, पळस, खैर, आपामार्ग आणि पिंपळ — हे वापरावेत.

होतव्या मधुसर्पिर्भ्यां दध्ना चैव समन्वितः 101.

मध, तूप आणि दही यांनी हवन तयार करावे.

दध्योदनं हविः पूपान्मांसं चित्रान्नमेव च 101.

दहीभात, पुडं, विविध प्रकारचे मांस आणि वेगवेगळे पदार्थ हे हवनासाठी योग्य आहेत.

धेनुः शङ्खस्तथानड्वान्हेम वासो हयस्तथा ग्रहाः पूज्याः सदा यस्माद्रज्यादि प्राप्यते फलम् ॥ 101.

गाय, शंख, गाडी, सोनं, वस्त्र, घोडा आणि ग्रह — हे नेहमी पूजावेत, कारण यांच्यामुळे राज्यादी फळ मिळते.

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तग्रहशान्तिनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायः

श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील प्रथमांशाख्येतील आचारकांडात याज्ञवल्क्य सांगितलेल्या ग्रहशांतीचे वर्णन असलेला एकशेक पहिला अध्याय इथे संपला.

वानप्रस्थाश्रमं वक्ष्ये तच्छृण्वन्तु महर्षयः 102.

आता मी वानप्रस्थाश्रमाचे वर्णन करतो, हे महर्षींनो, ऐका.

वानप्रस्थो ब्रह्मचारी साग्निः सोपासनः क्षमी 102.

वानप्रस्थ ब्रह्मचारी असावा, अग्नीची सेवा करावी, उपासनेत मन लावावे आणि संयमी असावा.

भृत्यांस्तु तर्पयेच्छ्मश्रुजटालोमभृदात्मवान् 102.

तो आपल्या सेवकांना तृप्त करावा, स्वतःवर नियंत्रण ठेवून जटा, दाढी आणि अंगावरील केस वाढवावेत.

स्वाध्यायवान्ध्यानशीलः सर्वभूतहितेरतः (तिः) 102.

तो स्वाध्याय करतो, ध्यानाची सवय लावतो आणि सर्व प्राण्यांच्या हितासाठी कार्य करतो.

कृतं त्यजेदाश्वयुजे युञ्जेत्कालं व्रतादिना 102.

आश्वयुज महिन्यात जे काही केले आहे ते सोडावे आणि योग्य वेळी व्रत वगैरे पाळावे.

चान्द्रायणी स्वपेद्भूमौ कर्म कुर्य्यात्फलादिना 102.

चांद्रायण व्रताच्या वेळी जमिनीवर झोपावे आणि फळादी पदार्थांनी कर्म करावे.

आर्द्रवासास्तु हेमन्ते योगाभ्यासाद्दिनं नयेत् अक्रुद्धः परितुष्टश्च समस्तस्य च तस्य च ॥ 102.

हिवाळ्यात ओले वस्त्र घालावे, दिवस योगाभ्यासात घालवावा, राग न ठेवावा आणि सर्वांमध्ये समाधान मानावे.

इति श्रीगारुजे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तवानप्रस्थधर्मनिरूपणं नाम द्वयधिकशततमोऽध्यायः

श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील प्रथमांशाख्येतील आचारकांडात याज्ञवल्क्य सांगितलेल्या वानप्रस्थधर्माचे वर्णन असलेला एकशे दुसरा अध्याय इथे संपला.

भिक्षोर्धर्मं प्रवक्ष्यामितिनिबोधत सत्तमाः 103.

आता मी भिक्षूंच्या धर्माचे वर्णन करतो, हे श्रेष्ठजनांनो, ऐका.

प्राजापत्यन्तदन्तेऽपि अग्निमारोप्य चात्मनि 103.

प्राजापत्य विधीच्या शेवटी अग्नी मनात स्थापन करावा.

सर्वारामं परिव्रज्य भिक्षार्थो ग्राममाश्रयेत् 103.

सर्व आसक्ती सोडून, भिक्षेसाठी गावात जावे आणि भटकावे.

रोहिते भिक्षुकैर्ग्रामे यात्रामात्र मलोलुपः 103.

गावात जो भिकारी अशुद्ध वस्तूंमध्ये लोभी असतो, तो फक्त जेवणासाठीच मागतो.

सिद्धयोगस्त्यजन्देहममृतत्वमिहाप्नुयात् 103.

जो योगी सिद्ध झाला आहे, तो शरीर सोडून अमरत्व प्राप्त करतो.

इति श्रागारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तवानप्रस्थसन्न्यासधर्मनिरूपणं नाम त्र्युत्तरशततमोऽध्यायः

श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील आचारकांडात, याज्ञवल्क्यांनी सांगितलेल्या वानप्रस्थ आणि संन्यासींच्या कर्तव्यांचे निरूपण करणारा एकशेतीसवा अध्याय येथे संपला.

नरकात्पताकोद्भूतात्क्षयात्पापस्य कर्मणः 104.

नरकाच्या चिन्हांमुळे पापी कर्मांचा नाश होतो.

स्वर्णचोरः कृमिः कीटः तृणादिर्गुरुतल्पगः 104.

सोने चोरणारा किडा किंवा कीटक होतो; गुरूच्या पत्नीचा अपमान करणारा गवत वगैरे होतो.

ब्रह्महत्याक्रमात्स्युश्च तत्सर्वं वा शिशोर्भवेत् 104.

ब्राह्मणहत्येच्या पापामुळे हे सर्व परिणाम होतात, किंवा ते एखाद्या बालकावरही येऊ शकतात.

धान्यहार्य्यतिरिक्ताङ्गः पिशुनः पूतिनासिकः 104.

धान्य चोरणारा, ज्याला जास्त अवयव आहेत, निंदा करणारा किंवा ज्याचा नाक कुजलेला आहे—

ब्रह्मस्वं कन्यकां क्रीत्वा वने रक्षो भवेद्वृषः 104.

ब्राह्मणाचे धन चोरणारा किंवा कन्या विकत घेणारा, वनात राक्षस किंवा बैल होतो.

गुच्छं चुचुन्दरी हृत्वा धान्यहृन्मूषको भवेत् 104.

काकडीचा घड चोरणारा, धान्य चोरणारा उंदीर होतो.

मांसं गृध्रः पटं श्वित्री चीरीलवणहारकः 104.

मांस चोरणारा गिधाड होतो; कापड चोरणारा कोढी होतो; मीठ चोरणारा तितवी होतो.

जायन्ते लक्षणभ्रष्टा दरिद्राः पुरुषाधमाः 104.

ज्यांच्यात शुभ लक्षणे नाहीत, ते गरीब आणि नीच जन्म घेतात.

जायन्ते लक्षणोपेता धनधान्यसमन्विताः ॥ 104.

ज्यांच्यात शुभ लक्षणे आहेत, ते धनधान्यसंपन्न जन्म घेतात.