गरुडपुराणम्

अस्नेहा अपि गोधूमयवगोरसविक्रियाः 96.

तेल नसले तरी गहू, जव, गायीचे दूध आणि त्याचे पदार्थ टाळावेत.

क्रव्यादपक्षिदात्यूहशुकमांसानि वर्जयेत् 96.

मांसाहारी जनावरांचे, पक्ष्यांचे, दात्यूह नावाच्या पक्ष्याचे आणि पोपटाचे मांस खाऊ नये.

वृथा कृसरसंयाव पायसापूपशष्कुलीः 96.

वाया गेलेले अन्न, तसेच कृसार, रस, संयाव, पायस, अपूप आणि शष्कुली हे पदार्थ खाऊ नयेत.

चाषान्मत्स्यात्रक्तपादञ्चग्द्ध्वा वै कामतो नरः 96.

कोणी जर इच्छा करून चाष नावाचे पक्षी, मासे किंवा लाल पाय असलेली जनावरे खाल्ली—

पलाण्डुलशुनादीनि जग्द्ध्वा चान्द्रायणं चरेत् 96.

—किंवा कांदा, लसूण वगैरे खाल्ले, तर त्याने चांद्रायण व्रत करावे.

वसेत्स नरके घोर दिनानि पशुरोमतः मांसं सन्त्यज्य संप्रार्थ्य कामान्याति ततो हरिम् ॥ 96.

अशा माणसाला, ऋषींच्या मते, अनेक दिवस भीषण नरकात राहावे लागते; पण मांस सोडून, मनापासून इच्छा मागितल्या तर, तो शेवटी हरिप्राप्ती करतो.

इति श्रीगारुजे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तश्राद्धनिरूपणं नाम षण्णवतितमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील प्रथम अंशातील आचारकांडात याज्ञवल्क्यांनी सांगितलेल्या श्राद्धवर्णन नावाच्या शहाण्णवाव्या अध्यायाचा समाप्ती आहे.

द्रव्यशुद्धिंप्रवक्ष्यामि तन्निबोधत सत्तमाः 97.

आता मी द्रव्यशुद्धी सांगतो, हे उत्तम लोकांनो, ते लक्षपूर्वक ऐका.

पात्राणां चासनानां च वारिणा शुद्धिरिष्यते 97.

पात्रे आणि आसने यांची शुद्धी पाण्याने होते.

तक्षणाद्दारुश्रृङ्गादेर्यज्ञपात्रस्य मार्जनात् 97.

लाकूड, शिंग किंवा अशा वस्तूंपासून बनवलेल्या यज्ञपात्रांची शुद्धी खरडून केली जाते.

भैक्ष्यं योषिन्मुखं पश्यन्पुनः पाकान्महीमयम् 97.

भिक्षा मागताना जर एखाद्याने स्त्रीचे तोंड पाहिले, किंवा अन्न पुन्हा जमिनीवर शिजवले—

भस्मक्षेपाद्विशुद्धिः स्याद्भूशुद्धिर्माजनादिना 97.

—तर राख शिंपडून शुद्धी होते; जमिनीची शुद्धी धुण्याने किंवा अशा उपायांनी होते.

भस्माद्भिर्लोहकांस्यानामज्ञातं च सदा शुचि 97.

लोखंड, कांस्य किंवा अज्ञात धातूची पात्रे राखेने नेहमी शुद्ध होतात.

शुचि गोतृप्तिदं तोयं प्रकृतिस्थं महीगतम् 97.

स्वतः शुद्ध असलेले, जमिनीला स्पर्श केलेले पाणी पवित्र असते आणि ते पितरांना तृप्त करते.

रश्मिरग्नी रजश्छाया गौरश्वो वसुधानिलाः 97.

सूर्यकिरण, अग्नी, धूळ, सावली, पांढरा घोडा, पृथ्वी आणि वारा—

स्नात्वा पीत्वा क्षुते सुप्ते भुक्त्वा रथ्याप्रसर्पणे 97.

स्नान केल्यावर, पाणी प्यायल्यानंतर, शिंकताना, झोपल्यानंतर, खाल्ल्यानंतर किंवा रस्त्यावर चालताना—

क्षुते निष्ठीविते स्वापे परिधानेऽश्रुपातने तिष्ठन्त्यग्न्यादयो देवा विप्रकर्णे तु दक्षिणे ॥ 97.

शिंकताना, थुंकताना, झोपताना, वस्त्र घालताना किंवा डोळ्यातून पाणी येताना, अग्नीपासून सुरू होणारे देवता ब्राह्मणाच्या उजव्या कानाजवळ असतात.

इति श्रागारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तद्रव्यशुद्धिनिरूपणं नाम सप्तनवतितमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील प्रथम अंशातील आचारकांडात याज्ञवल्क्यांनी सांगितलेल्या द्रव्यशुद्धीवर्णन नावाच्या सत्त्याण्णवाव्या अध्यायाचा समाप्ती आहे.

अथ दानिविधिं वक्ष्ये तन्मे श्रृणुत सुव्रताः 98.

आता मी दानविधी सांगतो, हे उत्तम व्रतस्थांनो, ते ऐका.

ब्रह्मवेत्ता च तेभ्योऽपि पात्रं विद्यात्तपोऽन्विताः (तम्) 98.

ज्ञान आणि तप याने युक्त असा ब्रह्मवेत्ता, इतर सर्वांपेक्षा अधिक दान घेण्यास पात्र मानावा.

विद्यातपोभ्यां हीनेन न तु ग्राह्यः प्रतिग्रहः 98.

ज्याच्याकडे विद्या किंवा तप नाही, त्याच्याकडून दान घेऊ नये.

दातव्यं प्रत्यहं पात्रे निमित्तेषु विशेषतः 98.

पात्र व्यक्तीस दररोज, आणि विशेष प्रसंगी तर नक्कीच, दान द्यावे.

हेमश्रृङ्गी शफैः रौप्यैः सुशीला वस्त्रसंयुता 98.

सोन्याचे शिंग, चांदीचे खुर, चांगला स्वभाव आणि वस्त्रांनी सजलेली गाय,

दशसौवर्णिकं श्रृङ्गं शफं सप्तपलैः कृतम् 98.

दहा सोन्याच्या वजनाचे शिंग आणि सात वजनाच्या चांदीचे खुर,

स्वर्णपिप्पलपात्रेण वत्सो वा वत्सिकापि वा 98.

सोन्याच्या भांड्यात दूध पिणारा वासरू किंवा वासरी,

दाता स्वर्गमवाप्नोति वत्सरान्रोमसंमितान् 98.

ज्याने असे दान दिले, त्याला त्या वासराच्या अंगावरील केसांच्या संख्येइतके वर्षे स्वर्ग मिळतो.

यावद्वत्सस्य द्वौ पादौ मुखं योन्यां प्रदृश्यते 98.

वासराची दोन पाय आणि तोंड जन्मद्वारात दिसत असतानाच,

यथा कथञ्चिद्दत्त्वा गां धेनुं वाऽधेनुमेव वा 98.

कोणत्याही प्रकारे गाय, दूध देणारी गाय किंवा वांझ गाय दिली,

श्रान्तसंवाहनं रोगिपरिचर्य्या सुरार्चनम् 98.

थकलेल्या माणसांना मालिश करणे, आजारींची सेवा करणे किंवा देवांची पूजा करणे,