गरुडपुराणम्

आचरेत्सर्वदा धर्मं तद्विरुद्धं तु नाचरेत् 96.

नेहमी धर्मानुसार वागावे आणि धर्माच्या विरुद्ध कधीही वागू नये.

पञ्च पिण्डाननुद्धृत्य न स्नायात्परवारिषु 96.

पाच पिंड काढल्याशिवाय दुसऱ्याच्या पाण्यात स्नान करू नये.

वर्जयेत्परशय्यादि न चाश्रीयादनापदि 96.

दुसऱ्याचे पलंग वगैरे टाळावेत आणि अडचणीतच त्यांचा वापर करावा.

वैणाभिशस्तवार्द्धुष्यगणिकागणदीक्षिणाम् 96.

राजाने दोषी ठरवलेले, वृद्ध, वेश्या आणि चुकीच्या पंथात दीक्षा घेतलेले यांच्याकडून—

क्रूरोग्रपतितव्रात्यदाम्भिकोच्छिष्टभोजिनाम् 96.

क्रूर, भयंकर, पतित, बहिष्कृत, कपटी आणि उरलेले अन्न खाणारे यांच्याकडून—

नृशंसराजरजककृतघ्नवधजीविनाम् 96.

नरहत्या करणारे, राजहत्यारे, स्त्रीहत्यारे आणि मारून उपजीविका करणारे यांच्याकडून—

वन्दिनां स्वर्णकाराणामन्नमेषां कदाचन 96.

गायक, सुवर्णकार यांच्याकडून कधीही अन्न स्वीकारू नये.

भक्तं पर्य्युषितोच्छिष्टं श्वस्पृष्टं पतितो (ते) क्षितम् 96.

शिळे, उष्टे, कुत्र्याने स्पर्श केलेले किंवा जमिनीवर पडलेले अन्न अपवित्र मानले जाते.

गोघ्रातं शकुनोच्छिष्टं पादस्पृष्ट च कामतः 96.

गायीने वास घेतलेले, पक्ष्याने उरलेले किंवा मुद्दाम पायाने स्पर्श केलेले अन्न—

भोज्यान्नो नापितश्चैव यश्चात्मानं निवेदयेत् 96.

जे अन्न खाण्यासाठी आहे, न्हावी आणि स्वतःला अर्पण करणारा—

अस्नेहा अपि गोधूमयवगोरसविक्रियाः 96.

तेल नसले तरी गहू, जव, गायीचे दूध आणि त्याचे पदार्थ टाळावेत.

क्रव्यादपक्षिदात्यूहशुकमांसानि वर्जयेत् 96.

मांसाहारी जनावरांचे, पक्ष्यांचे, दात्यूह नावाच्या पक्ष्याचे आणि पोपटाचे मांस खाऊ नये.

वृथा कृसरसंयाव पायसापूपशष्कुलीः 96.

वाया गेलेले अन्न, तसेच कृसार, रस, संयाव, पायस, अपूप आणि शष्कुली हे पदार्थ खाऊ नयेत.

चाषान्मत्स्यात्रक्तपादञ्चग्द्ध्वा वै कामतो नरः 96.

कोणी जर इच्छा करून चाष नावाचे पक्षी, मासे किंवा लाल पाय असलेली जनावरे खाल्ली—

पलाण्डुलशुनादीनि जग्द्ध्वा चान्द्रायणं चरेत् 96.

—किंवा कांदा, लसूण वगैरे खाल्ले, तर त्याने चांद्रायण व्रत करावे.

वसेत्स नरके घोर दिनानि पशुरोमतः मांसं सन्त्यज्य संप्रार्थ्य कामान्याति ततो हरिम् ॥ 96.

अशा माणसाला, ऋषींच्या मते, अनेक दिवस भीषण नरकात राहावे लागते; पण मांस सोडून, मनापासून इच्छा मागितल्या तर, तो शेवटी हरिप्राप्ती करतो.

इति श्रीगारुजे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तश्राद्धनिरूपणं नाम षण्णवतितमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील प्रथम अंशातील आचारकांडात याज्ञवल्क्यांनी सांगितलेल्या श्राद्धवर्णन नावाच्या शहाण्णवाव्या अध्यायाचा समाप्ती आहे.

द्रव्यशुद्धिंप्रवक्ष्यामि तन्निबोधत सत्तमाः 97.

आता मी द्रव्यशुद्धी सांगतो, हे उत्तम लोकांनो, ते लक्षपूर्वक ऐका.

पात्राणां चासनानां च वारिणा शुद्धिरिष्यते 97.

पात्रे आणि आसने यांची शुद्धी पाण्याने होते.

तक्षणाद्दारुश्रृङ्गादेर्यज्ञपात्रस्य मार्जनात् 97.

लाकूड, शिंग किंवा अशा वस्तूंपासून बनवलेल्या यज्ञपात्रांची शुद्धी खरडून केली जाते.

भैक्ष्यं योषिन्मुखं पश्यन्पुनः पाकान्महीमयम् 97.

भिक्षा मागताना जर एखाद्याने स्त्रीचे तोंड पाहिले, किंवा अन्न पुन्हा जमिनीवर शिजवले—

भस्मक्षेपाद्विशुद्धिः स्याद्भूशुद्धिर्माजनादिना 97.

—तर राख शिंपडून शुद्धी होते; जमिनीची शुद्धी धुण्याने किंवा अशा उपायांनी होते.

भस्माद्भिर्लोहकांस्यानामज्ञातं च सदा शुचि 97.

लोखंड, कांस्य किंवा अज्ञात धातूची पात्रे राखेने नेहमी शुद्ध होतात.

शुचि गोतृप्तिदं तोयं प्रकृतिस्थं महीगतम् 97.

स्वतः शुद्ध असलेले, जमिनीला स्पर्श केलेले पाणी पवित्र असते आणि ते पितरांना तृप्त करते.

रश्मिरग्नी रजश्छाया गौरश्वो वसुधानिलाः 97.

सूर्यकिरण, अग्नी, धूळ, सावली, पांढरा घोडा, पृथ्वी आणि वारा—

स्नात्वा पीत्वा क्षुते सुप्ते भुक्त्वा रथ्याप्रसर्पणे 97.

स्नान केल्यावर, पाणी प्यायल्यानंतर, शिंकताना, झोपल्यानंतर, खाल्ल्यानंतर किंवा रस्त्यावर चालताना—

क्षुते निष्ठीविते स्वापे परिधानेऽश्रुपातने तिष्ठन्त्यग्न्यादयो देवा विप्रकर्णे तु दक्षिणे ॥ 97.

शिंकताना, थुंकताना, झोपताना, वस्त्र घालताना किंवा डोळ्यातून पाणी येताना, अग्नीपासून सुरू होणारे देवता ब्राह्मणाच्या उजव्या कानाजवळ असतात.

इति श्रागारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे याज्ञवल्क्योक्तद्रव्यशुद्धिनिरूपणं नाम सप्तनवतितमोऽध्यायः

या प्रकारे श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील प्रथम अंशातील आचारकांडात याज्ञवल्क्यांनी सांगितलेल्या द्रव्यशुद्धीवर्णन नावाच्या सत्त्याण्णवाव्या अध्यायाचा समाप्ती आहे.

अथ दानिविधिं वक्ष्ये तन्मे श्रृणुत सुव्रताः 98.

आता मी दानविधी सांगतो, हे उत्तम व्रतस्थांनो, ते ऐका.