वामेन वामिका प्रोक्ता दक्षिणे दक्षिणा शुभा 67.
डाव्या बाजूला असलेली नाडी 'डावी' म्हणून ओळखली जाते, आणि उजवीकडील नाडी शुभ 'उजवी' म्हणतात.
जीवो जीवति जीवेन यच्छून्यं तस्त्वरो भवेत् 67.
जीव हा जीवनामुळेच जगतो; जिथे रिकामी जागा असते तिथे घाई निर्माण होते.
तत्सर्वं पूर्णनाड्यां तु जायते निर्विकल्पतः 67.
हे सर्व काही पूर्ण नाडीमध्ये भेद न करता निर्माण होते.
यावत्षष्ठी तु पृच्छायां पूर्णायां प्रथमो जयेत् 67.
जोपर्यंत चौसष्टावी विचारणा पूर्ण नाडीमध्ये असते, तोपर्यंत पहिला विजय मिळवतो.
वामाचारसमो वायुर्जायते कर्मसिद्धिदः 67.
डाव्या मार्गाने वाहणारा वायू कर्मात यश देतो.
अन्यत्र वामवाहे तु नाम वै विषमाक्षरम् 67.
इतरत्र, जर डावी नाडी वाहत असेल तर अक्षर असमाधानकारक समजले जाते.
दक्षवातप्रवाहे तु यदि नाम समाक्षरम् 67.
उजवी नाडी वाहताना जर अक्षर नियमित असेल तर ते योग्य मानले जाते.
पिङ्गलान्तर्गते प्राणे शमनीयाहवं जयेत् 67.
पिंगला नाडीमध्ये प्राण गेल्यावर शांत करणारी क्रिया साधावी.
न दातुं जायते सोऽपि नात्र कार्य्या विचारणा 67.
ते देण्यासाठी निर्माण होत नाही; येथे विचार करण्याची गरज नाही.
सा दिशा जयमाप्नोति शून्ये भंगं विनिर्दिशेत् 67.
ती दिशा विजय मिळवते; रिकाम्या ठिकाणी तुटलेपण दाखवावे.
जयं पराजयं चैव यो जानाति स पण्डितः 67.
जो विजय आणि पराभव ओळखतो तोच खरा ज्ञानी आहे.
कृत्वा तत्पदमाप्नोति यात्रा सन्ततशोभना 67.
ते केल्यावर ध्येय गाठता येते; प्रवास नेहमीच शुभ होतो.
यस्तु पृच्छति तत्रस्थः स साधुर्जयतिध्रुवम् 67.
जो तेथे उपस्थित राहून विचारतो तो नक्कीच यशस्वी होतो.
जायते नात्र सन्देह हन्द्रो यद्यग्रतः स्थितः 67.
प्रश्न करणारा समोर उभा असेल तर यश मिळते याबद्दल शंका नाही.
चरेस्थिरे तद्विमार्गे तादृशेतादृशे क्रमात् 67.
चालू किंवा स्थिर असताना, तशीच पावले टाकावी.
पृच्छकस्य वचः श्रुत्वा घण्टाकारेण लक्षयेत् 67.
प्रश्नकर्त्याचे बोल ऐकून, घंटेच्या आवाजाने ते लक्षात ठेवावे.
ऊर्द्ध्वेऽग्निरध आपश्च तिर्य्यक्संस्थः प्रभञ्जनः 67.
वर अग्नी, खाली पाणी आणि आडवे वारा असतो.
ऊर्द्ध्वे मृत्युरधः शान्तिस्तिर्य्यक् चोच्चाटयेत्सुधीः 67.
वर मृत्यू, खाली शांतता आणि आडवे असताना बुद्धिमानाने उच्छाटन करावे.
इति श्रीगारुडेमहापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे स्वरोदये शुभाशुभनिरूपणं नाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
श्रीगारुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील आचारकांडाच्या 'स्वर उदयातील शुभ-अशुभ परिणामांचे वर्णन' नावाच्या सत्त्याहत्तराव्या अध्यायाचा येथे समारोप होतो.
परीक्षां वच्मि रत्नानां बलो नामासुरोऽभवत् 68.
आता मी रत्नांची परीक्षा कशी करावी हे सांगतो. बल नावाचा एक असुर होता.
वरव्याजेन पशुतां याचितः स सुरैर्मखे 68.
देवतांनी वर मागण्याच्या बहाण्याने त्याला यज्ञात पशू व्हायला सांगितले.
पशुवत्स विशस्तस्तैः स्ववाक्याशनियन्त्रितः 68.
तो स्वतःच्या शब्दाने बांधला गेल्यामुळे, त्या देवांनी त्याची यज्ञातील पशूसारखी हत्या केली.
तस्य सत्त्वविशुद्धस्य विशुद्धेन च कर्मणा 68.
त्याच्या शुद्ध स्वभावामुळे आणि पुण्यकर्मामुळे,
देवानामथ यक्षाणां सिद्धानां पवनाशिनाम् 68.
त्याच्यापासून देव, यक्ष, सिद्ध आणि वायुपरायण यांच्या रत्नांचा जन्म झाला.
तेषां तु पततां वेगाद्विमानेन विहायसा 68.
ती रत्ने त्यांच्या विमानातून आकाशातून वेगाने खाली पडली,
महोदधौ सरिति वा पर्वते काननेऽपि वा 68.
ती कधी महासागरात, कधी नद्यांमध्ये, कधी पर्वतांवर, तर कधी जंगलात पडली.
तेषु रक्षोविषव्यालव्याधिघ्नान्यघहानि च 68.
त्यामध्ये काही रत्ने राक्षस, विष, वन्य प्राणी आणि रोगांचा नाश करतात, तसेच पापही दूर करतात.
वज्रं मुक्तामणयः सपद्मरागाः समरकताः प्रोक्ताः 68.
वज्र, मुक्तामणी, पद्मराग, पाचू आणि पन्ना ही त्यातील काही रत्ने मानली जातात.
कर्केतनं सपुलकं रुधिराख्यसमन्वितं तथा स्फटिकम् 68.
कार्केतन, पुलक, रुधिर नावाचे रत्न आणि स्फटिकही त्यात आहेत.
आकारवर्णौ प्रथमं गुणदोषौ तत्फलं परीक्ष्य च 68.
सर्वप्रथम त्यांच्या आकार आणि रंगाची, मग गुण-दोषांची आणि त्यानंतर त्यांच्या परिणामांची परीक्षा करावी.