गरुडपुराणम्

अंगस्य वेणः पुत्रस्तु नास्तिको धर्मवर्जितः 6.

अंगाचा मुलगा वेण होता, जो नास्तिक आणि धर्महीन होता.

ऊरुं ममन्थुः पुत्रार्थे ततोऽस्य तनयोऽभवत्‌ 6.

मुलासाठी त्याच्या मांडीला मथलं, आणि त्यातून त्याला एक मुलगा झाला.

निषादस्तेन वै जातो बिन्ध्यशैलनिवासकः 6.

त्याच्यापासून निषाद जन्मला, जो विंध्य पर्वतात राहायचा.

तस्मात्तस्य सुतो जातो विष्णोर्मानसरूपधृक् 6.

त्याच्यापासून एक मुलगा झाला, ज्याच्यात विष्णूंच्या मनाचा स्वरूप होता.

दुदोह पृथिवीं राजा प्रजानां जीवनाय हि 6.

राजाने प्रजांच्या उपजीविकेसाठी पृथ्वीचे दुग्ध काढले.

प्राचीनबर्हिस्त्पुत्रः पृथिव्यामेकराड् बभौ 6.

प्राचीनबर्हिस, पृथ्वीचा मुलगा, एकमेव सम्राट म्हणून तेजस्वी झाला.

तस्मात्सुषाव सामुद्री दश प्राचीनबर्हिषः 6.

त्याच्यापासून, समुद्रासारख्या त्याच्याकडून, प्राचीनबर्हिसला दहा मुलगे झाले.

अपृथगधर्म्मचरणास्तेऽतप्यन्त महत्तपः 6.

ते सर्व एकाच धर्माने वागत आणि त्यांनी मोठं तप केलं.

प्रजापतित्वं संप्राप्य भार्य्या तेषां च मारिष 6.

प्रजापतीपद मिळवल्यावर, त्यांच्या बायका, हे मारिषा,

असृजन्मनसा दक्षः प्रजाः पूर्वं चतुर्विधाः 6.

दक्षाने आधी मनानेच चार प्रकारच्या प्रजांचा सृजन केला.

मैथुनेन ततः सृष्टिं कर्त्तुमैच्छत्प्रजापतिः 6.

मग प्रजापतीने मैथुनाने सृष्टी करावी अशी इच्छा केली.

तस्य पुत्रसहस्त्रं तु वैरण्यां समपद्यत 6.

त्याला वैरिणीपासून हजार मुलगे झाले.

दक्षपुत्रसहस्त्रं च तेषु नष्टेषु सृष्टवान् 6.

दक्षाचे ते हजार मुलगे नष्ट झाल्यावर, त्याने पुन्हा हजार मुलगे निर्माण केले.

दक्षः क्रुद्धः शशापाथ नारदं जन्म चाप्स्यसि 6.

दक्ष रागावून नारदाला शाप दिला, 'तुला पुन्हा जन्म घ्यावा लागेल.'

यज्ञे ध्वस्तेऽथ दक्षोऽपि शशापोग्रं महेश्वरम् 6.

यज्ञ नष्ट झाल्यावर, दक्षाने महेश्वरालाही कठोर शाप दिला.

जन्मान्तरेऽपि वैरेण ते विनश्यन्ति शङ्कर ! असिक्न्यां (महिष्यां) जनयामास दक्षो दुहितरो ह्यथ ।। 6.

शंकरा, दुसऱ्या जन्मातही वैरामुळे ते नष्ट होतात! मग दक्षाने असिक्नी या पत्नीपासून कन्या जन्माला घातल्या.

षष्टिं कन्या रूपयुता द्वे चैवांगिरसे ददौ 6.

त्याने साठ सुंदर कन्या दिल्या, आणि दोन अंगिरसाला दिल्या.

चतुर्दश कश्यपाय अष्टाविंशातिमिन्दवे 6.

कश्यपाला चौदा आणि चंद्राला अठ्ठावीस दिल्या.

मनोरमां भानुमतीं विशालां बहुदामथ 6.

मनोरमा, भानुमती, विशाल आणि बहुदा यांना नंतर दिलं गेलं.

स कृशाश्वाय च प्रादात्सुप्रजां च तथा जयाम् 6.

त्याने कृशाश्वाला सुप्रजा आणि जयाही दिली.

सङ्कल्पा च मुहूर्त्ता च साध्या विश्वा च ता दश 6.

संकल्पा, मुहूर्ता, साध्या आणि विश्वा — या दहा होत्या.

अदितिर्दितिर्दनुः काला ह्यनायुः सिंहिका मुनिः 6.

अदिती, दिती, दनु, काळ, अनायू, सिंहिका आणि मुनि.

विश्वेदेवास्तु विश्वायाः साध्या साध्यान्व्यजायत 6.

विश्वेदेव विश्वेतून आणि साध्य साध्येतून जन्मले.

भानोस्तु भानवो रुद्र ! मुहूर्त्ताच्च मुहूर्त्तजाः 6.

भानूपासून भानव, हे रुद्र; मुहूर्तेतून मुहूर्तज.

पृथिवीविषयं सर्वमरुत्वत्यां व्यजायत 6.

मरतुवतीपासून पृथ्वीवरील सर्व काही उत्पन्न झालं.

आपो ध्रुवश्च सोमश्च धरश्चैवानिलोऽनलः 6.

पाणी, ध्रुव, सोम, धर, वारा आणि अग्नि.

आपस्य पुत्रो वेतुण्डिः (ण्डः) श्रमः श्रान्तो ध्वनिस्तथा 6.

आपापासून वेतुण्डि, श्रम, श्रांत आणि ध्वनि हे जन्मले.

सोमस्य भगवान्वर्च्चा वर्च्चस्वी येन जायते 6.

सोमापासून भगवंत वर्चा आणि वर्चस्वी, ज्यांच्यामुळे तेज निर्माण होतं.

मनोहरायां शिशिरः प्राणोऽथ रमणस्तथा 6.

मनोरमेतून शिशिर, प्राण आणि रमण हे जन्मले.