शालग्रामस्य दानं तु दुर्लभं तत्र वै नृणाम् । लक्ष्मीनारायणस्यैव मूर्तेर्दानं सुदुर्लभम् ॥ ३,२६.
शाळग्रामाचे दान तिथे माणसांसाठी दुर्मिळ आहे; लक्ष्मीनारायणाच्या मूर्तीचे दान तर फारच दुर्मिळ आहे.
स्थलमौदुंबरसमं तत्प्रमाणमुदाहृतम् । छत्त्राकारं वर्तुलं च प्रसन्नवदनं शुभम् ॥ ३,२६.
ते स्थान औदुंबराच्या आकाराएवढे आहे असे सांगितले जाते; छत्रासारखे, गोल, प्रसन्न आणि शुभ चेहरा असलेले आहे.
चणकप्रदेशमात्रं च वदनं समुदाहृतम् । सव्ये दक्षिणपार्श्वे च समयोः पुष्कलान्वितम् ॥ ३,२६.
चेहरा हरभऱ्यासारखा आहे असे सांगितले जाते; डाव्या आणि उजव्या बाजूला, सांध्यांवर, तो भरगच्च आहे.
गोयूथवत्सवर्णं च चतुश्चक्रसमन्वितम् । गोखुरैश्च समायुक्तं सुवर्णकिणसंयुतम् ॥ ३,२६.
ती मूर्ती गायींच्या कळपासारख्या रंगाची, चार चक्रांनी युक्त, गायींच्या खुरांनी आणि सोन्याच्या ठिपक्यांनी सजलेली आहे.
वनमालाभिसंयुक्तं वज्रपुङ्खैश्च संयुतम् । एतादृशीं दरेर्मूर्ति लक्ष्मीनारायणं विदुः ॥ ३,२६.
वनमाळा आणि वज्राच्या टोकांसारख्या चिन्हांनी युक्त अशी मूर्ती लक्ष्मीनारायण म्हणून ओळखली जाते.
कलौ नृणां तस्य लाभो दुर्लभः संस्मृतो भुवि । दानं च सुतरां देवि दर्लभं किं वदामि ते ॥ ३,२६.
कलियुगात माणसांना हे मिळणे फारच दुर्मिळ आहे; आणि त्याचे दान तर फारच दुर्मिळ आहे, हे देवी, मी तुला आणखी काय सांगू?
ब्रह्मतीर्थे च संस्नाय श्रोतव्या वै हरेः कथा । गण्डिकायाः शिलायाश्च लक्ष्मीनारायणस्य तु ॥ ३,२६.
ब्रह्मतीर्थात स्नान करून, लक्ष्मी-नारायणाच्या गंडिका या शिळेवर बसून, हरिच्या कथा ऐकाव्यात.
लक्षणं यो विजानाति तदा तत्सदृशं फलम् । प्राप्नोत्येव न संदेहो नात्र कार्या विचारणा ॥ ३,२६.
जो कोणी त्या शिळेची लक्षणे ओळखतो, त्याला तसाच फळ मिळतो; यात काहीच शंका नाही, विचार करण्याची गरज नाही.
श्रीनिवासस्य तीर्थस्य पूर्वे स्यादिन्द्रतीर्थकम् । श्रीनिवासस्य पूजां तु कर्तुमास्ते शचीपतिः ॥ ३,२६.
श्रीनिवासाच्या तीर्थाच्या पूर्वेला इंद्रतीर्थ आहे, जिथे शचीपती श्रीनिवासाची पूजा करण्यासाठी वास करतो.
शालग्रामशिलादानं कर्तव्यं श्रोत्रियायवै । शालग्रामशिलादानं हत्याकोटिविनाशनम् ॥ ३,२६.
शालग्राम शिळा विद्वान ब्राह्मणाला द्यावी; अशी शिळा दान केल्याने अनंत पापे नष्ट होतात.
तस्मिंस्तीर्थे तु यो देवि सीतारामशिलाभिधाम् । ददाति भूतले भद्रे भूपतेः सदृशो भवेत् ॥ ३,२६.
हे शुभे, त्या तीर्थात जो कोणी सिता-राम नावाची शिळा पृथ्वीवर देतो, तो राजासारखा होतो.
सीतारामशिला देवि द्विविधा संप्रकीर्तिता । पञ्चचक्रयुता काचित्षट्रचक्रेण च संयुता ॥ ३,२६.
हे देवी, सिता-राम शिळा दोन प्रकारची सांगितली आहे: एक पाच चक्रांनी युक्त, आणि दुसरी सहा चक्रांनी युक्त.
तत्रापि षट्रचक्रयुता ह्युत्तमा संप्रकीर्तिता । पञ्चचक्रयुतायाश्च फलं द्विगुणमीरितम् ॥ ३,२६.
त्यातली सहा चक्र असलेली शिळा श्रेष्ठ मानली आहे; पाच चक्र असलेल्या शिळेचे फळ दुप्पट सांगितले आहे.
कुक्कुटाण्डप्रमाणं च सुसिग्धं नीलवर्णकम् । वदनत्रयसंयुक्तं सट्चक्रैः केसरैर्युतम् ॥ ३,२६.
ती शिळा कोंबडीच्या अंड्यासारखी आकाराची, गुळगुळीत, निळ्या रंगाची, तीन तोंडे असलेली, सहा चक्र आणि केसरांनी युक्त असावी.
स्वर्णरेखासमायुक्तं ध्वजवज्राङ्कुशैर्युतम् । एतादृशं तु वै भद्रे सीतारामाभिधं स्मृतम् ॥ ३,२६.
ती शिळा सोन्याच्या रेषांनी, ध्वज, वज्र आणि अंकुश यांच्या चिन्हांनी युक्त असावी; अशी शिळा, हे शुभे, सिता-राम म्हणून ओळखली जाते.
वदनेवन्दने देवि सीतारामस्य कोशकम् । दुर्लभं तु कलौ नॄणां स्वसाम्राज्यप्रदं शुभम् ॥ ३,२६.
हे देवी, सिता-राम शिळेचा कोष तोंडात किंवा मुखावर असतो; कलियुगात ती माणसांना दुर्मिळ असते, पण ती राज्यप्राप्ती देणारी आणि शुभ आहे.
इन्द्रतीर्थे महादेवि सीताराम भिधाशिला । या तद्दानं दुर्लभं तन्नाल्पस्य तपसः फलम् ॥ ३,२६.
हे महादेवी, इंद्रतीर्थावर सिता-राम नावाची शिळा देणे फार दुर्मिळ आहे; तिचे फळ थोड्या तपाने मिळत नाही.
दानस्य शक्त्यभावे तु श्रोतव्यं लक्षणं हरेः । शालग्राम शिलादानाद्यत्फलं तत्फलं लभेत् ॥ ३,२६.
दान करण्याची शक्ती नसेल, तर हरिची लक्षणे ऐकावीत; शालग्राम शिळा दानाचे जे फळ आहे, तेच मिळते.
आग्नेयकोणे श्रीनिवासस्य देवि तीर्थं त्वास्ते वह्निसंज्ञं सुशस्तम् । स वह्निदेवः श्रीनिवासस्य पूजां कर्तुं ह्यास्ते सर्वदा तीर्थमध्ये ॥ ३,२६.
हे देवी, श्रीनिवासाच्या आग्नेय दिशेला अग्नि नावाचे तीर्थ आहे, ते फार मंगल आहे; तिथे अग्निदेव नेहमी श्रीनिवासाची पूजा करण्यासाठी वास करतो.
यो वा तीर्थे वह्निसंज्ञे च देवि भक्त्या स्नानं कुरुतेऽजं स्मरन्हि । ज्ञानद्वारा मोक्षमाप्नोति देवि तत्र स्नानं दुर्ल्लभं वै नृणां च ॥ ३,२६.
हे देवी, जो कोणी अग्नि नावाच्या तीर्थात भक्तीने स्नान करतो आणि अजन्म्याचे स्मरण करतो, तो ज्ञानाने मुक्ती मिळवतो; तिथे स्नान करणे माणसांना फार दुर्मिळ आहे.
ज्ञात्वा स्नानं दुष्करं तीर्थराजे भक्तिस्तस्मिन्दुर्ल्लभा चैव देवि । शालग्रामे तच्छिलायाश्च दानं सुदुर्लभं वासुदेवाभिधायाः ॥ ३,२६.
तीर्थराजात स्नान करणे कठीण आहे हे जाणून, तिथे भक्तीही दुर्मिळ असते, हे देवी; शालग्रामात वासुदेव नावाची शिळा दान करणे फारच दुर्मिळ आहे.
ह्रस्वं तथा वर्तुलं नीलवर्णं सूक्ष्मं मुखं मुखचक्रं सुशुद्धम् । सुवेणुयुक्तं वासुदेवाभिधेयं दानं कलौ दुर्लभं तस्य भद्रे ॥ ३,२६.
ती शिळा लहान, गोल, निळ्या रंगाची, सूक्ष्म तोंड असलेली, शुद्ध तोंडचक्र असलेली, सुंदर रेषांनी युक्त, वासुदेव नावाची शिळा कलियुगात दान करणे फार दुर्मिळ आहे, हे शुभे.
दाने तस्याः शक्त्य भावे च देवि स्नात्वा तीर्थे वासुदेवाभिधस्य । सम्यक्श्राव्यं लक्षणं वै शिलायास्तयोस्तुल्यं फलमाहुर्महान्तः ॥ ३,२६.
दान करण्याची शक्ती नसेल, तर हे देवी, वासुदेव नावाच्या तीर्थात स्नान करून, त्या शिळेची लक्षणे नीट ऐकावीत; या दोन्हींचे फळ मोठ्या ज्ञानी लोकांनी समान सांगितले आहे.
दक्षिणे श्रीनिवासस्य यमतीर्थं च संस्मृतम् । तत्रास्ते यमराजस्तु पूजां कर्तुं हरेः सदा ॥ ३,२६.
श्रीनिवासाच्या दक्षिणेला यमतीर्थ आहे, जिथे यमराज नेहमी हरिची पूजा करण्यासाठी वास करतो.
तत्र स्नानं च दानं चाप्यक्षयं परमं स्मृतम् । शालग्रामशिलादानं कार्यं तत्र महामुने ॥ ३,२६.
त्या ठिकाणी स्नान आणि दान यांना अत्यंत अक्षय मानले गेले आहे. तिथे शाळग्राम शिळेचे दान करावे, हे महर्षे.
पट्टाभिरामसंज्ञायाः शिलाया दानमिष्यते । तच्चूतफलवत्स्थूलं वदनत्रयसंयुतम् ॥ ३,२६.
पत्ताभिराम नावाच्या शिळेचे दान करावे असे सांगितले आहे. ती आंब्याच्या फळाएवढी मोठी असून, तिला तीन तोंडे आहेत.
शिरश्चक्रेण रहितं सप्तचक्रैः समन्वितम् । नीलवर्णं स्वर्णरेखं गोशुराद्यैः समन्वितम् ॥ ३,२६.
तिच्या डोक्यावर चक्र नाही, पण सात चक्रांनी युक्त आहे. ती निळ्या रंगाची असून, सोन्याच्या रेषेने आणि गायीच्या खुराच्या खुणांनी युक्त आहे.
पट्टवर्धनरामं तु दुर्लभं बहुभाग्यदम् । पट्टवर्धनरामं तु यो ददाति च तत्र वै । पट्टाभिषिक्तो भवति नात्र कार्या विचारणा ॥ ३,२६.
पट्टवर्धनराम ही शिळा फार दुर्मिळ असून, मोठे भाग्य देते. जो कोणी तिथे पट्टवर्धनराम शिळेचे दान करतो, तो नक्कीच पाटबंधित राजा होतो, यात शंका नाही.
श्रीनिवासस्य नैरृत्ये नैरृतं तीर्थमुत्तमम् । आस्ते हि निरृतिस्तत्र पूजां कुर्तुं च सर्वदा ॥ ३,२६.
श्रीनिवासाच्या नैऋत्य दिशेला नैऋत तीर्थ हे श्रेष्ठ मानले गेले आहे. तिथे नेहमीच निरृति वास करते आणि पूजा स्वीकारते.
तत्र स्नानं प्रकर्तव्यं पुनर्जन्म न विद्यते । शालग्रामशिलायाश्चः पुरुषोत्तमसंज्ञिकाम् ॥ ३,२६.
तिथे स्नान अवश्य करावे, कारण तिथे स्नान केल्यावर पुन्हा जन्म मिळत नाही. तिथली शाळग्राम शिळा पुरुषोत्तम नावाने ओळखली जाते.