गरुडपुराणम्

विशुद्धग्रन्थिकं रम्यं महापातकनाशनम् 43.

तो धागा शुद्ध, सुंदर, नीट विणलेला आणि मोठ्या पापांचा नाश करणारा असावा.

एवं धूपादिनाभ्यर्च्य मध्यमादीन्त्समर्पयेत् 43.

अशा प्रकारे धूप वगैरेने पूजा करून, मधला व इतर धागे अर्पण करावेत.

धर्मकामार्थसिद्ध्यर्थं स्वकंठे धारयाम्यहम् 43.

धर्म, काम आणि अर्थ मिळवण्यासाठी मी तो धागा माझ्या गळ्यात घालतो.

नैवेद्यं विविधं दत्त्वा कुसुमादेर्बलिं हरेत् 43.

विविध प्रकारचे नैवेद्य अर्पण करून, फुलांसह इतर वस्तूंचा बळी द्यावा.

अष्टोत्तरशतेनैव दद्यादेकपवित्रकम् 43.

एकशे आठाने एक पवित्र धागा द्यावा.

विष्वक्सेनं ततः प्रार्च्य सुरुमर्घ्यादिभिर्हर 43.

नंतर विष्वक्सेनाची पूजा करून, त्याला अर्घ्य वगैरे सन्मान अर्पण करावेत.

ज्ञानतोऽज्ञानतो वापि पूजनादि कृतं मया 43.

माझ्याकडून जाणून किंवा अज्ञानाने जशी पूजा वगैरे केली असेल—

मणिविद्रुममालभिर्मन्दारकुसुमादिभिः 43.

मणी, प्रवाळाच्या माळांनी आणि मंदार फुलांसारख्या वस्तूंनी—

वनमाला यथा देव कौस्तुभं सततं हृदि 43.

देवा, जशी कौस्तुभ मणी हृदयात असते, तशी वनमाळा नेहमी हृदयात राहो.

एवं प्रार्थ्य द्विजान् भोज्य दत्त्वा तेभ्यश्च दक्षिणाम् 43.

अशा प्रकारे प्रार्थना करून, द्विजांना भोजन द्यावे आणि त्यांना दक्षिणाही द्यावी.

सांवत्सरीमिमां पूजां सम्पाद्य विधिवन्मया 43.

ही वार्षिक पूजा नीट रीतसर केली,

पूजयित्वा पवित्राद्यैर्ब्रह्म ध्यात्वा हरिर्भवेत् 44.

पवित्र धागे वगैरेने पूजा करून, ब्रह्माचा ध्यान केल्यावर, मनुष्य हरिरूप होतो.

यच्छेद्वाङ्मनसं प्राज्ञस्तं यजेज्ज्ञानमात्मनि 44.

बुद्धिमान माणसाने वाणी आणि मन आवरावे, आणि त्या ज्ञानाचे आत्म्यात पूजन करावे.

देहेन्द्रियमनोबुद्धिप्राणाहङ्करावर्जितम् 44.

जो शरीर, इंद्रिये, मन, बुद्धी, प्राण आणि अहंकार यांपासून मुक्त आहे—

स्वप्रकाशं निराकारं सदानं दमनादि यत् 44.

स्वतः प्रकाशमान, निराकार, शाश्वत आणि संयमाचा मूळ असलेले तेच जाणावे.

तुरीयमक्षरं ब्रह्म अहमस्मि परं पदम् 44.

चौथे अक्षर म्हणजेच अविनाशी ब्रह्म आहे; मीच ते परम स्थान आहे.

आत्मानं रथिनं विद्धि शरीरं रथमेव तु इन्द्रियाणि हयानाहुर्विषयास्तेषु गोचराः ।। 44.

स्वतःला रथाचा सारथी समज, शरीर हे रथ आहे. इंद्रिये म्हणजे घोडे, आणि त्यांचे विषय म्हणजे त्यांची चरायची जागा.

आत्मेंद्रियमनोयुक्तो भोक्तेत्याहुर्मनीषिणः 44.

ज्ञानी लोक म्हणतात, मन आणि इंद्रिये यांच्याशी एकरूप झालेला आत्मा हेच अनुभव घेणारा आहे.

स तु तत्पदमाप्नोति स हि भूयो न जायते 44.

तो त्या परम अवस्थेला पोहोचतो आणि पुन्हा जन्म घेत नाही.

स्वर्धुन्याः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम् 44.

तो स्वर्गीय गंगेच्या पलीकडे पोहोचतो, तेच विष्णूचे परम धाम आहे.

आसनं पद्मकाद्युक्तं प्राणायामो मरुज्जयः 44.

पद्मासन किंवा इतर आसन घेणे, आणि श्वासावर नियंत्रण मिळवणे म्हणजे प्राणायाम.

मनोधृतिर्धारणा स्यात्समाधिर्ब्रह्मणि स्थितिः 44.

मन स्थिर ठेवणे म्हणजे धारणा, आणि ब्रह्मात एकरूप होणे म्हणजे समाधी.

हृत्पद्मकर्णिकामध्ये शङ्खचक्रगदाब्जवान् 44.

हृदयकमळाच्या मध्यभागी तो शंख, चक्र, गदा आणि कमळ धारण करतो.

नित्यः शुद्धो भूतियुक्तः सत्यानन्दाह्वयः परः 44.

तो नेहमीच शुद्ध, ऐश्वर्याने युक्त, सत्य आणि आनंद या नावाने ओळखला जाणारा, सर्वोच्च आहे.

चतुर्विंशतिमूर्त्तिः स शालग्रामशिलास्थितः 44.

तो चोवीस रूपांचा आहे आणि शाळग्राम शिळेत वास करतो.

मनसोऽभीप्सितं प्राप्य देवो वैमानिको भवेत् 44.

मनाने जे काही इच्छिले ते मिळवून, भक्त दिव्य स्वरूपाचा होतो.

इति श्रीगारुडे महापुराणे पूर्वखण्डे प्रथमांशाख्ये आचारकाण्डे ब्रह्ममूर्तिध्याननिरूपणं नाम चतुश्चत्वारिंशोऽध्यायः

अशा प्रकारे श्रीगरुड महापुराणाच्या पूर्वखंडातील आचारकांडात 'ब्रह्ममूर्ती ध्यानाचे वर्णन' हा चव्वेचाळीसावा अध्याय संपला.

प्रसङ्गात्कथयिष्यामि शालग्रामस्य लक्षणम् 45.

आता मी शाळग्रामाचे लक्षण सांगतो.

शङ्खचक्रगदापद्मी (हस्तः) (केशवाख्यो) गदाधरः 45.

जो शंख, चक्र, गदा आणि कमळ धारण करतो, तो केशव आणि गदाधर म्हणून ओळखला जातो.