संकल्पपूर्वक, साधकाने देवतेला मंडळात आवाहन केले आणि त्यावर न्यास केला. त्यानंतर, स्नान, वस्त्र, पाण्याचा आचमन, सुगंध, पुष्प आणि धूप यांसारख्या अर्पणांनी देवतेची पूजा करावी. शंकरा, मूळ मंत्राचा जप करावा आणि तोही अर्पण करावा. नंतर, वासुदेवाचे ध्यान करत, हे स्तोत्र जपावे—प्रद्युम्न, आद्य देव, आणि अनिरुद्ध यांना पुन्हा पुन्हा नमस्कार करावा. मानवांनी पूजित, प्रसिद्ध, स्तुत्य, आणि वरदानी अशा त्या देवाला नमस्कार. ब्रह्माचा स्वामी, विश्वाचा सर्जनहार आणि संहारक याला नमस्कार. कलियुगातील पापांचा नाश करणाऱ्या आणि देवांचा स्वामी याला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. अनेक रूपधारी, तीर्थस्वरूप, त्रिगुणात्मक आणि निर्गुण अशा त्या देवाला नमस्कार. मुक्तीचा द्वार, धर्माचा आधार, आणि सर्जनहार याला पुन्हा पुन्हा नमस्कार. संसाराच्या भयंकर समुद्रात बुडालेल्या मला तू तार. मी फक्त तुझ्यातच शरण आलो आहे, सर्वव्यापी विष्णू. अशा प्रकारे, देवांचा स्वामी, सर्व क्लेशांचा नाश करणारा, याची स्तुती करावी. मग, मनात पाच महाभूतांनी संपन्न असलेल्या विष्णूचे ध्यान करावे. शंकरा, वासुदेवाची पूजा श्रेष्ठ आहे आणि सर्व इच्छा पूर्ण करते. जो या रुद्र-पंचमहाभूत पूजेचा जप करतो, हे मानवांनो, त्याला सर्व लाभ मिळतात. त्यानंतर, शंख आणि गदाधारी विष्णूला, सुदर्शनाच्या पूजेची विधी सांगण्याची विनंती केली. हरि म्हणतात: प्रथम स्नान करून, हरि विष्णूची पूजा करावी. मूळ मंत्राने न्यास करावा; हे मूळ मंत्र ऐका—तो सर्व दोषांचा नाश करतो आणि दुष्ट मंत्रांचा भंग करतो. तो मृदू, मुकुटधारी, शंख, चक्र, गदा आणि कमळधारी आहे. त्याची पूजा, सुगंध, पुष्प यांसारख्या अर्पणांनी करावी, हे महादेव. रुद्र, जो हा चक्राची श्रेष्ठ पूजा करतो, त्यानंतर हे स्तोत्र जपावे, जे सर्व रोगांचा नाश करते. ज्वालामय हाराने प्रकाशमान, हजार स्पोक्स असलेला, नेत्रस्वरूप, उत्कृष्ट, अद्भुत, सर्व मंत्रांचा नाश करणारा चक्र, जगाच्या रक्षणासाठी, दुष्ट राक्षसांचा नाश करणारा, प्रकाशरूप नेत्र, संसारभयाचा नाश करणारा, ग्रहांच्या पलीकडे असणारा, ग्रहांचा स्वामी, भक्तांना कृपा देणारा आणि रक्षण करणारा, विष्णूचा शस्त्रस्वरूप चक्र—या सर्वांना पुन्हा पुन्हा नमस्कार. जो हे स्तोत्र अत्यंत भक्तीने जपतो, तो पापाची राख करून विष्णूच्या लोकात प्रवेश मिळवतो आणि विष्णूच्या लोकासाठी पात्र होतो. या प्रकारे, गरुड महापुराणाच्या पुरवखंडातील आचारखंडात 'सुदर्शन पूजेची प्रक्रिया' या त्र्यतीसाव्या अध्यायाचा समारोप झाला. पुन्हा एकदा, हृषीकेश, गदाधारी विष्णूला देवपूजेची विधी सांगण्याची विनंती केली. हरि म्हणतात: हे विश्वेश्वर, ऐक, ज्याने विष्णू प्रसन्न होतो. मूळ मंत्र म्हणजे हयग्रीवाचा उच्चार. "ॐ सौं क्षौं, शिरस्स नमः"—प्रणवाशी संयुक्त. त्याचे अंग ऐक, हे महादेव, वृषध्वज—"ॐ क्षीं, शिरस्स स्वाहा" शिरासाठी, "क्षूं, वषट" देखील. "ॐ" आणि "क" यांचा संयोग देवतेच्या शिखा म्हणून ओळखला जातो. "ॐ क्षौं, त्रिनेत्र, वौषट"—देवतेच्या नेत्रासाठी. आता मी पूजेची प्रक्रिया सांगतो—प्रथम स्नान करून आचमन करावे आणि मग पूजेच्या स्थळी जावे. अशा प्रकारे, शास्त्रानुसार, विष्णू, सुदर्शन आणि हयग्रीव यांच्या पूजेची विधी, मंत्र, स्तोत्र आणि अर्पणांचे महत्त्व सांगितले गेले. साधकाने श्रद्धेने आणि भक्तीने या विधींचा अनुसरण करावा, म्हणजे देव प्रसन्न होतो आणि सर्व दोष, रोग, पाप, संसारभय यांचा नाश होतो.