एका काळी, महर्षींनी अत्यंत भक्तिभावाने परमेश्वराच्या उपासनेची गूढ तत्त्वे सांगितली. त्यांनी सांगितले, “ॐ क्ष्व किंवा क्ष्णं, नमस्कार. ॐ, मार, मार, ठार कर, ठार कर, स्वाहा.” अशी ही भयंकर शक्तिमंत्रांची स्तुती, शत्रूंच्या सैन्याचा नाश करण्यासाठी, शूलमंत्र १०८ वेळा जपून आणि त्याचा घुमवून उपयोग केल्यास, सर्व शत्रूंचा संहार होतो. मंत्र जर श्वास घेऊन, कुंभकाने शक्तिवान केले आणि मनोभावे जपले, तर ते मंत्र सेवकाप्रमाणे इच्छित फळ देतात. त्यानंतर, महर्षी पुढे सांगतात, “पंचमुखी रूपाची पूजा मी सांगतो, जी वेगवेगळ्या प्रकारे भोग आणि मोक्ष दोन्हीही देते.” सर्वप्रथम, सद्योजात या मुखाची आवाहन निश्चित मंत्राने करावी. या उपासनेत सिद्धी, समृद्धी, स्थैर्य, सौभाग्य, बुद्धी, तेज, अर्पण आणि दृढता यांचा समावेश असतो. याशिवाय, राग, रक्षण, आनंद, रक्षणीय गोष्टी, सौंदर्य, तृष्णा, समज आणि कृती यांचाही समावेश आहे. मनोन्मनी, अघोरा, तसेच मोह, भूक आणि कलांचीही उपासना करावी. यानंतर, “ॐ, तत्पुरुषासच: निवृत्ती, स्थापना, ज्ञान, आणि शांती—हेच नव्हे, तर अधिकही.” अशा प्रकारे, ईशानाला ‘ॐ हौं नमः’ या मंत्राने वंदन करावे, जो अचल आणि निर्मळ आहे. महर्षी पुढे सांगतात, “मी आता शिवाची पूजा सांगतो, जी सर्वोच्च आहे आणि भक्ती व मोक्ष प्रदान करणारी आहे.” या पूजेत पाच लघु अक्षरे, दीर्घ अक्षरे, अंग, आणि बिंदू यांचा समावेश असतो. सहावे अक्षर खालील बाजूस असते, आणि ‘हौं’ हा महामंत्र सर्व इच्छित फळ देतो. सर्व पूजांमध्ये, हात-पायांची योग्य चेष्टा करावी, म्हणजेच हस्तांगन्यास करावा. लहान बोटापासून सुरुवात करून, क्रमाने बोटे ठेवावीत. हृदयात धर्म, ज्ञान, वैराग्य, ऐश्वर्य इत्यादींची पूजा करावी. आचमन, स्नान आणि पूजा एकाच भावनेने करावी. शिवाच्या कवचाने अभिषेक करावा आणि शक्ती हृदयात प्रतिष्ठित करावी. गर्भाधानादी सर्व संस्कार केल्यानंतर, शेवटचा प्रायश्चित्त विधीही त्याच्यासाठी करावा. मंडलामध्ये, कमळाच्या गर्भाने आणि गायीच्या चिन्हाने चिन्हित अशा शंभूची पूजा करावी. आकाश, चंद्र, सूर्य, सर्व आकाश आणि चंद्रदेवाचा मार्ग, हे सर्व पूजेत समाविष्ट असावे. अग्नि, शास्त्र आणि परमजीवन यात प्रतिष्ठित असलेली ही पूजा, हृदयादि समूहाची मानली जाते. महर्षी पुढे दीक्षा सांगतात, “पृथ्वीपासून सुरू होणाऱ्या पाच तत्त्वांत, परमेश्वरी दीक्षा मी सांगतो; जेंव्हा हवन शांतीपेक्षा अधिक होते, तेव्हा ती उच्च, शांत आणि अक्षय होते.” संपूर्ण आहुती दिल्यानंतर, शिवाचे स्मरण करावे आणि त्याची कृपा मागावी. शस्त्रबीजाने होम करावा, आणि अशी दीक्षा पूर्ण होते. या विधीने शुद्ध झालेल्या साधकाला नक्कीच शिवत्व प्राप्त होते. यानंतर, महर्षी म्हणतात, “आता मी शिवपूजेचा मार्ग सांगतो, जो धर्म, अर्थ, काम, मोक्ष या पुरुषार्थांच्या प्राप्तीसाठी साधन आहे.” “ॐ हां, आत्मतत्त्वाला, ज्ञानतत्त्वाला, आणि हिीं यांना वंदन.” भस्माने स्नान करून, अर्घ्य अर्पण करावे—‘ॐ हां स्वाहा’, हे सर्व मंत्रांसाठी आहे. सर्व पितर, ज्यांचे तर्पण ‘स्वधा’ने संपते, आणि पितामह, त्यांनाही ‘स्वधा’ने तर्पण करावे. “हां, सर्व मातांना नमस्कार; त्यानंतर प्राणायाम करावा.” “ॐ हां, त्या महेश्वराचे ध्यान करतो; ज्याचे वचन शुद्ध आहे, त्या रुद्राने आम्हाला प्रेरणा द्यावी.” सूर्याची पूजा केल्यानंतर, सूर्यमंत्रांनी त्याचा सन्मान करावा—“ॐ हं, आकाशातील उल्केसारख्या सूर्यरूपास नमस्कार.” त्यानंतर, दंडिन, पिंगल, आणि महान विभूतींचे स्मरण करावे. पद्मा या देवीची ‘रां’ या बीजाने, दीप्ता ‘रीं’ ने, सूक्ष्मा ‘रूं’ ने, जया ‘रें’ ने पूजा करावी. पूर्व दिशेस विद्युतला ‘रां’ ने, मध्यभागी सर्वदिशांना ‘रां’ ने पूजा करावी. हृदयासाठी ‘ॐ आं’ सूर्याला, डोक्यासाठी, मुकुटासाठी ‘भूर् भुवः स्वः ॐ’ म्हणावे. सूर्यहृदय मंत्राने सर्वांची पूजा करावी; ‘सो’, ‘सोमं’, आणि ‘मं’ कल्याणासाठी म्हणावे. राहूसाठी ‘रां’, केतूसाठी ‘कं’; तेजस्वी आणि प्रचंड रूपाची ‘ॐ’ ने पूजा करावी. हृदयासाठी ‘हां’, मुकुटासाठी ‘हूं’, कवचासाठी ‘हैं’, आणि डोळ्यांसाठी ‘हौं’ या मंत्रांनी पूजा करावी. अशा प्रकारे, या मंत्र, विधी आणि भावनांनी युक्त अशा शिवपूजेने साधकाला इच्छित सर्व फळ, कल्याण, आणि अखंड शिवत्व प्राप्त होते.