शास्त्रानुसार, समाजातील प्रत्येक व्यक्तीसाठी विशिष्ट धर्म आणि कर्तव्ये सांगितली आहेत. शूद्रांनी द्विजांच्या सेवा करावी, तर द्विजांनी क्रमाने आपले धर्म पाळावे. विद्यार्थ्याने गुरूकडे राहावे, अग्निसेवा करावी आणि स्वाध्याय करावा. तिन्ही वेळा स्नान करणे, इतरांनी स्नान घालणे, भिक्षा मागणे, आयुष्यभर गुरूकडेच राहणे; कमरबंध, जटा, दंड किंवा मुंडन करून गुरूकडे शरण जावे, हे विद्यार्थ्याचे धर्म आहेत. गृहस्थाने अग्निसेवा करावी, स्वतःच्या धर्माने जीवन जगावे, आणि पत्नीशी संयोग करावा, पण सणाच्या दिवशी नाही. देव, पितर आणि भूतांसाठी पूजा वगैरे करावी; वेद आणि स्मृतींचा अर्थ स्थापन करावा—हे गृहस्थाचा धर्म आहे. जटा बांधणे, अग्निहोत्र करणे, जमिनीवर झोपणे, यज्ञोपवीत धारण करणे, जंगलात राहणे, दूध, कंद, पाणी आणि फळे यावर उपजीविका करणे—हे वनवासातील धर्म आहे. निषिद्ध अन्न त्यागणे, तिन्ही वेळा स्नान करणे, व्रत पाळणे, देव आणि अतिथींची पूजा करणे—हे वनवासीचे धर्म आहेत. सर्व कामांचा त्याग करणे, भिक्षा मागून खाणे, झाडांच्या मुळाजवळ राहणे, कोणतीही वस्तू किंवा वैर न ठेवणे, सर्व प्राण्यांमध्ये समत्व राखणे—हे संन्यासीचे धर्म आहेत. सुखदुःख, प्रिय-अप्रिय स्पर्श, आनंद-शोक यांमध्ये समत्व ठेवणे, बाह्य आणि अंतःशुद्धी राखणे, वाणीचे संयम, ध्यानाचा अभ्यास—हेही संन्यासीचे धर्म आहे. इंद्रियांचे एकत्रीकरण, सतत ध्यान आणि एकाग्रता, वृत्तीची शुद्धी—हे परिव्राजकाचे धर्म आहे. अहिंसा, सत्य, शुद्धता, संयम, करुणा—हे जातिवान आणि संन्यासी दोघांसाठी समान धर्म आहेत. जो prescribed धर्म पाळतो, तो उच्च अवस्था प्राप्त करतो. आता, जागरणापासून झोपेपर्यंत गृहस्थाचा धर्म सांगतो. गृहस्थाने ब्रह्ममुहूर्तात उठावे, धर्म, अर्थ, आणि त्यात येणाऱ्या शारीरिक कष्टांवर विचार करावा, ज्ञानाचा खरा अर्थ जाणावा. रात्रीच्या शेवटी, स्नान करून शुद्ध आणि शांत राहावे, आणि तिथल्या काळात पूजा करावी; सदैव सर्व काळात दक्ष राहावे. सकाळी, दात घासून, तिथल्या काळात पूजा करावी; दिवसा मल-मूत्र विसर्जनासाठी उत्तर दिशेला तोंड करावे. रात्री दक्षिण दिशेला तोंड करावे, आणि दोन्ही तिथल्या काळात दिवसा प्रमाणेच वागावे; सावली, अंधार, रात्र किंवा दिवसा—द्विजांनी prescribed पद्धतीने वागावे, अगदी जीव धोक्यात असेल तरीही. गोमय, कोळसा, वारुळ किंवा नव्याने नांगरलेल्या जमिनीवर शुद्धता राखावी. रस्त्यावर, सावलीत, पाण्यात, मंदिरात, वारुळात किंवा उंदरांनी राहिलेल्या ठिकाणी मल-मूत्र विसर्जन करु नये. दुसऱ्याच्या शुद्धीच्या माती, स्मशानभूमीची माती टाळावी; एका अंगासाठी एकदा माती द्यावी, दोन अंगांसाठी दोनदा डाव्या हातात माती द्यावी. दोन्ही अंगांसाठी दोन भाग द्यावे; हे मलमूत्रानंतर शुद्धीचे नियम आहेत. एका अंगासाठी तीन भाग गुदद्वारी, आणि दहा भाग डाव्या हातात द्यावे. पायासाठी पाच भाग, एका हातासाठी दहा, सात भाग माती; पहिला भाग म्हणजे अर्धी मूठ माती. दुसरा आणि तिसरा भाग अर्ध्या भागाचे आहे; बसलेल्या व्यक्तीला मलमूत्रानंतर शुद्धी करता येत नसेल, तर नेहमी अर्धी शुद्धी करावी; दिवसा अर्धी, रात्री चौथी भाग शुद्धी करावी. आरोग्यपूर्ण व्यक्तीने prescribed पद्धतीने करावे, पण आजारी व्यक्तीने जितकी शक्य तितकी शुद्धी करावी; शरीरातील अशुद्धी म्हणजे मेद, वीर्य, रक्त, मज्जा, लाळ, विष्ठा, मूत्र, कानातील मळ, आणि मल. कफ, श्लेष्मा, घाम—हे बाराही मानवी शरीरातील अशुद्धी आहेत; या सर्वांचे निर्मूलन होईपर्यंत शुद्धी राखावी. prescribed शुद्धीची संख्या अज्ञानी व्यक्तींनी वाढवू नये; शुद्धी दोन प्रकारची आहे—बाह्य आणि अंतः. बाह्य शुद्धी माती आणि पाण्याने मिळते; अंतःशुद्धी मनाच्या शुद्धीने मिळते. प्रथम, तोंड तीनदा पाण्याने धुवावे, नंतर दोनदा पुसावे. पुसल्यानंतर, अंगठ्याच्या मुळाने तोंड तीनदा स्पर्श करावा; मग अंगठा आणि तर्जनीने नाक स्पर्श करावे. अंगठा आणि अनामिकेने डोळे आणि कान वारंवार स्पर्श करावे; लहान बोट आणि अंगठ्याने नाभी, आणि तळहाताने हृदय स्पर्श करावे. सर्व बोटांनी डोके, आणि बोटांच्या टोकांनी हात स्पर्श करावे; ऋग्वेद, यजुर्वेद, सामवेद तीनदा अनुक्रमे म्हणावे, आणि नमस्कार करावा. प्रथम, अथर्ववेद आणि आंगिरस स्तोत्रे म्हणावे, मग दोनदा पुसावे; त्यानंतर, अनुक्रमे इतिहास, पुराण आणि वेदांचे अंग म्हणावे. तोंडावर आकाश, नाकावर वायू, डोळ्यांवर सूर्य, कानांवर दिशा; नाभीवर प्राणगाठ, हृदयावर ब्रह्म स्पर्श करावा. डोक्यावर रुद्र, शिखेवर ऋषी, हातांवर यम, इंद्र, वरुण, कुबेर, पृथ्वी आणि अग्नी स्पर्श करावा. पाणी शिंपडून, पायांवर विष्णू, हातांवर इंद्र आणि विष्णू; बोटांच्या सांध्यावर अग्नी, वायु, सूर्य, चंद्र आणि पर्वत. हाताच्या मध्यरेषांमध्ये गंगा व इतर नद्या; पहाटे शुद्धीची योग्य पद्धतीने पूजा करावी. मग स्नान करावे, दात स्वच्छ करून सुरूवात करावी; तोंड शुद्ध नसले तर व्यक्ती नेहमी अशुद्ध मानली जाते. म्हणून, दात स्वच्छ करण्यासाठी सर्व प्रयत्न करावे; कदंब, बिल्व, खदिर, करवीर, वट, अर्जुन या लाकडांचा वापर करावा. युथी, बृहत, जाती, करंज, अर्क, अतिमुक्तक, जांभूळ, मधूक, पामरघ, शिरीष, उडुंबर, असन हेही योग्य आहेत. दुधाळ, काटेरी झाडे आणि इतर झाडे दात घासण्यासाठी प्रशंसनीय आहेत; ती तिखट, कडू किंवा तुरट असतील तर धन, आरोग्य आणि सुख देतात. खाल्यानंतर, तोंड धुवावे, स्वच्छ ठिकाणी दात घासण्याची काडी टाकावी, आणि तोंड धुवावे; अमावस्या, षष्ठी, नवमी, आणि प्रतिपदेला तसेच करावे. त्या दिवशी, आणि रविवारला दात घासण्याची काडी वापरू नये; काडी उपलब्ध नसेल किंवा त्या तिथीला निषिद्ध असेल, तर काडी वापरू नये. अशा प्रकारे, शास्त्र सांगितलेल्या धर्माचे पालन करून, प्रत्येक व्यक्तीने आपले जीवन शुद्ध, संयमी आणि धर्मनिष्ठ ठेवावे.